Шаби қадари мо онзлФи чунуи шоми сиёсат

شب قدر ما آنزلف چنو شام سیاست

Рӯзрогар будӣ қадари зи қадари шаби мост

روز را گر بودی قدر ز قدر شب ماست

Осмонаст заминӣ ки назар гоҳ манаст

آسمانست زمینی که نظر گاه منست

Ки баҳри зарра ки мибинм хуршед самост

که بهر ذره که میبینم خورشید سماست

Ёр дар хилвати ман ҳар сари шаб то дами субҳ

یار در خلوت من هر سر شب تا دم صبح

Ҳар дами субҳи бмшкўим то вақти мсост

هر دم صبح بمشکویم تا وقت مساست

Гоҳ бар гӯнаам онруӣ чунуи рӯзи сипед

گاه بر گونه ام آنروی چنو روز سپید

Гоҳ дар дастами онзлФи чунуи шоми сиёсат

گاه در دستم آنزلف چنو شام سیاست

Чашми ман дил шуду дили чашми биктоӣии хост

چشم من دل شد و دل چشم بیکتائی خواست

Дилу чашми ман икдидаҳу икдли ду гўост

دل و چشم من یکدیده و یکدل دو گواست

Шоҳидии беҳтар аз ин нест ки дар даст манаст

شاهدی بهتر از این نیست که در دست منست

Ки ба иктоӣӣ ӯ шоҳиди онзлФи дўтост

که به یکتائی او شاهد آنزلف دوتاست

Аз дили мо талаби он қибла ки ҳар рӯй бар ӯст

از دل ما طلب آن قبله که هر روی بر اوست

Талъати дӯст буд қиблау дил қибла намост

طلعت دوست بود قبله و دل قبله نماست

Даъват ёр макун гар кунӣ эй толиби ёр

دعوت یار مکن گر کنی ای طالب یار

Магзар аз дили бедор ки миҳроб дуост

مگذر از دل بیدار که محراب دعاست

Ёр пайдост ҳамеи ҳай чаҳ дуӣ сӯии басӯи

یار پیداست همی هی چه دوی سوی بسوی

ӯст бесӯйу з ҳар сӯй ки бинӣ пайдост

اوست بی سوی و ز هر سوی که بینی پیداست

Тифли ваҳдат ба нзодсти хтомоми вуҷӯд

طفل وحدت به نزادست خطامام وجود

Модари анкаҳи нзодсти муваҳҳиди бхтост

مادر انکه نزادست موحد بخطاست

Нест ҷузи дӯст агар ҳаст бболоу бпст

نیست جز دوست اگر هست ببالا و بپست

Паст агар бинад биноӣ ҳақиқат болост

پست اگر بیند بینای حقیقت بالاست

Сусти мангар бглу сангу суфол ва дару кӯй

سست منگر بگل و سنگ و سفال و در و کوی

Ки гулу сангу суфол ва дар ва кӯ нест худост

که گل و سنگ و سفال و در و کو نیست خداست

На баҳр чашм аёнаст бмои хӯрдаи мгир

نه بهر چشم عیانست بما خورده مگیر

Равшанаст инки на ҳар дида ки бинӣ биност

روشنست اینکه نه هر دیده که بینی بیناست

ЗрФонӣ ки на дар сраҳи султону вазир

زرفانی که نه در صره سلطان و وزیر

Ганҷ боқӣаст ки дар силсила фақр гадост

گنج باقیست که در سلسله فقر گداست

На гдоӣӣ ки буд дастхуши сими мулӯк

نه گدائی که بود دستخوش سیم ملوک

Онкии хоки кафи пой ӯ эксир тиллост

آنکه خاک کف پای او اکسیر طلاست

На тлоӣӣ ки буд дасткаши қайди халос

نه طلائی که بود دستکش قید خلاص

Зар беғаш ки хулӯсаши дил мард доност

زر بی غش که خلوصش دل مرد داناست

Қатрау дарёи пеш дил доност яке

قطره و دریا پیش دل داناست یکی

Қатра ӣӣ нест агар бошад айн дарёст

قطره ئی نیست اگر باشد عین دریاست

Айн дарёст ки бигрифта саропои вуҷӯд

عین دریاست که بگرفته سراپای وجود

Як вуҷӯдаст саропоӣ агар сар ё пост

یک وجودست سراپای اگر سر یا پاست

Шарти ин ғўс буд ҷустан аз ҷӯии дўӣӣ

شرط این غوص بود جستن از جوی دوئی

Гавҳари ваҳдати мавҷӯд бдрёӣ ҷазост

گوهر وحدت موجود بدریای جزاست

Бе кам вкост вуҷӯдаст баҳри зарра ки ҳаст

بی کم وکاست وجودست بهر ذره که هست

Ғайр ӯ нест ҳаминаст сухан бе кам вкост

غیر او نیست همینست سخن بی کم وکاست

Ду худо нест бихиру шршрнисти вуҷӯд

دو خدا نیست بخیر و شرشرنیست وجود

