Давр ишқастгар эй нутқаи дил хӯн бошӣ

دور عشقست گر ای نطقه دل خون باشی

Ба азонсти казин доира берун бошӣ

به ازانست کزین دایره بیرون باشی

Набарди раҳи дили ободи бглгўнаҳи ғайб

نبرد ره دل آباد بگلگونه غیب

эй хуши Андам ки хароб аз мегулгун бошӣ

ای خوش آندم که خراب از می گلگون باشی

эй наёварда бкФи домани давлат дар фақр

ای نیاورده بکف دامن دولت در فقر

Гирд раҳ бош ки тоҷи сар гардун бошӣ

گرد ره باش که تاج سر گردون باشی

Пой бар арш ҳақиқат нанаҳй аикаҳи бъқл

پای بر عرش حقیقت ننهی ایکه بعقل

Соҳиби дстгаҳи ҳуш Флотўн бошӣ

صاحب دستگه هوش فلاطون باشی

Ошиқонро бслоҳу ҳукми ақл чикор

عاشقان را بصلاح و حکم عقل چکار

Маслиҳат дид ман онаст ки маҷнӯн бошӣ

مصلحت دید من آنست که مجنون باشی

эй шаҳи малики турои давлати дарвеши бадаст

ای شه ملک ترا دولت درویش بدست

Нестгар соҳиби ганҷина қорун бошӣ

نیست گر صاحب گنجینه قارون باشی

Гар шӯии хоки гадоӣ дар майхонаи ишқ

گر شوی خاک گدای در میخانه عشق

Молики малики ҷаму ганҷ Фаридун бошӣ

مالک ملک جم و گنج فریدون باشی

Чанд дар чуну чроӣии ту ва дар банди худӣ

چند در چون و چرائی تو و در بند خودی

Бихўдӣ хуй кун эй хоҷа ки бичўн бошӣ

بیخودی خوی کن ای خواجه که بیچون باشی

Натавонӣ ки зании роят иқбол бачарх

نتوانی که زنی رایت اقبال بچرخ

Ту ки вобастаи ин гунбад ворун бошӣ

تو که وابسته این گنبد وارون باشی

Каси бофусун ва ба афсона нашуд муҳаррами роз

کس بافسون و به افسانه نشد محرم راز

Аикаҳ дар олами афсона ва афсун бошӣ

ایکه در عالم افسانه و افسون باشی

Гар ду сад сол кунӣ салтанати аидли бншот

گر دو صد سال کنی سلطنت ایدل بنشاط

наменаярзад бикии лаҳза ки маҳзун бошӣ

می نیرزد بیکی لحظه که محزون باشی

Магар аз лашкари андӯҳ чаҳ дидӣ дар рӯз

مگر از لشکر اندوه چه دیدی در روز

Ки нахобида ва дар фикр шабихун бошӣ

که نخوابیده و در فکر شبیخون باشی

Набарӣ ҷон ки ту девона ва Тифланд авом

نبری جان که تو دیوانه و طفلند عوام

Ҳам магари мӯътакифи доман ҳомӯн бошӣ

هم مگر معتکف دامن هامون باشی

Кӯҳро сайли ту чун коҳи барад бар сари об

کوه را سیل تو چون کاه برد بر سر آب

Магар эй чашми сафои лаҷа омўн бошӣ

مگر ای چشم صفا لجه آمون باشی