Чу Мӯсои табл ар не зад бнўбт
چو موسی طبل ار نی زد بنوبت
Шарар зад бар малоики нори ғайрат
شرر زد بر ملائک نار غیرت
Ки мо бо инки аз сқъ вуҷӯдем
که ما با اینکه از صقع وجودیم
Ҳубобу мавҷи ин дарёии ҷўдим
حباب و موج این دریای جودیم
Баҳақ ҳаргиз накардем ин ҷасорат
بحق هرگز نکردیم این جسارت
зи хокӣ аз чаҳ сар зад ин иборат
ز خاکی از چه سر زد این عبارت
Ба ҳарбаи оташини он зумраи нур
به حربه آتشین آن زمره نور
Бмўсии ҳамлаи вари гаштанд дар тавр
بموسی حمله ور گشتند در طور
Ки эй навзодаи занҳои ҳоиз
که ای نوزاده زنهای حایض
Чаро кардӣ тахаттӣ дар фароиз
چرا کردی تخطی در فرایض
Чаҳ ҳосили барадӣ эй шӯридаи хок
چه حاصل بردی ای شوریده خاک
Азин шӯриш ки афкандии боФлок
ازین شورش که افکندی بافلاک
Чаҳ суд оварадӣ эй олӯдаи ранг
چه سود آوردی ای آلوده رنگ
Азин савдоӣ бе сармояи ҷузи нанг
ازین سودای بی سرمایه جز ننگ
Ту аз хокӣ чаҳ хоҳии сарфарозӣ
تو از خاکی چه خواهی سرفرازی
б оташ кун на бо хуршеди бозӣ
ب آتش کن نه با خورشید بازی
Бичишам сари чисон кас бинад он зот
بچشم سر چسان کس بیند آن ذات
Ки берунаст аз вазъу мҳозот
که بیرونست از وضع و محاذات
Нтобад нури авсофи субутӣ
نتابد نور اوصاف ثبوتی
Бостҷлои пардаи анкабутӣ
باستجلای پرده عنکبوتی
Кунун бо ҳарбаҳои оташи қаҳр
کنون با حربه های آتش قهر
Кунемат ҳамчуи оташи шуҳраи шаҳр
کنیمت همچو آتش شهره شهر
Дамӣ эй мурғ бе ҳангоми дами гир
دمی ای مرغ بی هنگام دم گیر
Бидиҳ сари пои рафтори адами гир
بده سر پای رفتار عدم گیر
зи ҳади хеши пои берун ниҳодан
ز حد خویش پا بیرون نهادن
Буд сарро ббоди қаҳр додан
بود سر را بباد قهر دادن
Шуд аз қавли малики вази ҳавли оташ
شد از قول ملک وز هول آتش
Димоғи фикрати Мӯсои мушавваш
دماغ فکرت موسی مشوش
Гурези шаш ҷҳаҳро роҳи масдӯд
گریز شش جهه را راه مسدود
Паноҳӣ ба надид аз ҳсни мақсӯд
پناهی به ندید از حصن مقصود
Бидон ҳазрат кашидаш нолаи дил
بدان حضرت کشیدش ناله دل
Дил ӯ рафт ва ӯ дунболаи дил
دل او رفت و او دنباله دل
Худоро он шубони таври ҳоҷот
خدا را آن شبان طور حاجات
Намӯдӣ бо забони дили муноҷот
نمودی با زبان دل مناجات
Ки эй дасти наҷот аз ин муғокам
که ای دست نجات از این مغاکم
Рҳоӣии даҳ ки мушарраф бар ҳалокам
رهائی ده که مشرف بر هلاکم
Малик бинад марои соФли фалаки ҳам
ملک بیند مرا سافل فلک هم
Фалак аз сайри ман ғофили малики ҳам
فلک از سیر من غافل ملک هم
Ту огоҳӣ ки ман муштоқ наварам
تو آگاهی که من مشتاق نورم
Ту нури нахл ва ман мўсои таврам
تو نور نخل و من موسای طورم
Чу кард он ширхораи ишқи зорӣ
چو کرد آن شیرخواره عشق زاری
Шуд аз пистони раҳмати шери ҷорӣ
