зи ъбдолботн ар ҷўӣии нишоне

ز عبدالباطن ار جوئی نشانی

Буд доими бткмили маъонӣ

بود دایم بتکمیل معانی

Расонади ҳақи бмълўмоти қалбаш

رساند حق بمعلومات قلبش

Намояди мнкшФи оёти қалбаш

نماید منکشف آیات قلبش

Баҳақ гардад зи мавҷӯдоти хуллас

بحق گردد ز موجودات خلص

Кунад дилро бъшқи дӯсти мухтас

کند دل را بعشق دوست مختص

Бакӯшад бар сафои қалбу ботин

بکوشد بر صفای قلب و باطن

Шавад кашфи мғиботши мъоин

شود کشف مغیباتش معاین

Чу рӯҳоният аз ҳақ ёфт дар сар

چو روحانیت از حق یافت در سر

Аз ин рӯи гашти мушарраф бар сари аӣр

از این رو گشت مشرف بر سر ائر

Бихонад халқро бар маънавият

بخواند خلق را بر معنویت

Ки бар маънӣ буд ӯро руят

که بر معنی بود او را رؤیت

Дигар тақдиси қалбу ҳасани мисоқ

دگر تقدیس قلب و حسن میثاق

Дигар татҳири сару касби ахлоқ

دگر تطهیر سر و کسب اخلاق

Бтнзиаҳаст ӯро ҳукми тавҳид

بتنزیه است او را حکم توحید

Бади инсонӣ ки исои рост дар дид

بد انسانی که عیسی راست در دید

Аз аинраҳ чунки аз ҳақ шудаи мухотаб

از اینره چونکه از حق شده مخاطب

Ту гуфтӣ мо илоҳинему ғолиб

تو گفتی ما الهین ایم و غالب

Тброи ҷуст аз гуфтори ташбеҳ

تبرا جست از گفتار تشبیه

Гирифт андари тамассуки ҳабли тнзиаҳ

گرفت اندر تمسک حبل تنزیه

Ки покаст аз ташаббуҳи зоти субҳон

که پاک است از تشبه ذات سبحان

Ту доне кин бмн кизбасту бӯҳтон

تو دانی کاین بمن کذبست و بهتان

Ту донеи ончӣ дар ман ҳаст ё нест

تو دانی آنچه در من هست یا نیست

Надонам лек ман нафаси ту бар чист

ندانم لیک من نفس تو بر چیست

Худ ин маънӣ агар донеи маворид

خود این معنی اگر دانی موارد

Бқдси нафас ва тнзиаҳаст шоҳид

بقدس نفس و تنزیه است شاهد

Аз аинраҳи хилтааш бо халқ кам буд

از اینره خلطه‌اش با خلق کم بود

Ҷаҳон дар чашми тавҳидаши адам буд

جهان در چشم توحیدش عدم بود

Ҳам одам шуд бойени тнзиаҳи мавсӯм

هم آدم شد باین تنزیه موسوم

« зи анбӣҳми босамо » инаст маълум

«ز انبئهم باسما» اینست معلوم

Набӯд одами сулӯкашгар бботн

نبود آدم سلوکش گر بباطن

Куҷо донист асмоءро мўотн

کجا دانست اسماء را مواطن