Ксикаҳи халқ ҳдоиш диҳад ҳавои худо

کسیکه خلق هدایش دهد هوای خدا

Ҳмонксст ки баради бтиғи ҳалқи ҳўӣ

همانکسست که برد بتیغ حلق هوی

Баради гулӯӣ ҳўӣ бугзарад зи кӯии ҳавас

برد گلوی هوی بگذرد ز کوی هوس

Ксикаҳ бошад роҳи худоиро пӯё

کسیکه باشد راه خدای را پویا

Дилӣ ки нашав ва намой ҳўии ниҳоди зи сар

دلی که نشو و نمای هوی نهاد ز سر

Бкўӣ ишқ тавонад намӯд нашаву намо

بکوی عشق تواند نمود نشو و نما

Каси арби обу ҳавои диёри ишқи гузашт

کس ارب آب و هوای دیار عشق گذشت

з об бугзарад ва ошно кунад бҳўо

ز آب بگذرد و آشنا کند بهوا

Диҳад смории фиръавнро шикасти бнил

دهد سماری فرعون را شکست بنیل

Дилӣ ки дорад дар остини яди Байзо

دلی که دارد در آستین ید بیضا

Ҳавои нафас чу фиръавну нафии нили бадан

هوای نفس چو فرعون و نفی نیل بدن

Диёри Мисри дил ва донишаст дасту Асо

دیار مصر دل و دانشست دست و عصا

Риё ва кибр занад дайн ва додро гардан

ریا و کبر زند دین و داد را گردن

Бғири ишқ буд ҳар чаҳ ҳаст кибру риё

بغیر عشق بود هر چه هست کبر و ریا

Фанои фақри расонади равандаро бкмол

فنای فقر رساند رونده را بکمال

Ки нест комили ҷузи раҳнаварди фақру фано

که نیست کامل جز رهنورد فقر و فنا

Басон киштӣ Нӯҳаст ҳайкали тавҳид

بسان کشتی نوحست هیکل توحید

Ҷаҳони хароби зи тӯфони ширк ва ӯ бшно

جهان خراب ز طوفان شرک و او بشنا

Буд ду куни бикрдори кӯҳ ва ноӣ вуҷӯд

بود دو کون بکردار کوه و نای وجود

Дару бнғмаҳу маҷмӯи коиноти садо

در و بنغمه و مجموع کائنات صدا

Худоӣ бошад пайдои ошкору ниҳон

خدای باشد پیدای آشکار و نهان

Ниҳон ва дар назари аҳли маърифати пайдо

نهان و در نظر اهل معرفت پیدا

Чу офтоб ки гардид субҳдами толеъ

چو آفتاب که گردید صبحدم طالع

Надид онкӣ бихобаст ё ки нобӣно

ندید آنکه بخوابست یا که نابینا

Ммири ташна ки обаст нест хоку сароб

ممیر تشنه که آبست نیست خاک و سراب

зи мо биҷавӣ ки мустағриқем дар дарё

ز ما بجوی که مستغرقیم در دریا

Кадоми дарёи дарёӣ бекарона ва так

کدام دریا دریای بی کرانه و تک

Таку каронаи саросари ли олии лоло

تک و کرانه سراسر ل آلی لالا

Ту марди ғўси нӣӣ варна пар кунӣ базмин

تو مرد غوص نئی ورنه پر کنی بزمین

Ҳазор домани лўлўии шоҳвори само

هزار دامن لولوی شاهوار سما

Тани ту дил шаваду дили бдўстии дилбар

تن تو دل شود و دل بدوستی دلبر

Чу хок каз назари поки офтоби тилло

چو خاک کز نظر پاک آفتاب طلا

На балки хок шавад кимиёии зари айёр

نه بلکه خاک شود کیمیای زر عیار

Бдстёрии арбоби санъати ?има

بدستیاری ارباب صنعت ایما

Туробро назари ишқ офтоб кунад

تراب را نظر عشق آفتاب کند

Ҷамодро сухани маърифати дили доно

جماد را سخن معرفت دل دانا

Баҳр чаҳ бигузарӣ ар бигузарӣ азон бидиҳанд

بهر چه بگذری ار بگذری ازان بدهند

Туро ба аз он ё зини алоқаи бгзрё

تو را به از آن یا زین علاقه بگذریا

Бмрзи тарки табиати бимони бчоаҳи бадан

بمرز ترک طبیعت بمان بچاه بدن

