Бирез моҳи ман эй офтоби офоқӣ

بریز ماه من ای آفتاب آفاقی

зи хати ҷоми ҷами дили шароби ишроқӣ

ز خط جام جم دل شراب اشراقی

Биор соқӣ эй файзи ақдасати соқӣ

بیار ساقی ای فیض اقدست ساقی

Аз он рҳиқ ки бахшад ба заҳри трёқӣ

از آن رحیق که بخشد به زهر تریاقی

Биё ки санг шуд аз сурхи гул ба сони шқиқ

بیا که سنگ شد از سرخ گل به سان شقیق

Биор бода ба буии гулобу ранги ақиқ

بیار باده به بوی گلاب و رنگ عقیق

На бал меӣ ки зарангасту буии софу рҳиқ

نه بل میی که زرنگ است و بوی صاف و رحیق

Рҳиқи монда ба минои дили зи аҳди атиқ

رحیق مانده به مینای دل ز عهد عتیق

Дубора тоза шуд аз боди рӯзгори куҳан

دوباره تازه شد از باد روزگار کهن

Май куҳани ғами нав май баради зи хотири ман

می کهن غم نو می‌برد ز خاطر من

Бути мно ки чу лаъл ту нест санги Яман

بت منا که چو لعل تو نیست سنگ یمن

Бирез лаъл ки боради саҳоб дар адан

بریز لعل که بارد سحاب در عدن

Нигор ман ки сар зулф туаст зилл ҳамЭй

نگار من که سر زلف توست ظل همای

Ба салтанат расад ар аўФтд ба фарқи гадоӣ

به سلطنت رسد ار اوفتد به فرق گدای

Ки авди ғолия безасту дӯди лхлхаҳи соӣ

که عود غالیه‌بیز است و دود لخلخه‌سای

Ҳадиси турраи ?ут ар бугзарад ба чину хтоӣ

حدیث طره‌ات ار بگذرد به چین و ختای

Маро ба дили ғамат эй офати чгли хуш тар

مرا به دل غمت ای آفت چگل خوش‌تر

Ба дасти зулфи ту эй моҳи муътадили хуш тар

به دست زلف تو ای ماه معتدل خوش‌تر

зи синае ки дар ӯ нест ишқи гули хуш тар

ز سینه‌ای که در او نیست عشق گل خوش‌تر

Сари фусурда ҷамодаст муштаали хуш тар

سر فسرده جماد است مشتعل خوش‌تر

Меӣ ки токаш дар ломакони дил шудаи кишт

میی که تاکش در لامکان دل شده کشت

Санавбари дили комили дарахти боғи биҳишт

صنوبر دل کامل درخت باغ بهشت

Ки хоки тӯбо бо оби зндгиши сиришт

که خاک طوبی با آب زندگیش سرشت

Хами шароби ҳақиқат кигар ба хок ва ба хишт

خم شراب حقیقت که گر به خاک و به خشت

Ба сотгини ман он лаъли гаван шароб бирез

به ساتگین من آن لعل‌گون شراب بریز

Ба моҳи нави зи Суҳайли хам офтоб бирез

به ماه نو ز سهیل خم آفتاب بریز

Ба оташӣ ки задӣ бар дили ман об бирез

به آتشی که زدی بر دل من آب بریز

зи турра дар қадаҳи бодаи машк ноб бирез

ز طره در قدح باده مشک ناب بریز

Бетаи усораи ток каф кулем биор

بتا عصاره تاک کف کلیم بیار

Ба шукри дасти ҷаводу дил Карим биор

به شکر دست جواد و دل کریم بیار

Биор мояи умеду дафъ бим биор

بیار مایه امید و دفع بیم بیار

Май ҷалолу ҷамол аз хам ҳаким биор

می جلال و جمال از خم حکیم بیار

Даромад аз дар ман дӯш бо паёми сурӯш

درآمد از در من دوش با پیام سروش

Бутии зи ғолия бар моҳ гашта мрзнгўш

بتی ز غالیه بر ماه گشته مرزنگوش

Намӯда ҳалқаи зи машки ттор ва карда ба гӯш

نموده حلقه ز مشک تتار و کرده به گوش

Фиканда дар бунаи коиноти ҷӯшу хурӯш

فکنده در بنه کائنات جوش و خروش

Даромад аз дар ва моро з ҳуш кард барӣ

درآمد از در و ما را ز هوش کرد بری

Маӣ ки дошт ба гулбарги тозаи машки трӣ

مهی که داشت به گلبرگ تازه مشک طری

