Ишқами чунон рабӯд ки аз ҷон ва аз танам

عشقم چنان ربود که از جان و از تنم

Дар ҳайратам ки партав ишқаст ё манам

در حیرتم که پرتو عشقست یا منم

Гуфтам ки даст гирадам он турра битоб

گفتم که دست گیردم آن طره بتاب

Гар дид банд поему занҷири гарданам

گر دید بند پایم و زنجیر گردنم

Гӯйанд рахти гир ва бирав аз диёри ёр

گویند رخت گیر و برو از دیار یار

Ғофил ки даст ишқ гирифтаст доманам

غافل که دست عشق گرفتست دامنم

Бе риштаи ду зулфи ту бо ин фарои хност

بی رشته دو زلف تو با این فرا خناست

Олам бидида тангтар аз чашми сӯзанам

عالم بدیده تنگ تر از چشم سوزنم

Хоҳии қиёмат ар ту дар ойинаи бенгарӣ

خواهی قیامت ار تو در آئینه بنگری

Байни қади худ муъоина дар чашми равшанам

بین قد خود معاینه در چشم روشنم

Аз кишти умри ҳосил ман шуд ҷӯии зи ишқ

از کشت عمر حاصل من شد جوی ز عشق

Ва он низ шуд чу барқи вазади оташи бхрмнм

و آن نیز شد چو برق وزد آتش بخرمنم

Вайрон кунам иморати ақлу баннои ишқ

ویران کنم عمارت عقل و بنای عشق

То офтоб дӯст битобад зи равзанам

تا آفتاب دوست بتابد ز روزنم

Бигурехтам зи ҷаври фалак дар паноҳи ёр

بگریختم ز جور فلک در پناه یار

Миннати худоиро ки баландаст моء/мнм

منت خدای را که بلندست ماء/منم

Парвоз мекунад бҳўои санавбарӣ

پرواز میکند بهوای صنوبری

Мурғи дилам ки тоӣри тӯбои нишеманам

مرغ دلم که طائر طوبی نشیمنم

Он тоӣрм ки рӯҳи қудс дар фазои қудс

آن طائرم که روح قدس در فضای قدس

Густарда бе мусодамаи доми арзанам

گسترده بی مصادمه دام ارزنم

Ҳаргиз гумон надоштам аз бахту иттифоқ

هرگز گمان نداشتم از بخت و اتفاق

Аиндўлтӣ ки гашта хароботи масканам

ایندولتی که گشته خرابات مسکنم

Дили дашт бениҳоят ва ман бо Асоу даст

دل دشت بی نهایت و من با عصا و دست

Ин даштро шубони биёбони эминам

این دشت را شبان بیابان ایمنم

Марди ғзои нафасам ва нафй сафост теғ

مرد غزای نفسم و نفی صفاست تیغ

Зикр хатасту холи ту дар ҷанги ҷавшанам

ذکر خطست و خال تو در جنگ جوشنم