Чу бежани дили дун аз Манижаи дунё

چو بیژن دل دون از منیژه دنیا

Манижа бар сар чоҳаст ошиқи ту ва нест

منیژه بر سر چاهست عاشق تو و نیست

Таҳамтанӣ ки з чаҳ бежан оварад боло

تهمتنی که ز چه بیژن آورد بالا

з чаҳ дар ои бтоӣиди молики таҷред

ز چه در آی بتائید مالک تجرید

Бирав бмсри ҳақиқат чу Юсуфи воло

برو بمصر حقیقت چو یوسف والا

Ммон з кед Зулайхои нафас дар зиндон

ممان ز کید زلیخای نفس در زندان

Бигир тахти зи рабони мамлакат ба дҳо

بگیر تخت ز ربان مملکت به دها

Нишин бтхти вилоят чу Юсуфи садиқ

نشین بتخت ولایت چو یوسف صدیق

Магари раҳонеи ин қавмро зи қаҳту ғло

مگر رهانی این قوم را ز قحط و غلا

Ки дастбурди бсбъи смони зи сабъи ъҷоФ

که دستبرد بسبع سمان ز سبع عجاف

Чунон расед ки районаш дид дар рؤё

چنان رسید که ریانش دید در رؤیا

ЪҷоФ ҷаҳл раседу смон илм чаред

عجاف جهل رسید و سمان علم چرید

зи мазраъӣ ки буд об ӯ зи абри бало

ز مزرعی که بود آب او ز ابر بلا

Чу қаҳти ғалла канъон шудаст қаҳти риҷол

چو قحط غله کنعان شدست قحط رجال

Риҷоли яксара зан сиратанду зани симо

رجال یکسره زن سیرتند و زن سیما

Бимолу ҷоҳи муқайяди босби вазни мағрур

بمال و جاه مقید باسب وزن مغرور

Ки ғарра зан зиштастгар буд зебо

که غره زن زشتست گر بود زیبا

Муқаввими дараки асфали ҳиўлонӣ

مقوم درک اسفل هیولانی

Надидаи қоимаи арши ишқу сару хафо

ندیده قائمه عرش عشق و سر و خفا

Муҷовири қлқстони хиттаи носут

مجاور قلقستان خطه ناسوت

Муошири ҳашароти табиати раъно

معاشر حشرات طبیعت رعنا

Муаззабон ?илем азоби дӯзахи баъд

معذبان الیم عذاب دوزخ بعد

Мусофирони баъӣди диёри мӯҳлики ло

مسافران بعید دیار مهلک لا

Нишаста дар тъби ободи тан на мард ва на зан

نشسته در تعب آباد تن نه مرد و نه زن

Бадасту пой дар ин гўлхн на даст ва на по

بدست و پای در این گولخن نه دست و نه پا

Дарин сарои ммони бози гири зини манзил

درین سرای ممان باز گیر زین منزل

Ки нест эмин аз боргири бори қазо

که نیست ایمن از بارگیر بار قضا

Бмоء/и манӣ рӯкиш дар фазост рифъати ҳақ

بماء/ منی روکش در فضاست رفعت حق

Азин сароча бе иртифоъи танги фазо

ازین سراچه بی ارتفاع تنگ فضا

Ту гӯши арши хдоӣии нюаши панди ҳаким

تو گوش عرش خدائی نیوش پند حکیم

Ки гӯшвора аршаст гавҳари асғо

که گوشواره عرشست گوهر اصغا

Биёу пештар аз фӯти хеши шӯи фонӣ

بیا و پیشتر از فوت خویش شو فانی

зи худ ки дар зулмот фаност оби бақо

ز خود که در ظلمات فناست آب بقا

зи панд ман магзар банди аҷзро бигушоӣ

ز پند من مگذر بند عجز را بگشای

зи пои шахси талаб то ниўФтии бхто

ز پای شخص طلب تا نیوفتی بخطا

Фанои зоти ту маъдӯмро кунад мавҷӯд

فنای ذات تو معدوم را کند موجود

Дарин муҳовира сиррӣаст байн кунам ифшо

درین محاوره سریست بین کنم افشا

Сабот нафй шавадгар вуҷӯд шуд пинҳон

ثبات نفی شود گر وجود شد پنهان

Адам вуҷӯд шавадгар худоӣ шуд пайдо

عدم وجود شود گر خدای شد پیدا