Ба рӯй лолаи худруи бунафшаи табарӣ

به روی لاله خودرو بنفشه طبری

Ба сарв монаду рафтор ӯ ба Кебеки дарӣ

به سرو ماند و رفتار او به کبک دری

Ба куфри зулфи маро чок зад ба домани кеш

به کفر زلف مرا چاک زد به دامن کیش

зи хусравони назари афканд бар ман дарвеш

ز خسروان نظر افکند بر من درویش

Ба нўшдорўӣ ҷон кард марҳами дили риш

به نوشداروی جان کرد مرهم دل ریش

БгФтмш ба азин ҳаст манзилӣ дар пеш

بگفتمش به ازین هست منزلی در پیش

Ниҳоди соткнии пари зи бодаи анвор

نهاد ساتکنی پر ز باده انوار

Ба дасти ман ки бануш ин май таҷаллии ёр

به دست من که بنوش این می تجلی یار

Дилам ки буд зи андӯҳи ҳамчуи бутемор

دلم که بود ز اندوه همچو بوتیمار

Кашид бода ва шуд бози Ҷабраили шикор

کشید باده و شد باز جبرئیل شکار

Сипас ки гашти танам дар ҷаноби ишқи Фдӣ

سپس که گشت تنم در جناب عشق فدی

Ба гӯши ҷон ман омад зи арш зот надай

به گوش جان من آمد ز عرش ذات ندی

Ки эй манасаи анвори офтоби ҳудо

که ای منصه انوار آفتاب هدی

Худоӣ ҷустан ҷустан буд зи хуии худӣ

خدای جستن جستن بود ز خوی خودی

Шунид гӯши дилам чун зи ғайби нағмаи роз

شنید گوش دلم چون ز غیب نغمه راز

Чу боз аз қафас исм зад дар парвоз

چو باز از قفس اسم زد در پرواز

Гушӯд боли биҷавӣ ки аз нишебу фароз

گشود بال بجوی که از نشیب و فراز

Гузашту исм ва сифат монаду нози марду ниёз

گذشت و اسم و صفت ماند و ناز مرد و نیاز

Шаҳӣ ки арш дил ӯст мстўии арраҳмон

شهی که عرش دل اوست مستوی الرحمن

Макони арш ки бошад бар аз замону макон

مکان عرش که باشد بر از زمان و مکان

Чу дар навардади фарроши амри фарши замон

چو در نوردد فراش امر فرش زمان

Таҷаллии аҳадии кунро кунад бунён

تجلی احدی کون را کند بنیان

Шаҳӣ ки ақли ҳаюлоӣ истиқомат ӯст

شهی که عقل هیولای استقامت اوست

Қиёмати ману дил дар қиём қомат ӯст

قیامت من و دل در قیام قامت اوست

Қиёми қомати мавзун ӯ қиёмат ӯст

قیام قامت موزون او قیامت اوست

Эмоми малику малики банда имомат ӯст

امام ملک و ملک بنده امامت اوست

Касе ки гом наад дар қафои солики адл

کسی که گام نهد در قفای سالک عدل

Тавонад онкии баради роҳ дар масолики адл

تواند آنکه برد راه در مسالک عدل

Буд млики рқоби мулӯки молики адл

بود ملیک رقاب ملوک مالک عدل

Ба давлати алавӣ маҳв шуд мҳолки адл

به دولت علوی محو شد مهالک عدل

Гадои сар вале хусравии сети дояи ганҷ

گدای سر ولی خسروی‌ست دایه گنج

Буд дилӣ ки хароб худост мояи ганҷ

بود دلی که خراب خداست مایه گنج

Ниҳода бар дар султони фақри пояи ганҷ

نهاده بر در سلطان فقر پایه گنج

Фитода бар сари дарвеши дӯсти сояи ганҷ

فتاده بر سر درویش دوست سایه گنج

Алии сети гавҳари дарёӣ бе каронаи дил

علی‌ست گوهر دریای بی‌کرانه دل

эй ишқаши анқои ошиёнаи дил

همای عشقش عنقای آشیانه دل

Вилоят ӯ дом диласту донаи дил

ولایت او دام دل است و دانه دل

зи дасти хаймаи дарвеш ӯ ба хонаи дил

ز دست خیمه درویش او به خانه دل

Дилӣ ки бастаи таҷреди пой банд худост

دلی که بسته تجرید پای‌بند خداست

