Сафӣ зон шуд ки баҳраш дирафшон шуд
صفی زان شد که بحرش درفشان شد
Баҳри таҳқиқи назм ӯ нишон шуд
بهر تحقیق نظم او نشان شد
На ирфон чун улӯм дигаронаст
نه عرفان چون علوم دیگرانست
Ки таҳсилаши бтдрис ва баён аст
که تحصیلش بتدریس و بیان است
На бурҳонӣ ки дигар кор хоҳад
نه برهانی که دیگر کار خواهد
Аёнасту лақоӣ ёр хоҳад
عیانست و لقای یار خواهد
Кунад қавли сафӣ рогар касе зишт
کند قول صفی راگر کسی زشت
Занад бар баҳр аз нобахрадии хишт
زند بر بحر از نابخردی خشت
Сафигар зубда алосрор гуяд
صفی گر زبدهالاسرار گوید
зи қавли ёри васф ёр гуяд
ز قول یار وصف یار گوید
Вагар иншо кунад бҳролҳқоиқ
و گر انشا کند بحرالحقایق
Ҳадисашро на ҳар гӯшӣаст лоиқ
حدیثش را نه هر گوشیست لایق
Ки он дилдори васф хеш гуяд
که آن دلدار وصف خویش گوید
Ниҳоят каз лаб дарвеш гуяд
نهایت کز لب درویش گوید
Агар вақте ҷамолаши дида будӣ
اگر وقتی جمالش دیده بودی
Каломӣ аз лабаши бишнида будӣ
کلامی از لبش بشنیده بودی
Дигар ҳар ҷо ки мидидӣ беоне
دگر هر جا که میدیدی بیانی
БкФи зи аслу бадал будат нишоне
بکف ز اصل و بدل بودت نشانی
Ки ин ҳарф аз лаби он длнўоз аст
که این حرف از لب آن دلنواز است
Ва ё гуфтори арбоб муҷоз аст
و یا گفتار ارباب مجاز است
Сафиро ишқи баҳри мавҷ зан кард
صفی را عشق بحر موج زن کرد
Гуҳари хезу гуҳари зо дар сухан кард
گهر خیز و گهر زا در سخن کرد
Кунад то шарҳи манзилҳо вара ро
کند تا شرح منزلها وره را
Ки ҳар ҷо чун зад оншаҳи бори гуҳ ро
که هر جا چون زد آنشه بار گه را
Набошад ҳеҷ қавлаши ғайриилҳом
نباشد هیچ قولش غیرالهام
Расад ҳар дами бҷонш аз дӯсти пайғом
رسد هر دم بجانش از دوست پیغام
Ки мтлро чунин бояд адо кард
که مطل را چنین باید ادا کرد
На худ ин кӯҳи бисўтӣ садо кард
نه خود این کوه بیصوتی صدا کرد
Валикин чун ту дар тақлиду ваҳмӣ
ولیکن چون تو در تقلید و وهمی
Надории зўншон аз рӯй фаҳмӣ
نداری زونشان از روی فهمی
Ндонӣ ҳар куҷо ӯро чаҳ ном аст
ندانی هر کجا او را چه نام است
Бсўиши раҳ чаҳу манзил кадом аст
بسویش ره چه و منزل کدام است
Чунин доне ки қавли аҳли тавҳид
چنین دانی که قول اهل توحید
Чу ақволи ту аз заннасту тақлид
چو اقوال تو از ظن است و تقلید
Флонкс дар ахбор инчунин сифт
فلانکس در اخبار اینچنین سفت
Бқўли ровӣони шахсе чунин гуфт
بقول راویان شخصی چنین گفت
ТърФи ҳам агар хоҳӣ накӯ кун
تعرف هم اگر خواهی نکو کن
Бхлқу фақру ҳоли ишқ ху кун
بخلق و فقر و حال عشق خو کن
ТърФ нест он кохлоқи хуш ро
تعرف نیست آن کاخلاق خوش را
Наҳй аз даст ва баргирӣ турш ро
نهی از دست و برگیری ترش را
Буд дар иддаои пайвастаи лофат
بود در ادعا پیوسته لافت
Вале дар вақти кор афтода науфт
ولی در وقت کار افتاده نافت
Яке тақлиди ориф дар сахо кун
یکی تقلید عارف در سخا کن
Дигар дар ҳасани мисоқ ва вафо кун
دگر در حسن میثاق و وفا کن
Намо аз ваии търФ дар сифати ҳам
نما از وی تعرف در صفت هم
Бохаллоқу сулӯку маърифати ҳам
باخلاق و سلوک و معرفت هم
Макун тақлид ӯ бар вазъу ҳарфаш
مکن تقلید او بر وضع و حرفش
Шиновари шӯи яке дар баҳри жарфаш
شناور شو یکی در بحر ژرفش
Мубин танҳо ки дар суҳбат чаҳ гуяд
مبین تنها که در صحبت چه گوید
Бибин то сӯии мақсади раҳ чаҳ пуед
ببین تا سوی مقصد ره چه پوید
Худовандо бамурдон маориф
خداوندا بمردان معارف
Бони дилҳо ки ҳастанд аз ту воқиф
بآن دلها که هستند از تو واقف
Сафиро баҳрманд аз маърифат кун
صفی را بهرمند از معرفت کن
Дар ӯ пайвастаи такмил сифат кун
در او پیوسته تکمیل صفت کن
Ман ар беқобилият дар намудем
من ار بی قابلیت در نمودم
Ту қобил метуоне кард зудам
تو قابل میتوانی کرد زودم
Чу ҳастӣ ҳар кмолирости қобил
چو هستی هر کمالیراست قابل
БФизти ҷурм мо гардид ҳоил
بفیضت جرم ما گردید حایل
Туоне ҳам ту рафъи ин илал кард
توانی هم تو رفع این علل کرد
БсўФти тирагӣҳоро бадал кард
بصوفت تیرگیها را بدل کرد
Ба пеши нури зулмати ҷуз арз нест
به پیش نور ظلمت جز عرض نیست
Ту чун хоҳии шифои Аслан мараз нест
تو چون خواهی شفا اصلا مرض نیست
Марази худ балки чун хоҳӣ шифо шуд
مرض خود بلکه چون خواهی شفا شد
Хато рафт ва кудуратҳо сафо шуд
خطا رفت و کدورتها صفا شد
Бубахш аз мо агар ҳарфӣ ғалат шуд
ببخش از ما اگر حرفی غلط شد
Буруни рафтории бози назм ва нмт шуд
برون رفتاری باز نظم و نمط شد
Маро бошад умеди андари тасаввуф
مرا باشد امید اندر تصوف
Ки ирфонам буд пок аз търФ
که عرفانم بود پاک از تعرف