Ки бехудоӣ буд ҳар чаҳ ҳаст айни адам

که بی خدای بود هر چه هست عین عدم

Чуну ки сарф вуҷӯдаст бо вуҷӯди худо

چنو که صرف وجودست با وجود خدا

Вуҷӯд мутлақ сорӣаст дар ҳақиқати кул

وجود مطلق ساریست در حقیقت کل

Ки дар ҳақиқат аҷзост кулу кули аҷзо

که در حقیقت اجزاست کل و کل اجزا

Бшҳри ваҳдат аз ҷузв то бакул ҳама ӯст

بشهر وحدت از جزو تا بکل همه اوست

Ки ҳаст боқӣ ва бемхтмст бе мабда

که هست باقی و بی مختمست بی مبدا

Марои ситора шимур хонд осмони бшбӣ

مرا ستاره شمر خواند آسمان بشبی

Ки чун ситораи фурӯи рехти дида дар баҳо

که چون ستاره فرو ریخت دیده در بها

зи офтоби ҳақиқат ки сар зад аз дилу дил

ز آفتاب حقیقت که سر زد از دل و دل

зи дидаи рехти бдомони ман сиҳл ва сҳо

ز دیده ریخت بدامان من سیهل و سها

Кунун зи домани ман моҳи касб нур кунад

کنون ز دامن من ماه کسب نور کند

Ки ҳар ситораи дарин нуқтааст рашки зко

که هر ستاره درین نقطه است رشک ذکا

Дамид гӯнаи хуршеди осмони вуҷӯд

دمید گونه خورشید آسمان وجود

зи машриқи ман ва мо бе тааюни ман ва мо

ز مشرق من و ما بی تعین من و ما

Шумо ва мо ва ману тест ҳар чаҳор яке

شما و ما و من و تست هر چهار یکی

Ки ин чаҳор ниҳонаст ва он яке пайдо

که این چهار نهانست و آن یکی پیدا

Шуъӯни ваҳдат зот худост ғайбу шуҳуд

شئون وحدت ذات خداست غیب و شهود

Ки нест ҷои мар ӯ ӯ ҳаст дар ҳамаи ҷо

که نیست جای مر او او هست در همه جا

Дили санавбарии ман дарахти тавру тўист

دل صنوبری من درخت طور و طویست

Марои бсинаҳ монанди синау сино

مرا بسینه مانند سینه و سینا

Рҳоӣии ман аз банди ғайр банд худӣаст

رهائی من از بند غیر بند خودیست

Ки худпарастӣ бандаст ва худ сиррӣаст бало

که خودپرستی بندست و خود سریست بلا

Варои банду балои парда сарой манаст

ورای بند و بلا پرده سرای منست

Ки ман варои манят зи дасти пардаи саро

که من ورای منیت ز دست پرده سرا

Ман он кабӯтари боми ҳақиқатам ки туюр

من آن کبوتر بام حقیقتم که طیور

Марои зи конгресси арши мизннди сало

مرا ز کنگره عرش میزنند صلا

Туюри аршии боми таҷарруди аҳадӣ

طیور عرشی بام تجرد احدی

Сало зананд зи қоби ду қавс ӯ аднӣ

صلا زنند ز قاب دو قوس او ادنی

Ки эй манасаи анвори офтоби вуҷӯд

که ای منصه انوار آفتاب وجود

Худоӣ ҷустан ҷустан буд зи ҷӯии фано

خدای جستن جستن بود ز جوی فنا

Бисмиати Машҳади мавҷӯди лӣси алои ҳў

بسمت مشهد موجود لیس الا هو

Ки ҳавасати шоҳиди лоҳўсти шоҳиди ало

که هوست شاهد لاهوست شاهد الا

Бғир ӯ набӯд ҳар чаҳ ҳаст пасту баланд

بغیر او نبود هر چه هست پست و بلند

Буд ҳмонкаҳ буд пасти ҷони ман боло

بود همانکه بود پست جان من بالا

зи дили биҷавӣ на аз гул ки дил сароча ӯст

ز دل بجوی نه از گل که دل سراچه اوست

Магӯ сароча бигӯ осмони шамси лақо

مگو سراچه بگو آسمان شمس لقا

Чу кишти нахли дилами боғбон ишқ дуанд

چو کشت نخل دلم باغبان عشق دواند

Бришаҳу раги дили оби рабии алоълӣ