شد از پستان رحمت شیر جاری
Намӯдаш ҳақ бичишам сари бино
نمودش حق بچشم سر بینا
Бчндини сӯии чандини таври сино
بچندین سوی چندین طور سینا
Баҳри таврии ҳазорон Мӯсои фард
بهر طوری هزاران موسی فرد
Баҳамати ҷуфти он мардонаи мард
بهمت جفت آن مردانه مرد
Дили андари ҳоиҳўии лои тзрнӣ
دل اندر هایهوی لا تذرنی
Забон дар гуфтугӯии раби арнӣ
زبان در گفتگوی رب ارنی
Аҷабтар онкӣ меед аз ин дар
عجب تر آنکه میاید از این در
Ҷавоб ҳар яке бар тарзи дигар
جواب هر یکی بر طرز دیگر
Якеро лнтароне барда аз даст
یکی را لن ترانی برده از دست
Яке аз бодаи лои тқнтўои маст
یکی از باده لا تقنطوا مست
Якеро карда лои тҳзни трбсоз
یکی را کرده لا تحزن طربساز
Яке бишнида аз лои тоء/мни овоз
یکی بشنیده از لا تاء/من آواز
На он вопас равад на ояд ин пеш
نه آن واپس رود نه آید این پیش
Бик қавланд ҳам овоз ва ҳам кеш
بیک قولند هم آواز و هم کیش
Худои хуйу худои ҷӯйу хдогўӣ
خدا خوی و خدا جوی و خداگوی
Бҷсм ҳар климӣ ҳар сари мӯӣ
بجسم هر کلیمی هر سر موی
Малик чун дид Мӯсо аз адад беш
ملک چون دید موسی از عدد بیش
Фикандӣ бол ва бигирифтӣ срхўиш
فکندی بال و بگرفتی سرخویش
Вале дар давраи Мансури Аҳмад
ولی در دوره منصور احمد
зи синои алӣ дар таври Аҳмад
ز سینای علی در طور احمد
зи даст ар Мӯсо андозад Асо ро
ز دست ار موسی اندازد عصا را
Малик дар ҳалқа монад аждаҳо ро
ملک در حلقه ماند اژدها را
Ки бо дасту Асоу кӯшишу ҷӯш
که با دست و عصا و کوشش و جوش
з ҳад пешаст мўсои нмдпўш
ز حد پیشست موسای نمدپوش
Саросари сари ҳақ дар сина доранд
سراسر سر حق در سینه دارند
Ту гўӣӣ дар манд ойина доранд
تو گوئی در مند آئینه دارند
Валикин дорад ин Мӯсо б осор
ولیکن دارد این موسی ب آثار
зи мўсои нахустин фарқ бисёр
ز موسای نخستین فرق بسیار
Яке бо онкӣ дар тавр маъонӣаст
یکی با آنکه در طور معانیست
Ҷавоб ар не ӯ лни тронист
جواب ار نی او لن ترانیست
Яке дар ҷангу ҷӯши ҷяши мардум
یکی در جنگ و جوش جیش مردم
Гуруҳеи ҷумлаи колонъоми бали ҳам
گروهی جمله کالانعام بل هم
Чу пӯри дувуми он ошуфтаи дӯст
چو پور دوم آن آشفته دوست
Зуҳӯри ҷони ҷон дар кисвати пӯст
ظهور جان جان در کسوت پوست
Ки гуяд кӣ ту будӣ давр эй ёр
که گوید کی تو بودی دور ای یار
Ки то моро расонад бар ту осор
که تا ما را رساند بر تو آثار
Ту кӣ ғоӣб шудӣ аз дидаи ҷон
تو کی غائب شدی از دیده جان
Ки бошад диданати муҳтоҷи бурҳон
که باشد دیدنت محتاج برهان
Ало эй мақтали ушшоқи Кувайт
الا ای مقتل عشاق کویت
Шавад кӯр ар набинад чашми рӯят
شود کور ار نبیند چشم رویت
Як сар худо гуяд бмнсўр
یک سر خدا گوید بمنصور
Яке ҷом сафо бахшад бтиФўр
یکی جام صفا بخشد بطیفور
