Қадам бошад аз ҳақи онҳкми собиқ

قدم باشد از حق آنحکم سابق

Ки бар абд аз азали бдхосу лоиқ

که بر عبد از ازل بدخاص و لایق

Шавад з ӯ томи истеъдоду комил

شود ز او تام استعداد و کامل

Бохри мавҳибат бар абди қобил

بآخر موهبت بر عبد قابل

Расидааст аинҳдис аз фахри олам

رسیده است اینحدیث از فخر عالم

Бмҳшр дар хурӯш ояд ҷаҳаннам

بمحشر در خروش آید جهنم

Ҳаме дар наъра « ҳилли ман мазид » аст

همی در نعره «هل من مزید» است

Хӯрдгар олимии бозаш умед аст

خورد گر عالمی بازش امید است

Наад ҷаббори пас дар ваии қадам ро

نهد جبار پس در وی قدم را

Кунад бар халқ то комили карам ро

کند بر خلق تا کامل کرم را

Ба « қтнии қтнӣ » ӯ пас бинФс шуд

به «قطنی قطنی» او پس بینفس شد

Надорам ҷо дигар яъне ки бас шуд

ندارم جا دگر یعنی که بس شد

Қадам бошад агар донеи кноит

قدم باشد اگر دانی کنایت

зи ҷисму сӯрати инсони ниҳоят

ز جسم و صورت انسان نهایت

Бъбд аз ҳақи мавоҳиби дмбдми дон

بعبد از حق مواهب دمبدم دان

Худ охири мавҳибати онрои қадами дон

خود آخر موهبت آنرا قدم دان

зи асмоءи мавҳибатҳо бар низом аст

ز اسماء موهبتها بر نظام است

Бохри исми сайри мо тамом аст

بآخر اسم سیر ما تمام است

Бъбди асмоӣ ҳақ дорад маротиб

بعبد اسمای حق دارد مراتب

Бохр исм шуд хатми мавоҳиб

بآخر اسم شد ختم مواهب

Басии ин нуктаи борӣк ва дақиқ аст

بسی این نکته باریک و دقیق است

Касе фаҳмад ки идрокаш амиқ аст

کسی فهمد که ادراکش عمیق است

Маъонии ҷумлаи андар лафз ноед

معانی جمله اندر لفظ ناید

Шуд аз ваии зикри он қадрӣ ки шояд

شد از وی ذکر آنقدری که شاید

Ғараз зон исми кӯи охир ҷиҳат шуд

غرض زان اسم کو آخر جهت شد

Тамом аз ваии бсолк мавҳибат шуд

تمام از وی بسالک موهبت شد

Азу сайри вуҷӯдаш бар камол аст

از و سیر وجودش بر کمال است

Баҳақи дръини қурб ва иттисоласт

بحق درعین قرب و اتصالست

Чу ашёъи зилл асмоء ҷалиланд

چو اشیاء ظل اسماء جلیلند

Ки ҳар шеро бшиӣит дахиланд

که هر شیی را بشیئیت دخیلند

Босмоء шуд мураттаб дар ҳақоиқ

باسماء شد مرتب در حقایق

Вуҷӯди мумкинот аз ҳукми собиқ

وجود ممکنات از حکم سابق

Набошад пари коҳигар барии пай

نباشد پر کاهی گر بری پی

Ки асмоء ҷумла набӯд зоҳир аз вай

که اسماء جمله نبود ظاهر از وی

Туро худ ин табиат то бакор аст

تو را خود این طبیعت تا بکار است

Басари фикр улувва ва иқтидор аст

بسر فکر علو و اقتدار است

Нагардад сайри ҳеҷ аз орзўӣӣ

نگردد سیر هیچ از آرزوئی

Баҳри онӣ буд дар ҷстҷўӣӣ

بهر آنی بود در جستجوئی

Расад то онкии сайраш бар ниҳоят

رسد تا آنکه سیرش بر نهایت

Бмқдорикаҳ будаш дар бдоит

بمقداریکه بودش در بدایت

Худ онсолк ки андари сирошёءст

خود آنسالک که اندر سیراشیاءست

Бҳрдми исмӣ ӯро кашфи зосмост

بهردم اسمی او را کشف زاسماست

Босами охир ӯро сайр асл аст

باسم آخر او را سیر اصل است

Ки истеъдод ҳар ше аз чаҳ фасл аст

که استعداد هر شیی از چه فصل است

Мақоми ҷамъи асмоӣисти ӣнҷо

مقام جمع اسمائیست اینجا

зи ашёъи ғайр воҳид нест ӣнҷо

ز اشیاء غیر واحد نیست اینجا