зи ратқи орми туро шарҳии бтмсол

ز رتق آرم تو را شرحی بتمثال

Буд ӯ зи асли ваҳдонияти иҷмол

بود او ز اصل وحدانیت اجمال

Бғир аз модаи мақсӯд аз асл

بغیر از ماده مقصود از اصل

Маро набӯд агар донеи ту ин фасл

مرا نبود اگر دانی تو این فصل

Мсмӣ ӯст бар унсури ҳам аъзам

مسمی اوست بر عنصر هم اعظم

Ки бади мртўқ қабл аз холиқи олам

که بد مرتوق قبل از خالق عالم

Шуд аз баъди зуҳӯри кули махлуқ

شد از بعد ظهور کل مخلوق

Худ онмртўқи мутлақи ҷумлаи мФтўқ

خود آنمرتوق مطلق جمله مفتوق

Тааюнҳо аёни гашти ончии лоиқ

تعینها عیان گشت آنچه لایق

Бади андари зоти макнуни алҳқоиқ

بد اندر ذات مکنون الحقایق

Мурод аз ратқи иҷмол набот аст

مراد از رتق اجمال نبات است

Ки қабл аз ғарси макнун дар навоа аст

که قبل از غرس مکنون در نواه است

Дигар ҳар ғайбатӣ ва ҳар бутунӣ

دگر هر غیبتی و هر بطونی

Аз он таъбир бошад ё коммунӣ

از آن تعبیر باشد یا کمونی

Аҳадяти тавон зу кард тоўил

احدیت توان زو کرد تاویل

Ки пас дар воҳидят ёфт тафсил

که پس در واحدیت یافت تفصیل

зи шаъни воҳидяти пас дар оёт

ز شأن واحدیت پس در آیات

Аён шуд хилқати арзу самовот

عیان شد خلقت ارض و سماوات

Ғараз ратқаст он аслӣ ҳар шайъи ء

غرض رتق است آن اصلی هر شی‌ء

Аён зу гашту макнун буд даравӣ

عیان زو گشت و مکنون بود دروی