Ки ин бар минбар ва он бар сари дор
که این بر منبر و آن بر سر دار
Вилоятро кунандӣ кашфи асрор
ولایت را کنندی کشف اسرار
Шаҳи дигари дамад дар ноӣ сирӣ
شه دیگر دمد در نای سیری
Навой лӣси фии алдорин ғайриӣ
نوای لیس فی الدارین غیری
Шаҳӣ дар кӯйу султонии бмсръ
شهی در کوی و سلطانی بمصرع
Кашандии парда аз сари Муқаннаъ
کشندی پرده از سر مقنع
Вилояти сорӣ ва ҷорӣаст чун наҳр
ولایت ساری و جاریست چون نهر
Бкўӣ аз кӯй ва аз бозор дар шаҳр
بکوی از کوی و از بازار در شهر
На мақта дорад ин давлат на мабда
نه مقطع دارد این دولت نه مبدا
Баҳри даврӣ буд пинҳону пайдо
بهر دوری بود پنهان و پیدا
зи сунъи Меҳдии ин эксири аъзам
ز صنع مهدی این اکسیر اعظم
Шавад тарҳ ва кунад зари қалби одам
شود طرح و کند زر قلب آدم
Барин тадбир ва ин сунъаст болтўъ
برین تدبیر و این صنعست بالطوع
Валикин маҳдавият нест болнўъ
ولیکن مهدویت نیست بالنوع
Буд Меҳдии эмоми ҳии қоим
بود مهدی امام حی قائم
Ки тавр ӯст дар атвори доим
که طور اوست در اطوار دائم
зи сулби аскарӣ дар батни нарҷис
ز صلب عسکری در بطن نرجس
Макону ломаконро моҳи маҷлис
مکان و لامکان را ماه مجلس
Бадасти аҳли дил паймона ӯст
بدست اهل دل پیمانه اوست
Дили комили таҷаллӣ хона ӯст
دل کامل تجلی خانه اوست
Буд дили байти маъмури вилоят
بود دل بیت معمور ولایت
Дару девораш аз нури вилоят
در و دیوارش از نور ولایت
Мақомаши мазраб харгоҳ Меҳдӣаст
مقامش مضرب خرگاه مهدیست
Дили ворастааи байт аллоҳ Меҳдӣаст
دل وارسته بیت الله مهدیست
Худоро чунки бо Меҳдӣ дўӣӣ нест
خدا را چونکه با مهدی دوئی نیست
Худо бошад на дил ва мо тўӣӣ нест
خدا باشد نه دل و ما توئی نیست
Валеро ҷой дар длҳост бе шак
ولی را جای در دلهاست بی شک
Худо дар бандаи мнзлҳост бе шак
خدا در بنده منزلهاست بی شک
Дарин дили хўбрўӣӣ хона кардаст
درین دل خوبروئی خانه کردست
Чу ганҷу хонаро вайрона кардаст
چو گنج و خانه را ویرانه کردست
Длоромии диламро барда аз даст
دلارامی دلم را برده از دست
Ки дил дар дасти ишқаши моҳӣу шаст
که دل در دست عشقش ماهی و شست
Бишуст ишқ нафитод инчи моҳӣ
بشست عشق نفتاد ایچ ماهی
Биҷузи дили каш буд шасти илоҳӣ
بجز دل کش بود شست الهی
Гарм вайрона кард афсонаи ишқ
گرم ویرانه کرد افسانه عشق
Гунаҳи ободи бодои хонаи ишқ
گنه آباد بادا خانه عشق
Буд ишқи оташину оҳанӣни дил
بود عشق آتشین و آهنین دل
Вагарна чун буд собити чунин дил
وگرنه چون بود ثابت چنین دل
Шарар зад оташини хўӣии бҷонм
شرر زد آتشین خوئی بجانم
зи оташи сӯхти мағзи устихонам
ز آتش سوخت مغز استخوانم
Нўоӣии мондау ноӣӣ дигар ҳеҷ
نوائی مانده و نائی دگر هیچ
Сиррӣ монадасту сўдоӣӣ дигар ҳеҷ
