Ба тўФи кӯии ту он шаб ки дили з ҷон бархест

به طوف کوی تو آن شب که دل ز جان برخاست

Ба ёди васли ту аз марду зан фиғон бархест

به یاد وصل تو از مرد و زن فغان برخاست

Барои он ки кунад бӯсаи остони ту ро

برای آن که کند بوسه آستان تو را

Замин нишаст ба тамкин ва осмон бархест

زمین نشست به تمکین و آسمان برخاست

Ғубор нест дар ин роҳ балки ин гардӣ аст

غبار نیست در این راه بلکه این گردی است

Ки аз фишондани исён исён бархест

که از فشاندن عصیان عصیان برخاست

Ба завқи нашъаи эҳроми тўФи марқади ту

به ذوق نشئهٔ احرام طوف مرقد تو

Асо фиканд зи кафи пер чун ҷавон бархест

عصا فکند ز کف پیر چون جوان برخاست

Чу рӯбарӯӣ ҳаримат шудам ба истиқбол

چو روبروی حریمت شدم به استقبال

Яқини зи боб салом омад ва гумон бархест

یقین ز باب سلام آمد و گمان برخاست

Шафоати ту агар дасти мо ба ҳашар нагирад

شفاعت تو اگر دست ما به حشر نگیرد

зи бори маъсият аз хок , кӣ тавон бархест ?

ز بار معصیت از خاک، کی توان برخاست؟

зи бори миннати гардун касе шавад озод

ز بار منت گردون کسی شود آزاد

Ки ҳамчуи сарв ба таъзим глрхон бархест

که همچو سرو به تعظیم گلرخان برخاست

Ба завқи хеши съидои зи кӯй ёр нарафт

به ذوق خویش سعیدا ز کوی یار نرفت

Ки ҳчўи оҳи зи дилҳои нотавон бархест

که هچو آه ز دل های ناتوان برخاست