Зосм рофеъаст аинҷмлаҳи рифъат
زاسم رافعست اینجمله رفعت
Ки дар ашёъаст пайдои венаи мазият
که در اشیاءست پیدا وین مزیت
Ту ъбдолроФъи онрои дони бўоқъ
تو عبدالرافع آنرا دان بواقع
Ки бар ваии ҷилва гар шуд исми рофеъ
که بر وی جلوه گر شد اسم رافع
Дар ашёъ ҳар чаҳ бинад ӯ бмўқъ
در اشیاء هر چه بیند او بموقع
Биёбад хешро аз ҷумлаи арФъ
بیابد خویش را از جمله ارفع
Чу онҳоро бичишам ғайр бинад
چو آنها را بچشم غیر بیند
Пас арФъи хешро дар сайр бинад
پس ارفع خویش را در سیر بیند
БрФъти онкӣ бо ҳақ дар қиём аст
برفعت آنکه با حق در قیام است
Таҷаллӣ аз рафъяш болтмом аст
تجلی از رفعیش بالتمام است
Вале дар сайри томи ин рутба паст аст
ولی در سیر تام این رتبه پست است
Худят чун баҷо аз ҳақ парастаст ?
خودیت چون بجا از حق پرستست؟
Худ ашёъи ҷумлаи лошӣинду нобӯд
خود اشیاء جمله لاشئیند و نابود
БъорФи ҳақ буд дар ҷумлаи машҳӯд
بعارف حق بود در جمله مشهود
Чу ҳақ машҳӯд гардад дар ҳақиқат
چو حق مشهود گردد در حقیقت
Куҷо монад баҷо бар абди рифъат
کجا ماند بجا بر عبد رفعت
Шавад маъдӯм ва мндк ҳастӣ вай
شود معدوم و مندک هستی وی
Ки бинад ҳастӣ ҳақи собит аз ше
که بیند هستی حق ثابت از شیی
Пас ашёءрои зи худ пиндоради арФъ
پس اشیاءرا ز خود پندارد ارفع
Ҳам акмал бошад ин руяти ҳам анФъ
هم اکمل باشد این رؤیت هم انفع
БхФз ояд чу бандаи рафъ ҳақ дид
بخفض آید چو بنده رفع حق دید
Вуҷӯди мутлақи андар мохлқ дид
وجود مطلق اندر ماخلق دید
Ҳар он ҳақ дид худро дар адам ёфт
هر آن حق دید خود را در عدم یافت
зи ҳақи пас рифъатӣ аз ин қадам ёфт
ز حق پس رفعتی از این قدم یافت
Ҳар он як зини дўшқро эътибор аст
هر آن یک زین دوشق را اعتبار است
Сафиро шқи сонӣ ихтиёр аст
صفی را شق ثانی اختیار است