سری ماندست و سودائی دگر هیچ
Фанои фақрро султони шиносад
فنای فقر را سلطان شناسد
Буд равшан ки ҷонро ҷони шиносад
بود روشن که جان را جان شناسد
Шносои вилояти соҳиби дил
شناسای ولایت صاحب دل
На онкўи минҳди гул бар сари гул
نه آنکو مینهد گل بر سر گل
Касе донад ки аз султоняши нанг
کسی داند که از سلطانیش ننگ
На онкў санг дорад бар сари санг
نه آنکو سنگ دارد بر سر سنگ
Шиносади авлиёи мари авлиё ро
شناسد اولیا مر اولیا را
Худовандо на ҳар нокаси худо ро
خداوندا نه هر ناکس خدا را
Валеро ҷуз вале ҳамдам набошад
ولی را جز ولی همدم نباشد
Дринҷои ҷой номаҳрам набошад
درینجا جای نامحرم نباشد
Ту қишрии авлиёи лаби лбобнд
تو قشری اولیا لب لبابند
Ба нашиносӣ ки дар таҳти қбобнд
به نشناسی که در تحت قبابند
Агар дар каъба бошанд ва агар дайр
اگر در کعبه باشند و اگر دیر
Баҳами хўишндӣу бегона аз ғайр
بهم خویشندی و بیگانه از غیر
Ту кўрстӣ ндонӣ нур худ чист
تو کورستی ندانی نور خود چیست
зи гармии паии тавон бурдан магӯ нест
ز گرمی پی توان بردن مگو نیست
Барин инкор чун шамшери урён
برین انکار چون شمشیر عریان
Мазан худро ки ҷисмат гашта биҷон
مزن خود را که جسمت گشته بیجان
Турои қофи манят парда дораст
ترا قاف منیت پرده دارست
Гузари зини қоф симурғ ошкораст
گذر زین قاف سیمرغ آشکارست
Туоне баради пай бар ҳоли симурғ
توانی برد پی بر حال سیمرغ
Агарсозӣ ватан бар боли симурғ
اگر سازی وطن بر بال سیمرغ
Бҷўъсту сҳри босамту азлат
بجوعست و سهر باصمت و عزلت
Ту дар пар хӯрдан ва дар хоби ғифлат
تو در پر خوردن و در خواب غفلت
Шуҳуд ар нест бояд зикр бисёр
شهود ار نیست باید ذکر بسیار
Ки ёрстии дарахти зикрро бор
که یارستی درخت ذکر را بار
Вале аз баъди бори ёр чидан
ولی از بعد بار یار چیدن
Дарахти зикрро бояд баридан
درخت ذکر را باید بریدن
Бабри пай бар худо аз зикр ва аз фикр
ببر پی بر خدا از ذکر و از فکر
Ки мазкӯраст айни зокиру зикр
که مذکورست عین ذاکر و ذکر
Бад-ӣни олӯдагӣ беилму идрок
بدین آلودگی بی علم و ادراک
Ту хоҳии баради пай бар олами пок
تو خواهی برد پی بر عالم پاک
Худо бинишаста дар дилҳои покаст
خدا بنشسته در دلهای پاکست
На онкўи бастаи ин об ва хокаст
نه آنکو بسته این آب و خاکست
Дили вобаста бар ин хок дил нест
دل وابسته بر این خاک دل نیست
Худо дар дил буд дар об ва гул нест
خدا در دل بود در آب و گل نیست
Ту кун парвоз аз ин обу гули паст
تو کن پرواز از این آب و گل پست
Ки султонро нишинад боз бар даст
که سلطان را نشیند باز بر دست
Магар бар соид султон нишинад
مگر بر ساعد سلطان نشیند
Ки чашми бози султонро набинад
که چشم باز سلطان را نبیند