Бо зулфи ту сад паймони дили баст ба дастон ҳо
با زلف تو صد پیمان دل بست به دستانها
Бишикаст ва гусаст аз ҳам сарриштаи паймон ҳо
بشکست و گسست از هم سررشته پیمانها
Аз ишқи хати сабзат май сӯзам ва май борад
از عشق خط سبزت میسوزم و میبارد
Аз дида ба домонами зини сабза чаҳ борон ҳо
از دیده به دامانم زین سبزه چه بارانها
Зад путки бало бар сари моро зи ғами даврӣ
زد پتک بلا بر سر ما را ز غم دوری
Туркӣ ки дил сахташ зад путк ба санадон ҳо
ترکی که دل سختش زد پتک به سندانها
Ин кашмакаши зиндони пайваст ба султонӣ
این کشمکش زندان پیوست به سلطانی
эй Юсуфи канъонӣ хуш бош ба зиндон ҳо
ای یوسف کنعانی خوش باش به زندانها
Омухтам аз хаташи як нукта ва дар даврон
آموختم از خطش یک نکته و در دوران
Номи ман савдое сабтаст ба девон ҳо
نام من سودایی ثبتست به دیوانها
Дар хоки ҳарими хами сари масти ҳузурами ман
در خاک حریم خم سر مست حضورم من
Гӯ бодия паймоед зоҳид ба биёбон ҳо
گو بادیه پیماید زاهد به بیابانها
Дар водии ишқ аз дузди пӯшида хатар дорад
در وادی عشق از دزد پوشیده خطر دارد
Ин ҷомаи бридстнд бар қомати урён ҳо
این جامه بریدستند بر قامت عریانها
Бо дасти бисоти ҷами пеши назари раҳрав
با دست بساط جم پیش نظر رهرو
Кандар гарави мӯрисат дар роҳи сулаймон ҳо
کاندر گرو موریست در راه سلیمانها
Ин зоҳиди нафсонӣ бе баҳраи зи инсонӣ
این زاهد نفسانی بیبهره ز انسانی
Бо ин ҳама ҳайвонӣ хасмаст ба инсон ҳо
با این همه حیوانی خصمست به انسانها
Ман такяи зи бедорӣ бар арш барин дорам
من تکیه ز بیداری بر عرش برین دارم
ӯ шод ки дар ғифлат хуфтаст ба айвон ҳо
او شاد که در غفلت خفتست به ایوانها
Рӯй ту ҳаме дар базм чун лаъли бадахшонӣ
روی تو همی در بزم چون لعل بدخشانی
Ушшоқи лабаш дар хӯни ғлтнд ба майдон ҳо
عشاق لبش در خون غلتند به میدانها
Дайну дили донои сади раҳ ишқ омад
دین و دل دانایی سد ره عشق آمد
эй одам Фирдавсӣ бигурез зи шайтон ҳо
ای آدم فردوسی بگریز ز شیطانها
Бо онкии заҳри хораш хӯн мечакад ин водӣ
با آنکه زهر خارش خون میچکد این وادی
Дар чашм сафо бошад хуштар зи гулистон ҳо
در چشم صفا باشد خوشتر ز گلستانها