Сафар омад ба пеши аимрди сайёр
سفر آمد به پیش ایمرد سیار
Рафиқӣ боядат чолоку ҳушёр
رفیقی بایدت چالاک و هشیار
Сафар бошад здори тан шудани салб
سفر باشد زدار تن شدن سلب
Басӯии ҳақи намӯдани виҷҳаи қалб
بسوی حق نمودن وجهه قلب
Бензади соликии кӯ раҳсипор аст
بنزد سالکی کو رهسپار است
Сафарҳо шуд муайяни онкӣ ҷор аст
سفرها شد معین آنکه جار است
Буд аввали сафари сайри илои аллоҳ
بود اول سفر سیر الی الله
Намӯдани таии манзилҳо дар ин роҳ
نمودن طی منزلها در این راه
Расӣдан бар камоли олами қалб
رسیدن بر کمال عالم قلب
Шудан дар он таҷаллии муҳаррами қалб
شدن در آن تجلی محرم قلب
Уфуқ бошад мубин дар рутбаи онҷо
افق باشد مبین در رتبه آنجا
Таҷаллӣҳои асмоءи рости мабда
تجلیهای اسماء راست مبدا
Буд дувуми сафар дар сайри фии аллоҳ
بود دوم سفر در سیر فی الله
Ки он аъло уфуқ шуд назд огоҳ
که آن اعلی افق شد نزد آگاه
Буд ин воҳидятро ниҳоят
بود این واحدیت را نهایت
Шудани мавсуф бар авсофи ҳазрат
شدن موصوف بر اوصاف حضرت
Дигар сими сафари онро ки самъ аст
دگر سیم سفر آنرا که سمع است
Тараққӣ бар мақоми айн ҷамъ аст
ترقی بر مقام عین جمع است
Буд онҷои мақоми қоби қавсин
بود آنجا مقام قاب قوسین
Аҳад нагузошт боқии номи аснин
احد نگذاشت باقی نام اثنین
Дўӣӣ чун муртафаъ шуд бар ниҳоят
دوئی چون مرتفع شد بر نهایت
Буд дар айни аўоднии вилоят
بود در عین اوادنی ولایت
Вилоят яъне онҷои ҷои вҳднист
ولایت یعنی آنجا جا وحدنیست
Дўӣит рафту боқии ҷуз аҳад нест
دوئیت رفت و باقی جز احد نیست
Дигар бошад сафар дар сайри биллоҳ
دگر باشد سفر در سیر بالله
Ки фарқи баъд ҷамъ омад бдлхўоаҳ
که فرق بعد جمع آمد بدلخواه
Буд чорами сафарро неки лоиқ
بود چارم سفر را نیک لایق
Ки боз ояд бткмили хилоиқ
که باز آید بتکمیل خلایق
Дар ӣнҷои фарқу ҷамъ ӯ мусовӣаст
در اینجا فرق و جمع او مساویست
Буд дар халқ аммо ғайр ҳақ нест
بود در خلق اما غیر حق نیست
Буд дорои кули ин маротиб
بود دارای کل این مراتب
Вале зўнисти пайдои ғайри қолаб
ولی زونیست پیدا غیر قالب
Чу дарёӣ ки биқъру кронст
چو دریایی که بیقعر و کرانست
Ва лекини зери кафи якҷо ниҳон аст
و لیکن زیر کف یکجا نهان است
Ҳар он каф дид хор ва беадаб монад
هر آن کف دید خوار و بیادب ماند
Лаби дарёии раҳмати ташна лаб монад
لب دریای رحمت تشنه لب ماند