Чу Ансории зи мижгони гирд раҳ рафт
چو انصاری ز مژگان گرد ره رفت
Ббоби пери хрқонӣ бова гуфт
بباب پیر خرقانی باو گفت
з дарё омадӣ аз худ ҷудои шӯ
ز دریا آمدی از خود جدا شو
Дар о чун ман дарин мшкўӣ ва мо шӯ
در آ چون من درین مشکوی و ما شو
Ки Абдуллоҳ гуяд орамидам
که عبدالله گوید آرمیدم
Азин икҳрФ бар манзили расидам
ازین یکحرف بر منزل رسیدم
Тугар маҷмӯи умр худ кунӣ сарф
تو گر مجموع عمر خود کنی صرف
Нахоҳӣ баради пай бар канаи ин ҳарф
نخواهی برد پی بر کنه این حرف
Ки ин ҳарф аз ҳуруф олиётаст
که این حرف از حروف عالیاتست
Ҳуруфи олиёт асмоӣ зотаст
حروف عالیات اسمای ذاتست
Чу мо гаштӣ туоне дид мо ро
چو ما گشتی توانی دید ما را
з худ бигузар агар хоҳии худо ро
ز خود بگذر اگر خواهی خدا را
Чу бигузаштӣ зи худ ҳақ монаду бас
چو بگذشتی ز خود حق ماند و بس
Ки дар ин хона набӯд ғайр ӯ кас
که در این خانه نبود غیر او کس
Каси ин биксони монда аз кор
کس این بیکسان مانده از کار
Буд алтофи он покизаи додар
بود الطاف آن پاکیزه دادار
Вуҷӯди ҳақ буд мавҷӯди мутлақ
وجود حق بود موجود مطلق
Ҳиўлонист дар феълияти ҳақ
هیولانیست در فعلیت حق
Буд ин қария дар бидои аввалӣ
بود این قریه در بیدای اولی
На номӣ ва на дар номаши ҳиўлӣ
نه نامی و نه در نامش هیولی
зи сар то пои он сарфи мазолим
ز سر تا پای آن صرف مظالم
Тамоми аҳли ин қарияи сети золим
تمام اهل این قریه ست ظالم
Дарин буми хароби нои муназзам
درین بوم خراب نا منظم
Чаҳ меМонӣ бирав дар шаҳри аъзам
چه میمانی برو در شهر اعظم
Саводи аъзмстии малики дарвеш
سواد اعظمستی ملک درویش
Ки бошад малик ӯ аз малики ҳақ беш
که باشد ملک او از ملک حق بیش
Буд ӯ малики ҳақи ҳақ маликат ӯст
بود او ملک حق حق ملکت اوست
Млики муқтадири молики баҳри дӯст
ملیک مقتدر مالک بهر دوست
Ки буд хештан пардохт чун ғайр
که بود خویشتن پرداخت چون غیر
Намонад имтиёзи каъбау дайр
نماند امتیاز کعبه و دیر
Буд аз каъба ва аз дайри зоҳир
بود از کعبه و از دیر ظاهر
Худоро каъбау дайр аз мазоҳир
خدا را کعبه و دیر از مظاهر
Бик қавланд дар тавҳид гуё
بیک قولند در توحید گویا
Азони мусалламу ноқавси тарсо
اذان مسلم و ناقوس ترسا
Буд як феъли баъд аз тай ҳастӣ
بود یک فعل بعد از طی هستی
Сиёми рӯзу шом май парастӣ
صیام روز و شام می پرستی
Вале май хӯрдан ҷоҳил ҳаромаст
ولی می خوردن جاهل حرامست
Ки менопухтааст ва мағз хомаст
که می ناپخته است و مغز خامست
Нҷўшонди димоғи нотамомон
نجوشاند دماغ ناتمامان
Май нопухта аз минои хомон
می ناپخته از مینای خامان
Мубин бар он шароби пухтаи дӯш
مبین بر آن شراب پخته دوش
Ки мағзи мо азу чун хам занад ҷӯш
که مغز ما ازو چون خم زند جوش
Ки мо дар оташ ишқ устуворем
که ما در آتش عشق استواریم
Чу зари даҳ диҳӣ комил айёрем
چو زر ده دهی کامل عیاریم
Чаҳ хоҳад кард ин хмхонаҳи венаи ҷом
چه خواهد کرد این خمخانه وین جام
Бкоми ин наҳанги қулзуми ошом
بکام این نهنگ قلزم آشام
Ки мо дар баҳри ало дар шноӣим
که ما در بحر الا در شنائیم
Наҳанги коиноти ошоми лоӣим
نهنگ کائنات آشام لائیم
БнФии хештани моӣими оят
بنفی خویشتن مائیم آیت
Босаботи ту нафии мо кифоят
باثبات تو نفی ما کفایت
Сари субҳонӣу сари анолҳқ
سر سبحانی و سر انالحق
Тўӣӣ эй зот бе ҳамтои мутлақ
توئی ای ذات بی همتای مطلق