Кунад ъбдолмъзро дар тўлӣ

کند عبدالمعز را در تولی

Ҳақ аз исми мъз бар дили таҷаллӣ

حق از اسم معز بر دل تجلی

Фазояд ҳар замон бар аътзозш

فزاید هر زمان بر اعتزازش

Баҳри шиӣии намояди длнўозш

بهر شیئی نماید دلنوازش

Бар ашёъи ҷумла ӯ иззат паноҳаст

بر اشیاء جمله او عزت پناهست

Баҳри зии иззатии худ подшоҳ аст

بهر ذی عزتی خود پادشاه است

Ба бустони иззати гул ошкор аст

به بستان عزت گل آشکار است

Гиёҳи талхи номатбӯъ ва хораст

گیاه تلخ نامطبوع و خوارست

Гуҳӣ бошад ки аз баҳри алоҷӣ

گهی باشد که از بهر علاجی

Туро бар он гиёҳаст эҳтиёҷӣ

تو را بر آن گیاهست احتیاجی

Дар ӣнҷои иззат ӯ байн ки чунаст

در اینجا عزت او بین که چونست

зи сад бустони гул қадараш фузунаст

ز صد بستان گل قدرش فزونست

Ба бахшеи дарбҳои ӯ чаманҳо

به بخشی دربهای او چمنها

БҳФзши пардаи пӯшӣ аз саманҳо

بحفظش پرده پوشی‌ از سمنها

Дар аинсоът ки ин эъзоз вҳд ёфт

در اینساعت که این اعزاز وحد یافت

Аз он ъбдолмъзъўн ва мадад ёфт

از آن عبدالمعزعون و مدد یافت

Ки ӯ исми мъзро ҳаст мазҳар

که او اسم معز را هست مظهر

Буд зу иззат ар зад ҳалқа бар дар

بود ز و عزت ار زد حلقه بر در

Бъолм пас набошад хори чизе

بعالم پس نباشد خوار چیزی

Азизаст аз ҳақи ардории тамизӣ

عزیز است از حق ارداری تمیزی

Шавад қадараши биҷои хеши маълум

شود قدرش بجای خویش معلوم

Бурун аз ҷои худ хорасту маҳрӯм

برون از جای خود خوار است و محروم

Бъзти пас баҳри шиӣӣ ӯ дахил аст

بعزت پس بهر شیئی او دخیل است

Чаҳ ъз дар ҳастӣ ашёъ асил аст

چه عز در هستی اشیاء اصیل است

Мубини хор ар ки чизеи заҳр рез аст

مبین خوار ار که چیزی زهر ریز است

Бҷоӣии з ҳар морати ҳам азиз аст

بجائی ز هر مارت هم عزیز است