بریشه و رگ دل آب ربی الاعلی

Бақо агар талабӣ кун тавофи доираи вор

بقا اگر طلبی کن طواف دایره وار

Бадӯри дил ки буд маркази муҳӣти бақо

بدور دل که بود مرکز محیط بقا

Санои ваҳдат дил гуфт нутқ ва нодарра гуфт

ثنای وحدت دل گفت نطق و نادره گفت

Ки зоти ваҳдати берун буд зи ҳаду сано

که ذات وحدت بیرون بود ز حد و ثنا

Сазои мости санои ҳақу мҳомди ишқ

سزای ماست ثنای حق و محامد عشق

Бидону тайра ки ҳақроу ишқи рости сазо

بدان و طیره که حق را و عشق راست سزا

Баҳақи ҳақ ки агар ғайри ҳақ буд машҳӯд

بحق حق که اگر غیر حق بود مشهود

Бичишам ман басари сар ки ғайр ӯст ҳбо

بچشم من بسر سر که غیر اوست هبا

Агар бичишам сафои бенгарӣ тамом ҳақаст

اگر بچشم صفا بنگری تمام حقست

Бғири ботил аммо камаст чашми сафо

بغیر باطل اما کمست چشم صفا

Либоси салтанати коинот кӣ пӯшад

لباس سلطنت کائنات کی پوشد

Ксикаҳ бар дар майхона диласт гадо

کسیکه بر در میخانه دلست گدا

Бзир пар кашад аз фарқ то бўҳдти ҷамъ

بزیر پر کشد از فرق تا بوحدت جمع

Чу мард роҳ нишинад ба шҳпри анқо

چو مرد راه نشیند به شهپر عنقا

На дар тариқати ин хомҳои пухтаи ҳавас

نه در طریقت این خامهای پخته هوس

Ки мипзнди бдиги ҳавои сари савдо

که میپزند بدیگ هوای سر سودا

Набӯд даст ки баннои ваҳдати азалӣ

نبود دست که بنای وحدت ازلی

Ниҳоди хонаи дилро бадасти хеши банно

نهاد خانه دل را بدست خویش بنا

Чу дид турфаи бноӣисти нағз хона гирифт

چو دید طرفه بنائیست نغز خانه گرفت

Дарав кунун дил яктост хонаи якто

درو کنون دل یکتاست خانه یکتا

Либоси каъбаи дили дибаҳ вилоят ӯст

لباس کعبه دل دیبه ولایت اوست

Набофт дасти азали зини латифтар дебо

نبافت دست ازل زین لطیفتر دیبا

Мҳимнисти дарин боргоҳи лами излӣ

مهیمنیست درین بارگاه لم یزلی

Ки арш ӯст дил ва фарш ӯст арзу само

که عرش اوست دل و فرش اوست ارض و سما

Муҳамади арабии чархи офтоби вуҷӯд

محمد عربی چرخ آفتاب وجود

Ки офтоб вуҷӯданд ҳашт ва чаҳор киё

که آفتاب وجودند هشت و چهار کیا

Нишастаанд тамомии бсдри сафаи дил

نشسته اند تمامی بصدر صفه دل

Чу ҳақи бърш ки арши хдостии дили мо

چو حق بعرش که عرش خداستی دل ما

Ду бол бояд бози мулӯкро ки агар

دو بال باید باز ملوک را که اگر

Яке буд нарасад бози шаҳи ббргу наво

یکی بود نرسد باز شه ببرگ و نوا

Худоӣ гуфт ки арш манаст дили оре

خدای گفت که عرش منست دل آری

Вале дили ман бар гуфт ман худост гўо

ولی دل من بر گفت من خداست گوا

Ду бол хоҳад миъроҷи ишқ низ ки чун

دو بال خواهد معراج عشق نیز که چون

Ду боли илм ва амал нест дард нест даво

دو بال علم و عمل نیست درد نیست دوا

Бғир дил набӯд хона худоӣ мазан

بغیر دل نبود خانه خدای مزن

Дар дигар ки наМонӣ ба тӣаи хавфу раҷо

در دگر که نمانی به تیه خوف و رجا

Диласт кӯии яқини авлиёии таҳти қбоб

دلست کوی یقین اولیای تحت قباب

зи дили биҷавӣ на зини ҳафт қуббаи мино

ز دل بجوی نه زین هفت قبه مینا