Шаби гузаштаи марои дасти ишқ нусрат ёб

شب گذشته مرا دست عشق نصرت یاب

з рӯй шоҳид мақсӯд барфаканд ниқоб

ز روی شاهد مقصود برفکند نقاب

Шабӣ чу мор ки бар ганҷи чори гавҳари пок

شبی چو مار که بر گنج چار گوهر پاک

Танида аз даҳани қиргўни сиёҳи луоб

تنیده از دهن قیرگون سیاه لعاب

Кашида зангии шаби қӣри чоҳсори замин

کشیده زنگی شب قیر چاهسار زمین

Ки мӯӣ шаведу рухсораи зини сияҳи дулоб

که موی شوید و رخساره زین سیه دولاب

Фалак чу хаймаи зангорӣ ва ду қутб дар он

فلک چو خیمه زنگاری و دو قطب در آن

Мусовӣу тади хаймау мҷраҳи таноб

مساوی و تد خیمه و مجره طناب

Бчоаҳи ғарби хуру моҳ дар уфӯлу муҳоқ

بچاه غرب خور و ماه در افول و محاق

Ситораи пардагӣу пардаи ситораи саҳоб

ستاره پردگی و پرده ستاره سحاب

Бихоб буд марои бахт дар сиёҳии шаб

بخواب بود مرا بخت در سیاهی شب

Нмигшўдгар он моҳи масти дидаи зи хоб

نمیگشود گر آن ماه مست دیده ز خواب

Гушӯд шаб дар субҳи офтоби талъати ёр

گشود شب در صبح آفتاب طلعت یار

Ки офтоби з анвор ӯст фатҳи албоб

که آفتاب ز انوار اوست فتح الباب

Сиёҳ мӯӣ биравяш шаб кашида буруз

سیاه موی برویش شب کشیده بروز

Сипед рӯй дар он оташи дамидаи зи об

سپید روی در آن آتش دمیده ز آب

Хаттӣ чу киштӣ хзро биравӣ қулзуми нур

خطی چو کشتی خضرا بروی قلزم نور

Даҳон чу дарҷи ли олӣу лаб чу дар хўшоб

دهان چو درج ل آلی و لب چو در خوشاب

Бар ошиёнаи ӣӣ аз мшги ноби бози сипед

بر آشیانه ئی از مشگ ناب باز سپید

Ниҳодаи байзаи симурғи зери пари ғроб

نهاده بیضه سیمرغ زیر پر غراب

Ду зулф бар ду биногвашу тораки занахаш

دو زلف بر دو بناگوش و تارک زنخش

зи мшги доӣраҳ морааст бар ақтоб

ز مشگ دائره ماره است بر اقطاب

Саводи турра ӯ осмони оинаи гаван

سواد طره او آسمان آینه گون

Фурӯғи гӯна ӯ офтоби ъолмтоб

فروغ گونه او آفتاب عالمتاب

Лабаш ақиқ музобасту ъқуди гуҳар

لبش عقیق مذابست و عقود گهر

Хаташи зумурради судаи сет бар ақиқи музоб

خطش زمرد سوده ست بر عقیق مذاب

Багӯна бар хам тбтоб монад он сари зулф

بگونه بر خم طبطاب ماند آن سر زلف

Дар он хамаст дили ман чу гӯй дар тбтоб

در آن خمست دل من چو گوی در طبطاب

Сипеди симбру нофаи сиёҳи бмўӣ

سپید سیمبر و نافه سیاه بموی

зи нофа сунбул бирасем гашта зулф битоб

ز نافه سنبل برسیم گشته زلف بتاب

Хаёли мӯяши борӣк ва хушк кард маро

خیال مویش باریک و خشک کرد مرا

Ки ман ниҳол барӯманд будам ӯ лблоб

که من نهال برومند بودم او لبلاب

Азоби ман ҳама дар васли он биҳиштӣ рӯй

عذاب من همه در وصل آن بهشتی روی

Муқарараст ва шигифтаст дар биҳишти азоб

مقررست و شگفتست در بهشت عذاب

Алои маи ман дар қатли ман шитоб макун

الا مه من در قتل من شتاب مکن

Марв ки битўи бхўнм замона кард шитоб

مرو که بیتو بخونم زمانه کرد شتاب

Сипеҳри об маро дод аз ҷигар чун хӯн

سپهر آب مرا داد از جگر چون خون

Ситораи хӯни марои рехт бар замин чун об