Сиррӣ ки пуед озода дар каманд худост

سری که پوید آزاده در کمند خداست

Нюаши панди ман эй роҳрав ки панд худост

نیوش پند من ای راهرو که پند خداست

Ба ишқ кӯш ки ишқи ахтар баланд худост

به عشق کوش که عشق اختر بلند خداست

Худои амри шаҳи авлиёи алӣ вале

خدای امر شه اولیا علی ولی

Зуҳӯри зоти абади сари ваҳдати азалӣ

ظهور ذات ابد سر وحدت ازلی

Ки васфи зотӣ ӯ қоимӣу лами излӣ

که وصف ذاتی او قائمی و لم یزلی

зи баси камоли мҳлостӣ ба бе бадалӣ

ز بس کمال محلاستی به بی‌بدلی

Шаҳӣ ки ҷомаи хуршед дар ғамаш чок аст

شهی که جامه خورشید در غمش چاک است

Маӣ ки зарра ӯ офтоб афлок аст

مهی که ذره او آفتاب افلاک است

зи ширки давру зи шаки холӣу зи ғаш пок аст

ز شرک دور و ز شک خالی و ز غش پاک است

Зари вуҷӯдаши кибряти аҳмар хок аст

زر وجودش کبریت احمر خاک است

Бад-ӣни сироти ману дили ду пер ва салафем

بدین صراط من و دل دو پیر و سلفیم

Ба ишқ ӯ падари хешро накӯ халафем

به عشق او پدر خویش را نکو خلفیم

Шаҳиди шоҳ ба идроки сар ман урфем

شهید شاه به ادراک سر من عرفیم

Алии муъоинаи дрёстӣ ва моаш кафем

علی معاینه دریاستی و ماش کفیم

Худои гашт чу зоҳир ба зоти Мустафавӣ

خدای گشت چو ظاهر به ذات مصطفوی

Навохт навбати шоҳӣ ба давлати алавӣ

نواخت نوبت شاهی به دولت علوی

Ҳақиқати аҳадӣ дар либоси Муртазавӣ

حقیقت احدی در لباس مرتضوی

Ба ҷилва омад ва зад бар фарози арши луӣ

به جلوه آمد و زد بر فراز عرش لوی

Шаҳи мно ки сиҳлу смок зинда туаст

شه منا که سیهل و سماک زنده توست

Ту подшоҳӣу хуршеду моҳ банда туаст

تو پادشاهی و خورشید و ماه بنده توست

Туе ки гиряи ибрози ҳавоӣ ханда туаст

تویی که گریه ابراز هوای خنده توست

Ҳиҷоб чеҳра барафкан агар писанда туаст

حجاب چهره برافکن اگر پسنده توست

Ҳадиси нафас маро гуфт тарк ирфон кун

حدیث نفس مرا گفت ترک عرفان کن

Бабанд тарафи зи давлати зи фақр китмон кун

ببند طرف ز دولت ز فقر کتمان کن

Чаҳ гуфт гуфт ки тарки висол ҷонон кун

چه گفت گفت که ترک وصال جانان کن

Биор рӯй ба тани пушт бар дил ва ҷон кун

بیار روی به تن پشت بر دل و جان کن

зи ҷон чигуна дили хешро ба тани бандам

ز جان چگونه دل خویش را به تن بندم

зи дӯст чун дили худро ба хештани бандам

ز دوست چون دل خود را به خویشتن بندم

Чаро зи яздони хотир ба аҳримани бандам

چرا ز یزدان خاطر به اهرمن بندم

Ки басти тарафи азин салтанат ки ман бандам

که بست طرف ازین سلطنت که من بندم

Манам гадои туу осмони гадоӣ ман аст

منم گدای تو و آسمان گدای من است

Чу ошнои туами давлати ошноӣ ман аст

چو آشنای توام دولت آشنای من است

Сухан самост вале музди шасти пой ман аст

سخن سماست ولی مزد شست پای من است

Ситораи оинаи сайқали сафоӣ ман аст

ستاره آینه صیقل صفای من است

Ба хоки пои ту каз ӯст ваҳдати ҷонам

به خاک پای تو کز اوست وحدت جانم

Ба гирди касрат олӯда нест домонам

به گرد کثرت آلوده نیست دامانم

Ба ҷони савораму малик дил аст медонам

به جان سوارم و ملک دل است میدانم

Ман ар ба сӯрати ошуфтау парешонам

من ار به صورت آشفته و پریشانم