Буд муҳиқи он фанои абд дар ҳақ

بود محق آن فنای عبد در حق

Фаноӣ ҳастяш дар зоти мутлақ

فنای هستیش در ذات مطلق

Фаъолаш чун фано дар зот ҳақ шуд

فعالش چون فنا در ذات حق شد

Худ онрои маҳв агар гуфтанд ҳақи бад

خود آنرا محو اگر گفتند حق بد

Дигар тмси он фанои фии алсФотст

دگر طمس آن فنای فی‌الصفاتست

Сафоташи мнзмс дар васф зотаст

صفاتش منظمس در وصف ذاتست

Баҳақи андари вуҷӯд ӯ ҳақ гузинад

بحق اندر وجود او حق گزیند

Вуҷӯди шиӣии ҷуз ллҳқ набинад

وجود شیئی جز للحق نبیند

Бмҳў аз шиӣии феълӣ дар назар нест

بمحو از شیئی فعلی در نظر نیست

Биҷузи ллҳқи фаъолии ҷилва гар нест

بجز للحق فعالی جلوه‌گر نیست

Бтмси арбози донеи муддао ро

بطمس ارباز دانی مدعا را

намемонад сифотии ҷузи худо ро

نمی‌ماند صفاتی جز خدا را

Фаноҳои слоси андари маротиб

فناهای ثلاث اندر مراتب

Бмҳқу маҳв ва тмс омад муносиб

بمحق و محو و طمس آمد مناسب

Фанои муҳиқат аз ҳайс вуҷӯд аст

فنای محقت از حیث وجود است

Фанои маҳви феълӣ дар намӯд аст

فنای محو فعلی در نمود است

Фанои тмс аз ваҷҳ сифотаст

فنای طمس از وجه صفاتست

На васфии зоҳир алоўсФ зотаст

نه وصفی ظاهر الاوصف ذاتست

Дар ӣнҷои васфи халқят бадал шуд

در اینجا وصف خلقیت بدل شد

Сифот абд рафту лам изл шуд

صفات عبد رفت و لم یزل شد

Сифоти ҳақ чу омад дар аёнат

صفات حق چو آمد در عیانت

Куҷо монад аз сифоти худ нишонат

کجا ماند از صفات خود نشانت