ستاره خون مرا ریخت بر زمین چون آب

Гул ва гулоб наёяд бакори боғами ишқ

گل و گلاب نیاید بکار باغم عشق

Рухи ту чун гулу борони чашми ман чу гулоб

رخ تو چون گل و باران چشم من چو گلاب

Дили ман оина об додааст бзнг

دل من آینه آب داده است بزنگ

Лаби ту шукр омехтаст бо унноб

لب تو شکر آمیختست با عناب

Шунида будам симоб зояд аз шингарф

شنیده بودم سیماب زاید از شنگرف

Надида будам шингарфи риздии симоб

ندیده بودم شنگرف ریزدی سیماب

Дуанд дидаи шингарфии ашки симобӣ

دواند دیده شنگرفی اشک سیمابی

Биравӣ ман ки буд чун сбикаҳи зари ноб

بروی من که بود چون سبیکه زر ناب

зи зарди гӯнаи ман гири иртифоъи нуҷум

ز زرد گونه من گیر ارتفاع نجوم

зи дасти дард ки монад бстҳи устурлоб

ز دست درد که ماند بسطح اسطرلاب

Ҷаноби майкадаи гардун гулӯӣ мезада ғарб

جناب میکده گردون گلوی می زده غرب

Хами шароби куҳани шарқу офтоби шароб

خم شراب کهن شرق و آفتاب شراب

Савори ишқам ва аз бодаам рикоб тиҳӣаст

سوار عشقم و از باده ام رکاب تهیست

Ғуломи майкада май бар савори даҳ бркоб

غلام میکده می بر سوار ده برکاب

Пиёдагони бтриқи фано қадам наниҳанд

پیادگان بطریق فنا قدم ننهند

Ки хӯн роҳ равост инки мерасад бркоб

که خون راه رواست اینکه میرسد برکاب

Наҷот нест касеро ки киштӣ хирадаст

نجات نیست کسی را که کشتی خردست

Ки баҳри ишқ буд беканор ва бе поёб

که بحر عشق بود بی کنار و بی پایاب

Нишонааст фанои аидли арбқои талабӣ

نشانه است فنا ایدل اربقا طلبی

Манам камону тўӣии тиру ишқи пари уқоб

منم کمان و توئی تیر و عشق پر عقاب

Бигир дар ҳадафи нафии хонаи тобни пар

بگیر در هدف نفی خانه تابن پر

Чуну ки тир хӯрд бар нишона дар пари тоб

چنو که تیر خورد بر نشانه در پر تاب

Чу ъўри гаштӣ аз ҷомаи сифоти худӣ

چو عور گشتی از جامه صفات خودی

Худои пӯшад аз зоти хеш дар ту сёб

خدای پوشد از ذات خویش در تو ثیاب

Ббҳр ишқ намудем ман ошно ваз дид

ببحر عشق نمودم من آشنا وز دید

Шроъи киштии дониши шикаст дар гирдоб

شراع کشتی دانش شکست در گرداب

Ҳиҷоби шоҳиди ман буд ҳастӣ ману ишқ

حجاب شاهد من بود هستی من و عشق

Расед ва ҳастӣ ман бар ду кард кашфи ҳиҷоб

رسید و هستی من بر دو کرد کشف حجاب

Худоӣ дидаму бас дар китоби ҷамъу вуҷӯд

خدای دیدم و بس در کتاب جمع و وجود

Ки каси надидаи азин хубтар бдҳри китоб

که کس ندیده ازین خوبتر بدهر کتاب

Мазан бадасти сияҳи кори ҷони ман дар дил

مزن بدست سیه کار جان من در دل

Ту сайди рӯ бау дили ғоби шери шарзаи ғоб

تو صید رو به و دل غاب شیر شرزه غاب

Ту хушки мағзӣ ва ин малики машки хизттр

تو خشک مغزی و این ملک مشک خیزتتر

Тутар мизоҷӣ ва ин марзи обгуни сақлоб

تو تر مزاجی و این مرز آبگون سقلاب

Дар хдоӣӣ магушоӣ боб ҳастӣ хеш

در خدائی مگشای باب هستی خویش

Ки мигшоидт аз ин кушоди боби тбоб

که میگشایدت از این گشاد باب تباب

Дар тбоб занад шаҳрро хароб кунад

