Ёри бардошти зи рухи парда барои дили ман

یار برداشت ز رخ پرده برای دل من

Барад аз ман дил ва бинишаст ба ҷои дили ман

برد از من دل و بنشست به جای دل من

Натавон гуфт заминасту самои хилвати дӯст

نتوان گفت زمینست و سما خلوت دوست

Хилват салтанат ӯст сарои дили ман

خلوت سلطنت اوست سرای دل من

Дили ман боргаҳи салтанати фақр ва фаност

دل من بارگه سلطنت فقر و فناست

Осмонаст ва заминаст гадои дили ман

آسمانست و زمینست گدای دل من

Ишқ бо онкии ҳавои ману об ман азуаст

عشق با آنکه هوای من و آب من ازوست

Тарбият ёфта аз обу ҳавои дили ман

تربیت یافته از آب و هوای دل من

Панҷаи ҳасан ки меъмор банноӣ абадӣаст

پنجه حسن که معمار بنای ابدیست

Кард аз обу гули ишқи баннои дили ман

کرد از آب و گل عشق بنای دل من

Аикаҳ аз ғарби уфуқ митлбӣ кард ишроқ

ای که از غرب افق می‌طلبی کرد اشراق

Офтоби азал аз шарқи самои дили ман

آفتاب ازل از شرق سمای دل من

Дили ман киштӣ Нӯҳаст бдрёии фано

دل من کشتی نوحست به دریای فنا

Нохудоӣ дил киштӣаст худои дили ман

ناخدای دل کشتیست خدای دل من

Дид ноҳор наҳиф ҳастаму бемору заъиф

دید ناهار نحیف هستم و بیمار و ضعیف

Ҳақи ғизои дили ман гашту давои дили ман

حق غذای دل من گشت و دوای دل من

Брхи зарди ман он наргис бемор гушӯд

به رخ زرد من آن نرگس بیمار گشود

Ёр багушӯд дар дори шифои дили ман

یار بگشود درِ دارشفای دل من

Сояи афканди ксои дили ман бар малакӯт

سایه افکند کسای دل من بر ملکوت

Ҷабраиласт зи асҳоби ксои дили ман

جبرئیلست ز اصحاب کسای دل من

Дили маро бас бирав эй ?дане бесабру сабот

دل مرا بس، برو ای دنیی بی صبر و ثبات

Нагирифтаст таъаллуқи бтўи рои дили ман

نگرفته‌ست تعلق به تو رای دل من

Дили ман ҷӯй агар толиби нурӣ ки ҳбост

دل من جوی اگر طالب نوری که هباست

Офтоби фалак аз нуру зёии дили ман

آفتاب فلک از نور و ضیای دل من

Дар мконист казу нест буруни куну макон

در مکانیست کزو نیست برون کون و مکان

Ки сари куну макони боди фидои дили ман

که سر کون و مکان باد فدای دل من

Нарасиданд ба сарманзили мақсӯди сафо

نرسیدند به سرمنزل مقصود صفا

Магари он қавм ки рафтанд ба пои дили ман

مگر آن قوم که رفتند به پای دل من