Бози дили зери ғам ишқ чунонаст ки буд

باز دل زیر غم عشق چنانست که بود

Бори ин хастаи ҳамон кӯҳ гаронаст ки буд

بار این خسته همان کوه گرانست که بود

Солҳо буд салоҳи дили ман суҳбати ишқ

سالها بود صلاح دل من صحبت عشق

Бозҳами маслиҳат вақт ҳамонаст ки буд

بازهم مصلحت وقت همانست که بود

Борҳои омада бар синаам он новаку боз

بارها آمده بر سینه ام آن ناوک و باز

Бкмини дилами он сахт камонаст ки буд

بکمین دلم آن سخت کمانست که بود

Омаду кишти марои ҷон дигар доду гузашт

آمد و کشت مرا جان دگر داد و گذشت

Боз меомад ва он офат ҷонаст ки буд

باز می آمد و آن آفت جانست که بود

Як гуҳари сифт ва ду дарё шуд ва он дар ятем

یک گهر سفت و دو دریا شد و آن در یتیم

Лаби лаълаши баҳмони тарз ва баёнаст ки буд

لب لعلش بهمان طرز و بیانست که بود

Дам мазан оҳи макаши сари ғамаш фош макун

دم مزن آه مکش سر غمش فاش مکن

Ин ҳамон оташ ҷонсӯз ниҳонаст ки буд

این همان آتش جانسوز نهانست که بود

эй савор қадар андоз макун сахти рикоб

ای سوار قدر انداز مکن سخت رکاب

Тавсани ишқи ҳамон суст Аннанаст ки буд

توسن عشق همان سست عنانست که بود

Пер гаштам бихонӣ зи ғами ишқ ва ҳануз

پیر گشتم بخوانی ز غم عشق و هنوز

Хотирами хастаи он тоза ҷавонаст ки буд

خاطرم خسته آن تازه جوانست که بود

Сирату сони дилам буд бтФлии ғами дӯст

سیرت و سان دلم بود بطفلی غم دوست

Пераму дили баҳмони сират ва сонаст ки буд

پیرم و دل بهمان سیرت و سانست که بود

Буд ҳайронем аз фурқат ва васл омад боз

بود حیرانیم از فرقت و وصل آمد باز

Дар сару синаи ман он ҳаяҷонаст ки буд

در سر و سینه من آن هیجانست که بود

Мо бо қсоӣ яқин тохта бо доман тар

ما با قصای یقین تاخته با دامن تر

Зоҳид хушк бидон ваҳм ва гумонаст ки буд

زاهد خشک بدان وهم و گمانست که بود

Кӯҳ набӯд бсботи ман ошуфтаи маст

کوه نبود بثبات من آشفته مست

Дар дили шайх ҳануз он хафақонаст ки буд

در دل شیخ هنوز آن خفقانست که بود

Дар сафои ман ва дар сӯфии дукони дағал

در صفای من و در صوفی دکان دغل

То сафи ҳашари ҳамон суд ва зиёнаст ки буд

تا صف حشر همان سود و زیانست که بود

Суди ман барадаму сӯфӣ бузён омаду шайх

سود من بردم و صوفی بزیان آمد و شیخ

Умраш охир шуд ва бечора ҳамонаст ки буд

عمرش آخر شد و بیچاره همانست که بود