در تباب زند شهر را خراب کند

Ксикаҳ такя кунад аз тамоми шаҳри ббоб

کسیکه تکیه کند از تمام شهر بباب

Мазан дарӣ ки набошад дар Мадинаи илм

مزن دری که نباشد در مدینه علم

Ва ёздаҳи халафи он боби файзро бўоб

و یازده خلف آن باب فیض را بواب

Шаҳони лами яладу хусравони лами иўлд

شهان لم یلد و خسروان لم یولد

Ки охирин валад болиғанду аввали боб

که آخرین ولد بالغند و اول باب

Мабанд дили ту зи амреи бмлки ?данеи халқ

مبند دل تو ز امری بملک دنیی خلق

Ки малики ?дане чун ҷиФаҳасту халқи клоб

که ملک دنیی چون جیفه است و خلق کلاب

Макони ақли Флотўни ло макон омехт

مکان عقل فلاطون لا مکان آمیخت

Бхоки Фоътбру амна ё аввалии алолбоб

بخاک فاعتبر و امنه یا اولی الالباب

Сипеҳри нақди мрокм айёр дид ва надид

سپهر نقد مراکم عیار دید و ندید

Қиёс ман кард аз офтоб ва аз маҳтоб

قیاس من کرد از آفتاب و از مهتاب

зи офтоби вази маҳтоби чарх бе хабарам

ز آفتاب وز مهتاب چرخ بی خبرم

Ки офтоби ман аз шарқ ваҳдатаст битоб

که آفتاب من از شرق وحدتست بتاب

Бисоти касрат чун нсҷи анкабут ва ту хом

بساط کثرت چون نسج عنکبوت و تو خام

Дар он фитода чу дар нсҷи анкабути збоб

در آن فتاده چو در نسج عنکبوت ذباب

Ҷунуди нафаси ту бо ақл дар троду набард

جنود نفس تو با عقل در طراد و نبرد

Фириштаи туу деви ту дар тъону зарроб

فرشته تو و دیو تو در طعان و ضراب

Марост синаи чунуи миҷмар ва ҳавост дар он

مراست سینه چنو مجمر و هواست در آن

Дамандаи оташ ва дар оташами длисти кабоб

دمنده آتش و در آتشم دلیست کباب

зи ишқи дӯст ки пинҳону ошкор ман ӯст

ز عشق دوست که پنهان و آشکار من اوست

Ки сар ғайбаш сорӣаст дар шуҳуду ғиоб

که سر غیبش ساریست در شهود و غیاب

Мар аз об харобот дод оби ҳаёт

مر از آب خرابات داد آب حیات

Расонад аз так чоҳи адами баҷоа ва б об

رساند از تک چاه عدم بجاه و ب آب

Хароб кард ва банно кард зобу хок дигар

خراب کرد و بنا کرد زاب و خاک دگر

Табораки аллоҳи якдасти фазлу ӣнҳамаи об

تبارک الله یکدست فضل و اینهمه آب

Маро ки нағма Довӯд бӯда дар водӣ

مرا که نغمه داود بوده در وادی

Балои ишқ чу Айюб кард дар миҳроб

بلای عشق چو ایوب کرد در محراب

Надида буд дилами мактаби муаллими ишқ

ندیده بود دلم مکتب معلم عشق

Чу дид дид ки дар ӯст сад ҳазор одоб

چو دید دید که در اوست صد هزار آداب

Фарии барин дил каз турра дид талъати дӯст

فری برین دل کز طره دید طلعت دوست

Маро фиканд зи роҳи хатои бкўии савоб

مرا فکند ز راه خطا بکوی صواب

Фарии бФри ҳумоюну бахти мқбли ман

فری بفر همایون و بخت مقبل من

Ки офтоб надорад чунуи талиъау тоб

که آفتاب ندارد چنو طلیعه و تاب

Дилами тасарруфи дунёии бикр зишт накард

دلم تصرف دنیای بکر زشت نکرد

Ки деви нафаси маро ақл дода буд сдоб

که دیو نفس مرا عقل داده بود سداب

Ҷаҳони тбрзд ва ҷлоб кӯдакаст ва буд

جهان طبرزد و جلاب کودکست و بود

Кбсту ҳанзали перон тбр заду ҷлоб