Хайр маҳзаст ки дар ваҳдат ҳастӣ яктост

خیر محضست که در وحدت هستی یکتاست

Бар тани комил ӯ софи худо дӯхта анд

بر تن کامل او صاف خدا دوخته اند

Шмсъи наълин агар бошад ёбанд қабост

شمسع نعلین اگر باشد یابند قباست

Тору пуди радии орифи зоти аҳдист

تار و پود ردی عارف ذات احدیست

Ҷомаи омии пуди ҳаваси втори ҳўист

جامه عامی پود هوس وتار هویست

Тан ки аз тори ҳўии руста ва аз пуди ҳавас

تن که از تار هوی رسته و از پود هوس

Дръ ӯ исми ҳақу рокиб ва мркўб ҳавост

درع او اسم حق و راکب و مرکوب هواست

Одро кард талафи мӯҳликаи боди дбўр

عاد را کرد تلف مهلکه باد دبور

Нусрати Аҳмади миъроҷӣ аз бод сабост

نصرت احمد معراجی از باد صباست

Оби исботи худии манба ӯ чашмаи нафй

آب اثبات خودی منبع او چشمه نفی

Нони алои талабии маъдан ӯ суфра лост

نان الا طلبی معدن او سفره لاست

Зан дар нестӣ эй толиб ҳастӣ ки адам

زن در نیستی ای طالب هستی که عدم

Злмотист ки дар олам ӯ об бақост

ظلماتیست که در عالم او آب بقاست

Ҳамчу мо бош ки баъд аз сайрону тайрон

همچو ما باش که بعد از سیران و طیران

Сафари андари ватану зовия бол анқост

سفر اندر وطن و زاویه بال عنقاست

Пайкарами доӣраҳи давру дилами нуқтаи ишқ

پیکرم دائره دور و دلم نقطه عشق

Ки буд маркази ин доӣраҳ ва по барҷост

که بود مرکز این دائره و پا برجاست

Ҳар ду зонуии ман шефта маҳбӯб манаст

هر دو زانوی من شیفته محبوب منست

Кин чунин танг гирифтам ббғл аз чапу рост

کاین چنین تنگ گرفتم ببغل از چپ و راست

Инки чли соли нисоро мтмтъ нашудам

اینکه چل سال نسا را متمتع نشدم

Дар тавофи ҳарами каъбаи дил ҳаҷ нисост

در طواف حرم کعبه دل حج نساست

Дар манӣ Ромии ҷмори ман авсоф худӣаст

در منی رمی جمار من اوصاف خودیست

Арафоти ман бидои дил бе мабдаст

عرفات من بیدای دل بی مبداست

ЊАЉАРУЛАСВАДи мавҷӯд сувидоӣ манаст

حجرالاسود موجود سویدای منست

Саъии ман аз тарафи Марваи касрати бсФост

سعی من از طرف مروه کثرت بصفاست

Муҳаррам хилват сарем зи миқоти вуҷӯд

محرم خلوت سریم ز میقات وجود

Каъбаи аҳли ҳақиқат бҳқиқт ӣнҷост

کعبه اهل حقیقت بحقیقت اینجاست

Дил доност ҳарими ҳарами хоси алхос

دل داناست حریم حرم خاص الخاص

Ки латифаст ва хабираст на сахра на смост

که لطیفست و خبیرست نه صخره نه صماست

Сахра смо бошад дили нодон ки дараш

صخره صما باشد دل نادان که درش

Бошад аз ҳақаду ҳасади бомаш аз кибру раёсат

باشد از حقد و حسد بامش از کبر و ریاست

Накунад манзил дар тӣаи залолати дили пер

نکند منزل در تیه ضلالت دل پیر

Ҷуста аз Мисри ҳўии Мӯсо бо даст ва Асост

جسته از مصر هوی موسی با دست و عصاست

Бостини нур худо дорад ин турфа кулем

باستین نور خدا دارد این طرفه کلیم

Чун Асо бар кафи он даст ки шарқ Байзост

چون عصا بر کف آن دست که شرق بیضاست

Яди Байзои климст ки дорад ббғл

ید بیضای کلیمست که دارد ببغل

Дили ворастаа ки дар сина чунон синост

دل وارسته که در سینه چونان سیناست

зи эмини дил ки бирав мзғаҳ самъаст асир

ز ایمن دل که برو مضغه سمعست اسیر

Шаҷари тавру тўии боло каз ҳақи бсдост

شجر طور و طوی بالا کز حق بصداست

Дил хирадаст сазовору содаи аҳадӣ

دل خردست سزاوار و ساده احدی

Ки бипардохта аз фарши худӣ арш худост

که بپرداخته از فرش خودی عرش خداست

Фарши ин хонаи зи дебои бсотини биҳишт

فرش این خانه ز دیبای بساتین بهشت

Ки самиъаст ва басираст ва баӣ тар дебост

