Яке андари либоси ъорФонст

یکی اندر لباس عارفانست

Вале бе нури қалб ва завқ ҷонаст

ولی بی‌نور قلب و ذوق جانست

Диҳад бар худ ба танҳо додани ирфон

دهد بر خود به تنها دادن عرفان

Ки оем аз қиёси ободи ирфон

که آیم از قیاس آباد عرفان

Манам обкс ки ориф бўсъид аст

منم آبکس که عارف بوسعید است

Камолам дар ҷунайд ва бо язид аст

کمالم در جنید و با یزید است

Кадомин ориф ӯ аз ман фузун буд

کدامین عارف او از من فزون بود

Маро ақласту зўолнўнрои ҷунун буд

مرا عقلست و ذوالنونرا جنون بود

Чунон ворастаа ва бебанду боРом

چنان وارسته و بی‌بند و بارم

Каз иброҳӣм адҳам ҳаст орам

کز ابراهیم ادهم هست عارم

Занамгар як нафас дар ҳолати шӯр

زنم گر یک نفس در حالت شور

Даройад аз даҳонами сад чу Мансур

درآید از دهانم صد چو منصور

Расонади нафаси дунаши тобҷоӣӣ

رساند نفس دونش تابجائی

Ки ғайр аз худ намебинад хдоӣӣ

که غیر از خود نمی‌بیند خدائی

Бахуд гуяд тараққӣ карда олам

بخود گوید ترقی کرده عالم

Тўӣӣ аз авлиёи афзӯну ақдм

توئی از اولیا افزون و اقدم

Пиёдаи ҳам набарди сад саворӣ

پیاده هم نبرد صد سواری

БърФони воҳидӣ беш аз ҳазорӣ

بعرفان واحدی بیش از هزاری

Сиблататгар камаст аз риш чанде

سبیلت گر کم است از ریش چندی

Бони пиўндкн аз риши хндӣ

بآن پیوندکن از ریش خندی

Сукуту сблту чашми хуморат

سکوت و سبلت و چشم خمارت

Буд ҳамвора дар ирфони бакорат

بود همواره در عرفان بکارت

Набӯдаи орифиро дар замонӣ

نبوده عارفی را در زمانی

Чунин гӣрандаи рухсор ва беоне

چنین گیرنده رخسار و بیانی

Буд шаънати фузун аз инки ориф

بود شأنت فزون از اینکه عارف

Туро хонанд арбоби маориф

تو را خوانند ارباب معارف

Ғарази бинӣ чандонаш дар таъриф

غرض بینی چندانش در تعریف

Ки гўӣии хос ӯ бошад тасаввуф

که گوئی خاص او باشد تصوف

Мисоли ғӯраи норас ки бигузашт

مثال غوره نارس که بگذشت

зи ангуру бахами норафта май гашт

ز انگور و بخم نارفته می‌گشت