کبست و حنظل پیران طبر زد و جلاب

Ғам замона махӯр дар шабоб бо ғами пер

غم زمانه مخور در شباب با غم پیر

Ки пер кард марои ғами бънФўони шабоб

که پیر کرد مرا غم بعنفوان شباب

?герат буд сари бахти ҷавон ба пери гароӣ

گرت بود سر بخت جوان به پیر گرای

Чуну ки дузд гароед бкўаҳ дар бшъоб

چنو که دزد گراید بکوه در بشعاب

Мҷуи маносибу алқоби подшоҳ вале

مجو مناصب و القاب پادشاه ولی

Гузори пои бФрқи маносибу алқоб

گذار پای بفرق مناصب و القاب

Ки зии маносибу алқоб қлтбо нонанд

که ذی مناصب و القاب قلتبا نانند

Кашида пӯст инсон бигӯашу дами дўоб

کشیده پوست انسان بگوش و دم دواب

Биё ки бандаи хари бандагони мамлакатӣ

بیا که بنده خر بندگان مملکتی

Бкўии дил ки буд молики қулӯбу рқоб

بکوی دل که بود مالک قلوب و رقاب

Мчри зи арзани ъсФўри бози маърифатӣ

مچر ز ارزن عصفور باز معرفتی

Нишин бсоъди султон ва хон лаби лбоб

نشین بساعد سلطان و خوان لب لباب

Влоаҳ халқ шубонанду халқи гила чаҳ шуд

ولاه خلق شبانند و خلق گله چه شد

Дар аинзмонаҳ ки гар кунаду раҳзану қуллоб

در اینزمانه که گر کند و رهزن و قلاب

Агар з мазраъ шоҳаст ҳосили ғифлат

اگر ز مزرع شاهست حاصل غفلت

Тавон гирист барин кишти зулм чун мироб

توان گریست برین کشت ظلم چون میراب

Гар аз влоаҳ буд неи зи шоҳи вои бшоаҳ

گر از ولاه بود نی ز شاه وای بشاه

Ки посбонон дар раҳматанду шаҳи бъзоб

که پاسبانان در رحمتند و شه بعذاب

Камони зулми бадаст замонааст ту шоҳ

کمان ظلم بدست زمانه است تو شاه

Бигир дар ҳадафи адли хона чун ншоб

بگیر در هدف عدل خانه چون نشاب

Шаҳӣ ки бандаи дарвеши подшоҳ дил ӯст

شهی که بنده درویش پادشاه دل اوست

Чунин расед бигӯаш аз сурӯши ғайби хитоб

چنین رسید بگوش از سروش غیب خطاب

Бадал кунад дами теғу сами саманди мулӯк

بدل کند دم تیغ و سم سمند ملوک

Саробро бмҳиту муҳӣтро бсроб

سراب را بمحیط و محیط را بسراب

На дар тасарруфи ҷоҳил ки афсарасту сарир

نه در تصرف جاهل که افسرست و سریر

Бнтъи малики чунуи муҳрау дайни малики луоб

بنطع ملک چنو مهره و دین ملک لعاب

Хдиў бояд наққод ва дод бахшу ҳаким

خدیو باید نقاد و داد بخش و حکیم

Бабори адл на набошу нокасу ниқоб

ببار عدل نه نباش و ناکس و نقاب

Сазои афсари султони адли гавҳари илм

سزای افسر سلطان عدل گوهر علم

Адолатаст на хари муҳраҳои ҷаҳли муҷоб

عدالتست نه خر مهره های جهل مجاب

Маро гуҳар шуд хари муҳраҳои ҷаҳл ва чаҳ суд

مرا گهر شد خر مهره های جهل و چه سود

Ки баради мардуми гавҳари шиносро сайлоб

که برد مردم گوهر شناس را سیلاب

Сухан чу тиру сари ангушти ҷони камону нишон

سخن چو تیر و سر انگشت جان کمان و نشان

Смохи гӯши дилу остини табъи қроб

صماخ گوش دل و آستین طبع قراب

Қроби тири ман аз остин табъ манаст

قراب تیر من از آستین طبع منست

Ки ҳам суоли марои ман даҳуми бтбъи ҷавоб

که هم سئوال مرا من دهم بطبع جواب

Сухан чу исои халлоқи тоӣри ҳиммат