که سمیعست و بصیرست و بهی تر دیباست

Хуши бноӣисти барафроштаи меъмори қадам

خوش بنائیست برافراشته معمار قدم

Қасри дили арши ситойишгари ин турфа банност

قصر دل عرش ستایشگر این طرفه بناست

Ҳар чаҳ айвон ва ғрФ дорад бунёни вуҷӯд

هر چه ایوان و غرف دارد بنیان وجود

Ин баннои рост ки даст аҳадят банност

این بنا راست که دست احدیت بناست

Дили ман бо ҳамаи осори мъолӣ ки дар ӯст

دل من با همه آثار معالی که در اوست

Хок гардӣаст ки бинишаста боиўон ризост

خاک گردیست که بنشسته بایوان رضاست

Ҳазрати панҷуми он ҳаштуми авлоди нзир

حضرت پنجم آن هشتم اولاد نذیر

Ки буд ҷади се мавлуду аء/б ҳафт обост

که بود جد سه مولود و اء/ب هفت آباست

Қодири мутлақ ва дар китфаши шоҳини қадар

قادر مطلق و در کتفش شاهین قدر

Қозӣ бар ҳақ ва бар дасташ мизон қазост

قاضی بر حق و بر دستش میزان قضاست

Писари ҳаштум ва бар чори писари боби нахуст

پسر هشتم و بر چار پسر باب نخست

Ки зи пушти падарони омада ва ҷад ниёст

که ز پشت پدران آمده و جد نیاست

Гар з обоаш нигоранд баӣ тар падараст

گر ز آباش نگارند بهی تر پدرست

Вари з абнош шуморанд накӯтар абност

ور ز ابناش شمارند نکوتر ابناست

Кист султони сарои аҳадяти дили ғўс

کیست سلطان سرای احدیت دل غوث

Дами исои кафи Мӯсо ки дарин бом ва сарост

دم عیسی کف موسی که درین بام و سراست

эй худованди салотини гуҳи давлати фақр

ای خداوند سلاطین گه دولت فقر

Фақри ман банда бпоён шуд ҳангом атост

فقر من بنده بپایان شد هنگام عطاست

Ҳар чаҳ ҳастӣаст куҷои фару баҳоии ту буд

هر چه هستیست کجا فر و بهای تو بود

Ҳамаи саргарми лақои ту ва он фар ва баҳост

همه سرگرم لقای تو و آن فر و بهاست

Ҳар чаҳ мавҷӯди куҷои нуру зёии ту дамад

هر چه موجود کجا نور و ضیای تو دمد

Ҳамагии зарраи ишроқии он нуру зёст

همگی ذره اشراقی آن نور و ضیاست

Ҳар чаҳ дар ҳиз имконаст осори вуҷуб

هر چه در حیز امکانست آثار وجوب

Ҳама дар бандагии ин ҳарам ва ин мавлост

همه در بندگی این حرم و این مولاست

Бхросони ту ин марди ироқисти ғариб

بخراسان تو این مرد عراقیست غریب

Аикаҳ ҳам нашав ман аз лутфи ту ва ҳам маншаст

ایکه هم نشو من از لطف تو و هم منشاست

Он ниҳолам ки марои дасти ту дар боғи вуҷӯд

آن نهالم که مرا دست تو در باغ وجود

Кишту пурвирди бтоӣиди ту дар нашав ва намост

کشت و پرورد بتائید تو در نشو و نماست

Даст додӣ ки бидон зад дили ман боби талаб

دست دادی که بدان زد دل من باب طلب

То боидўн ки ншимнгаҳи дили фақр ва фаност

تا بایدون که نشیمنگه دل فقر و فناست

Роҳбари ишқи ту мақсӯди ту бурҳони вусӯл

راهبر عشق تو مقصود تو برهان وصول

Сари тавҳид ки оварда маро аз раҳи рост

سر توحید که آورده مرا از ره راست

Накунад чун ва чаро кас ки тани пери мурод

نکند چون و چرا کس که تن پیر مراد

Ҷой ҳақасту дилаши берун аз чун ва чарост

جای حقست و دلش بیرون از چون و چراست

Банда фонӣаст дар ӯ оре ман нестам ӯст

بنده فانیست در او آری من نیستم اوست

Банда ҷоӣӣ набӯд султони худ дар ҳама ҷост

بنده جائی نبود سلطان خود در همه جاست

Баҳри дониш муталотим шуд ва бар ӯст мудӣр

بحر دانش متلاطم شد و بر اوست مدیر

Чархи бениш ки бар ӯ гӯнаи тавҳиду зкост

چرخ بینش که بر او گونه توحید و ذکاست

Фалаки бениши чрхист ки бар минтақа аш

فلک بینش چرخیست که بر منطقه اش

Биҳду ҳаср чу хуршеди фалаки ахтрҳост

بیحد و حصر چو خورشید فلک اخترهاست