Чу гузаштам аз алойиқ ба ҷаҳони ҷони гузаштам

چو گذشتم از علایق به جهان جان گذشتم

Рухи он диёр дидам зи сари ҷаҳони гузаштам

رخ آن دیار دیدم ز سر جهان گذشتم

Бсмоӣ фақр дидам рухи офтоби давлат

بسمای فقر دیدم رخ آفتاب دولت

Базмин ӯ шудам пасти вази осмони гузаштам

بزمین او شدم پست وز آسمان گذشتم

Манам он Таҳамтани сайр ба нимрўзи ғазалат

منم آن تهمتن سیر به نیمروز غزلت

Ки бпои Рахши тоء/ӣиди зи ҳФтхўони гузаштам

که بپای رخش تاء/ئید ز هفتخوان گذشتم

Чу кашид шасти тақдири зиҳи камони ваҳдат

چو کشید شست تقدیر زه کمان وحدت

Бадал чу тир аз хона на камони гузаштам

بدل چو تیر از خانه نه کمان گذشتم

Бгмонми инки раҳ нест бова зи дарди мардум

بگمانم اینکه ره نیست باو ز درد مردم

Биқини расидам эй солик ва аз гумони гузаштам

بیقین رسیدم ای سالک و از گمان گذشتم

Сар салтанат надорад дили осмони шикваам

سر سلطنت ندارد دل آسمان شکوهم

Ки бхонқоаҳи дарвеш бар остони гузаштам

که بخانقاه درویش بر آستان گذشتم

Ману моҳ ҳар ду будем бкорўони гардун

من و ماه هر دو بودیم بکاروان گردون

Паии Рахши ман қавӣ буд зи корвони гузаштам

پی رخش من قوی بود ز کاروان گذشتم

Наниҳанд вқр дар фақри маконати макон ро

ننهند وقر در فقر مکانت مکان را

зи макон гузаштаам ман ки бломкони гузаштам

ز مکان گذشته ام من که بلامکان گذشتم

Ману лои макони тавҳиду тасарруфи вилоят

من و لا مکان توحید و تصرف ولایت

Ҳамаи кун аз ту эй хоҷаи ман аз макони гузаштам

همه کون از تو ای خواجه من از مکان گذشتم

Малакӯту малики бодои съдоу ашқиё ро

ملکوت و ملک بادا سعدا و اشقیا را

Ки гузаштам аз тану ҷони взоин ва он гузаштам

که گذشتم از تن و جان وزاین و آن گذشتم

На броигон шудам хоси ҳазор ёри мардум

نه برایگان شدم خاص هزار یار مردم

Ки бар остонаи қудси хдоигони гузаштам

که بر آستانه قدس خدایگان گذشتم

Бар азин хаёл ва ин ваҳм чу рӯй шоҳ дидам

بر ازین خیال و این وهم چو روی شاه دیدم

зи хаёлу ваҳму ҷону хираду равони гузаштам

ز خیال و وهم و جان و خرد و روان گذشتم

На замонӣу маконе шаҳ осмонем ман

نه زمانی و مکانی شه آسمانیم من

Бимикон фақр бар Подшаҳи замони гузаштам

بمکان فقر بر پادشه زمان گذشتم

Ману тоҷи фақру иқлӣми фаноу ганҷи бениш

من و تاج فقر و اقلیم فنا و گنج بینش

Ки б орзӯяш аз салтанати каёни гузаштам

که ب آرزویش از سلطنت کیان گذشتم

Нашудам муқайяди куни сафои мутлақами ман

نشدم مقید کون صفای مطلقم من

Ки чу офтоби поки омадаму равони гузаштам

که چو آفتاب پاک آمدم و روان گذشتم