Шинав аз қоби қавсин ин ишорат
شنو از قاب قوسین این اشارت
Шуд он аз қурби асмоӣии иборат
شد آن از قرب اسمائی عبارت
Тақобули байни асмоء боътбор аст
تقابل بین اسماء باعتبار است
Ки дар амри илоҳӣ бар қарор аст
که در امر الهی بر قرار است
Мсмои гашт бар даври вуҷӯд ӯ
مسما گشت بر دور وجود او
Мисоли доӣраҳ андар намӯд ӯ
مثال دائره اندر نمود او
Чу абдоءу иъодау фоъилият
چو ابداء و اعاده و فاعلیت
Нузул ва ҳам суъӯду қобилият
نزول و هم صعود و قابلیت
Баҳақи ин аттҳодасту маъаят
بحق این اتتحاد است و معیت
Тамизаш лек боқӣ аз дўӣит
تمیزش لیک باقی از دوئیت
Худ аснинит ӣнҷо эътиборӣаст
خود اثنینیت اینجا اعتباریست
Вуҷӯд аз фарқу тмииз ту орӣаст
وجود از فرق و تمییز تو عاریست
Фанои том дар дар ваии муҳиқ ва тмс аст
فنای تام در در وی محق و طمس است
Чу зарраи кони фано дар зот шамс аст
چو ذرهکان فنا در ذات شمس است
Русумоти сифоту зоту афъол
رسومات صفات و ذات و افعال
Шавад куллӣ фано дар зоти фаъол
شود کلی فنا در ذات فعال
Набошад зарраро ҳаргизи вуҷӯдӣ
نباشد ذره را هرگز وجودی
Ки дорад дар назар коҳӣ намӯдӣ
که دارد در نظر کاهی نمودی
Намӯдаш нест ҳам ҷузи эътиборӣ
نمودش نیست هم جز اعتباری
На ҳастӣ бошад ӯро на қарорӣ
نه هستی باشد او را نه قراری
з зикр ҳастӣам нутқ аз баён рафт
ز ذکر هستیام نطق از بیان رفت
Худ ин ҳастӣ мавҳум аз миён рафт
خود این هستی موهوم از میان رفت
Ҳадис омад ба пеш аз зот ҳастӣ
حدیث آمد به پیش از ذات هستی
Намонад осорӣ аз заррот ҳастӣ
نماند آثاری از ذرات هستی
Ало эй онкии воҳид дар вуҷӯдӣ
الا ای آنکه واحد در وجودی
Набошад ҷузи туро буд ва намӯдӣ
نباشد جز تو را بود و نمودی
Бзоти хеши султонӣу молик
بذات خویش سلطانی و مالک
Бахуди боқӣу боқии ҷумлаи ҳолк
بخود باقی و باقی جمله هالک
Сафиро мунқатиъ аз мо халқ кун
صفی را منقطع از ما خلق کن
Бакулӣ рӯй қалбаши сӯй ҳақ кун
بکلی روی قلبش سوی حق کن
Надонад то вусӯлӣ ё Фноӣӣ
نداند تا وصولی یا فنائی
Наёбад бо худои ғайр аз хдоӣӣ
نیابد با خدا غیر از خدائی
Шавад хориҷи зи ҳади қоби қавсин
شود خارج ز حد قاب قوسین
На дар ёдаш аҳад монад на аснин
نه در یادش احد ماند نه اثنین