سخن چو عیسی خلاق طائر همت

Чу Аҳмадаст казу шуд Абӯтуроби туроб

چو احمدست کزو شد ابوتراب تراب

Мақоми Аҳмади Маҳмӯд пойгоҳ валеаст

مقام احمد محمود پایگاه ولیست

Ки дар мъорҷи қавсинро ниҳодаи бқоб

که در معارج قوسین را نهاده بقاب

?герат б оби қдо Флҳ нагашта нафаси зкӣ

گرت ب آب قدا فلح نگشته نفس زکی

Мукаддараст ки пӯшидаи кисвати қади хоб

مکدرست که پوشیده کسوت قد خاب

Мапуаш кисвати қади хоби хоҷа тасфия кун

مپوش کسوت قد خاب خواجه تصفیه کن

Ту иўсФстӣ ва ин хуйҳои зишти зӣоб

تو یوسفستی و این خویهای زشت ذئاب

Бқбри қоқму санҷоби тести хоку кафан

بقبر قاقم و سنجاب تست خاک و کفن

Ту ашку оҳ касон карда қоқму санҷоб

تو اشک و آه کسان کرده قاقم و سنجاب

зи танги ҷои лаҳади иҷтиноб мумкин нест

ز تنگ جای لحد اجتناب ممکن نیست

Агар ҷаноби заминӣ вагар сипеҳри ҷаноб

اگر جناب زمینی و گر سپهر جناب

Ту худ гавазнӣу омоли шери охтаи чанг

تو خود گوزنی و آمال شیر آخته چنگ

Ту гӯсфанду амонисти гурги тези анёб

تو گوسفند و امانیست گرگ تیز انیاب

Диласт бар сари дарёии фитнаи киштии Нӯҳ

دلست بر سر دریای فتنه کشتی نوح

Чу нест киштӣ натавон гузашт аз дарёб

چو نیست کشتی نتوان گذشت از دریاب

Дили осмони сафои воридоти сари вуҷӯд

دل آسمان صفا واردات سر وجود

Ҷунуди нафаси шаётину ишқи тири шаҳоб

جنود نفس شیاطین و عشق تیر شهاب

Барон бтири шаҳоби ин ҷунуди шайтони кеш

بران بتیر شهاب این جنود شیطان کیش

Ки кеш шайтон куфраст ва куфр нест савоб

که کیش شیطان کفرست و کفر نیست ثواب

Рисии басари рубубият аз гдоӣии фақр

رسی بسر ربوبیت از گدائی فقر

Ки ҳаст бандаи ин дар мураббии арбоб

که هست بنده این در مربی ارباب

Марои мусаббиби асбоб бе сабаби раҳи хеш

مرا مسبب اسباب بی سبب ره خویش

Намӯд ва нест сабаби ҷузи мусаббиби асбоб

نمود و نیست سبب جز مسبب اسباب

Касе намурда б оби ҳаёт дил нарасад

کسی نمرده ب آب حیات دل نرسد

Ки ҳар ки марди дарин раҳ муаййидасту мсоб

که هر که مرد درین ره مؤیدست و مصاب

Чу барқ хотФ бигузашт аз сироти вуҷӯд

چو برق خاطف بگذشت از صراط وجود

Дили муваҳҳиду мушрики муқайяди аҳқоб

دل موحد و مشرک مقید احقاب

Муназзамаст харобот ва кун факони мухтал

منظمست خرابات و کن فکان مختل

Баннои майкадаи ободу коиноти хароб

بنای میکده آباد و کائنات خراب

Диласт тӯбои арбоби дил ки ояташон

دلست طوبی ارباب دل که آیتشان

Худоӣ гуяд тӯбои ?лааму ҳасани ми об

خدای گوید طوبی لهم و حسن م آب

Буд зҳобу аёби вуҷӯд дар кафи дил

بود ذهاب و ایاب وجود در کف دل

Вуҷӯди бахши зҳобсту рўҳбхши аёб

وجود بخش ذهابست و روحبخش ایاب

Ки нафхи сувари сроФили ишқ роят ӯст

که نفخ صور سرافیل عشق رایت اوست

Тарози парда ӯ ояти Флои ансоб

طراز پرده او آیت فلا انساب

Ту аз саҳоба дил бош то бичишам яқин

تو از صحابه دل باش تا بچشم یقین

Кунӣ мушоҳидаи сари Сайиди асҳоб

کنی مشاهده سر سید اصحاب