Худ он Абдуллатифи андар мақом аст
خود آن عبداللطیف اندر مقام است
Ки лутфаш бар ибодуллоҳ тамом аст
که لطفش بر عبادالله تمام است
Бмўқъҳои лутф ӯ ҳаст бино
بموقعهای لطف او هست بینا
зи идроки латифу қалби доно
ز ادراک لطیف و قلب دانا
Бидонади лутфро мавқе кадом аст
بداند لطف را موقع کدام است
Чаҳ Лутфии ҳам сазои хос ва омаст
چه لطفی هم سزای خاص و عامست
Бхлқ ӯ восита лутфаст аз ҳақ
بخلق او واسطه لطف است از حق
Ҳам огаҳ бар бўотн ӯст мутлақ
هم آگه بر بواطن اوست مطلق
БлтФши каси з халқон нест шоир
بلطفش کس ز خلقان نیست شاعر
Ндонанд аз чаҳ раҳ шуд лутфи зоҳир
ندانند از چه ره شد لطف ظاهر
Чу аз номи латифаши ҳақ дар атвор
چو از نام لطیفش حق در اطوار
Таҷаллӣ кард ва он ноед дар абсор
تجلی کرد و آن ناید در ابصار
БлтФи маҳзи сории ҳақ дар ашёъаст
بلطف محض ساری حق در اشیاءست
Аз он махфӣ ҳар шиӣии асрҳост
از آن مخفی هر شیئی اثرهاست
Набошад он асарҳо бар ту маълум
نباشد آن اثرها بر تو معلوم
Чу дар он ҷумлаи асрористи мактум
چو در آن جمله اسراریست مکتوم
Латофат бошад аз авсофи якто
لطافت باشد از اوصاف یکتا
Биктоӣӣ латифаст ӯ дар ашёъ
بیکتائی لطیف است او در اشیاء
Баҳри шиӣӣ ки лутфаш ихтифо ёфт
بهر شیئی که لطفش اختفا یافت
Дар он шайъи ءи сари шиӣит хафо ёфт
در آن شیء سر شیئیت خفا یافت
Латифи алснъ аз он шуд ҷустуҷӯ ро
لطیفالصنع از آن شد جستجو را
Ки баҳри оби ҷанбонеи сабу ро
که بهر آب جنبانی سبو را
Барӣ бар хами зи баҳри бодаи ӣии пай
بری بر خم ز بهر بادهئی پی
Дигар аз баҳри кайфӣ дар хамат май
دگر از بهر کیفی در خمت می
зи баҳри таййиби ҷўӣии машку анбар
ز بهر طیب جوئی مشک و عنبر
Дигар аз баҳри шаҳдии қанду шукр
دگر از بهر شهدی قند و شکر
Ҳамаи сунъаши биҷои худ нкўшд
همه صنعش بجای خود نکوشد
Ки дар ҳастӣ далели зот ӯ шуд
که در هستی دلیل ذات او شد
БлтФ ар бенгарӣ яъне бдқт
بلطف ار بنگری یعنی بدقت
Ба бинии касраташро айни ваҳдат
به بینی کثرتش را عین وحدت
Яке бингар ки ин ранг аз куҷо буд
یکی بنگر که این رنگ از کجا بود
Ки бо гули зи ихтисосии ошно буд
که با گل ز اختصاصی آشنا بود
Чаро ӯро бойени таййиб ихтисос аст
چرا او را باین طیب اختصاص است
Бшклу табъу рангу таъм хос аст
بشکل و طبع و رنگ و طعم خاص است
Худ ин зи осори он сунъ латиф аст
خود این ز آثار آن صنع لطیف است
Ки ҳар шиӣии зи талтифаш шариф аст
که هر شیئی ز تلطیفش شریف است
Дигар ҳам лутф бар маъноӣ илм аст
دگر هم لطف بر معنای علم است
Бар ашёъи лутф ӯ бар ҷой илм аст
بر اشیاء لطف او بر جای علم است
Чаҳ илми онҳами ҳақиқат айн зотаст
چه علم آنهم حقیقت عین ذاتست
Вуҷӯди лФи айн мумкинот аст
وجود لف عین ممکنات است
БлтФи онсрўи қомат муътадил шуд
بلطف آنسرو قامت معتدل شد
Равон дар ҷӯйбори об ва гул шуд
روان در جویبار آب و گل شد
Бади ин маънои лутфи андари ҳиқт
بد این معنای لطف اندر حیقت
Буд маънои дигар дар шариъат
بود معنای دیگر در شریعت
Буд лутфи об додани сарву гул ро
بود لطف آب دادن سرو و گل را
Намӯдани худ риояти назми кул ро
نمودن خود رعایت نظم کل را
Буд лутфи онкигар хорист дар роҳ
بود لطف آنکه گر خاریست در راه
Кунӣ аз беху барии сари збди хоҳ
کنی از بیخ و بری سر زبد خواه
Буд лутфи онкии золимро кунӣ паст
بود لطف آنکه ظالم را کنی پست
Буд лутфи онкии сориқро барии даст
بود لطف آنکه سارق را بری دست
Гиёҳи ҳарзаи рӯу хору хас ро
گیاه هرزه رو و خار و خس را
зи боғ ар ндрўии сӯзии нафас ро
ز باغ ار ندروی سوزی نفس را
Самар фосид шавад ашҷори отил
ثمر فاسد شود اشجار عاطل
Нашуд зи он кишти ҷузи хоряти ҳосил
نشد ز آن کشت جز خاریت حاصل
Аз йени раҳи ҳашт назми шаръу дайн ро
از ین ره هشت نظم شرع و دین را
Ки бинии лутфи он назми офарин ро
که بینی لطف آن نظم آفرین را
Ки як исмии зи асмоиш латиф аст
که یک اسمی ز اسمایش لطیف است
Ҳамаи лутфаши биҷои худ шариф аст
همه لطفش بجای خود شریف است
Кунад ин исм бар абдии таҷаллӣ
کند این اسم بر عبدی تجلی
Ки олам бояд аз лутфаши тасаллӣ
که عالم باید از لطفش تسلی