Шаҳии кўномши иброҳӣм хос аст

شهی کونامش ابراهیم خاص است

Худ ӯро дар таваккул ихтисос аст

خود او را در توکل اختصاص است

Мусофири бади бабру баҳри олам

مسافر بد ببر و بحر عالم

Бидӯни роҳилаи бизоду ҳамдам

بدون راحله بیزاد و همدم

Нмишди дохили андари он диёрӣ

نمیشد داخل اندر آن دیاری

Каши онҷои бади шносоӣӣу ёрӣ

کش آنجا بد شناسائی و یاری

Магар вақте бшҳрии гашти дохил

مگر وقتی بشهری گشت داخل

Ки будаш шӯҳрати онҷо дар фазойил

که بودش شهرت آنجا در فضایل

Ҳадисаш дид андари ом ва хос аст

حدیثش دید اندر عام و خاص است

Сухан аз зуҳди иброҳӣм хос аст

سخن از زهد ابراهیم خاص است

Аз он дар нафас худ дид инбисотӣ

از آن در نفس خود دید انبساطی

Вазон тафреҳаш омад эҳтиётӣ

وزان تفریحش آمد احتیاطی

Ки ин заҳраст з ӯ бояд ҳазар кард

که این زهر است ز او باید حذر کرد

Бадал зон пеш кӯ хоҳад асар кард

بدل زان پیش کو خواهد اثر کرد

Накарда то сироят дар мизоҷам

نکرده تا سرایت در مزاجم

Бибояд иҳтимоми андари алоҷам

بباید اهتمام اندر علاجم

Буд воҷиби фирор аз доми шӯҳрат

بود واجب فرار از دام شهرت

Басо нангаст ба аз номи шӯҳрат

بسا ننگ است به از نام شهرت

Бгрмобаҳ равон шуд субҳгоҳӣ

بگرمابه روان شد صبحگاهی

Либосӣ дид аз соҳиби кулоҳӣ

لباسی دید از صاحب کلاهی

БхФиаҳи ҷома ӯро бабр кард

بخفیه جامه او را ببر کرد

Бурун рафту таваққуф дар гузар кард

برون رفت و توقف در گذر کرد

Чу соҳиб ҷома шуд биҷомаҳи онҷо

چو صاحب جامه شد بیجامه آنجا

Бпо кард аз талаби ҳангомаи онҷо

بپا کرد از طلب هنگامه آنجا

Бигуфтанд он фалони шайх аз ҷафояш

بگفتند آن فلان شیخ از جفایش

Бдздидаҳ давиданд аз қафояш

بدزدیده دویدند از قفایش

Гирифтанд ва заданд аз баъди дашном

گرفتند و زدند از بعد دشنام

Аз он пас шуҳраи дигари брсноӣӣ

از آن پس شهره دیگر برثنائی

Агар бандаи ҳақии хоҳӣ чаҳ аз халқ

اگر بنده حقی خواهی چه از خلق

Вагар побанд халқӣ чист ин далқ

و گر پابند خلقی چیست این دلق

Ту бо ин шуҳра кӣ шайхи риёе

تو با این شهره کی شیخ ریایی

Гадои халқи неи марди худоӣ

گدای خلق نی مرد خدایی

Фақирии кор аз худ рстгонст

فقیری کار از خود رستگانست

Баҳақ аз мо халқи пиўстгонст

بحق از ما خلق پیوستگانست

Ту хоҳӣ аз хилоиқи ҷумлаи тамҷид

تو خواهی از خلایق جمله تمجید

Ки ин мардӣаст комили зи аҳли тавҳид

که این مردیست کامل ز اهل توحید

Бар он нозӣ ки мақбули авомӣ

بر آن نازی که مقبول عوامی

Авоми анносро пас худ ғуломӣ

عوام‌الناس را پس خود غلامی

Худ иброҳӣми хоси ин бас матин кард

خود ابراهیم خاص این بس متین کرد

Ту пиндории хилофи шаръ ва дайн кард

تو پنداری خلاف شرع و دین کرد

Касерогар хаёл ояд ки ин нақл

کسی را گر خیال آید که این نقل

Буд хориҷи яқин аз шаръ ва аз ақл

بود خارج یقین از شرع و از عقل

Туро гӯям ки сам дар ҳар мизоҷӣ

تو را گویم که سم در هر مزاجی

Ҳаром омад вале баҳри алоҷӣ

حرام آمد ولی بهر علاجی

Табиӣ гар диҳад бошад муносиб

طبیعی گر دهد باشد مناسب

Ҳам истеъмоли он дар шаръи воҷиб

هم استعمال آن در شرع واجب

Алоҷи дили ҳам аз тан назд оқил

علاج دل هم از تن نزد عاقل

Буд воҷиб ки маънӣ з ӯст ҳосил

بود واجب که معنی ز اوست حاصل

Риёи зи амроз қалбасту алоҷаш

ریا ز امراض قلب است و علاجش

Буд фурӯӣ агар донеи мизоҷаш

بود فروی اگر دانی مزاجش

Алоҷи қалбро ӯ мунҳасир дид

علاج قلب را او منحصر دید

Давоу дардро аз айн сар дид

دوا و درد را از عین سر دید

Худ ин зон дарназар ояд ғарибат

خود این زان درنظر آید غریبت

Ки аз дайн нест ҷузи одати насибат

که از دین نیست جز عادت نصیبت

Набии Гевади шариъати дони мақолам

نبی گیود شریعت‌دان مقالم

Тариқати ҳам ҳақиқати феълу ҳолам

طریقت هم حقیقت فعل و حالم

Буд мизон : қавлу феълу ҳолаш

بود میزان: قول و فعل و حالش

Халифау вориси илму камолаш

خلیفه و وارث علم و کمالش

Алигар мазҳари зот қадим аст

علی گر مظهر ذات قدیم است

Сироти адл аз вай мустақӣм аст

صراط عدل از وی مستقیم است

Буд мизон : илму эътиқодот

بود میزان: علم و اعتقادات

Дигар мизон : аҳкому ибодот

دگر میزان: احکام و عبادات

Ҳар он мизон ки биниҳод ӯ ривоҷаст

هر آن میزان که بنهاد او رواجست

Таъаддӣ зон намӯдан эъвиҷоҷ аст

تعدی زان نمودن اعوجاج است

Баҳри дўристи вориси дайни паноҳӣ

بهر دوریست وارث دین پناهی

Расад мироси шоҳони ҳам бшоҳӣ

رسد میراث شاهان هم بشاهی

Расад мироси Аҳмад бо нишонаш

رسد میراث احمد با نشانش

Бо қутобу Халифаи зодагонаш

با قطاب و خلیفه زادگانش

Ки ҳар даврӣ аз оншаҳ ёдгоранд

که هر دوری از آنشه یادگارند

Аз он дӯда ва зон насл ва таборанд

از آن دوده و زان نسل و تبارند

зи фарзандон ӯ бошад яке хок

ز فرزندان او باشد یکی خاک

Чунон кӯи бади падар бар аршу афлок

چنان کو بد پدر بر عرش و افلاک

Алиро хонд зини раҳи Бутуроб ӯ

علی را خواند زین ره بوتراب او

Ки май бӯдоаму أб бар хоку об ӯ

که می‌بودام و أب بر خاک و آب او

Фазилатҳо дар аинхокаст пинҳон

فضیلتها در اینخاک است پنهان

Касе донад ки дорад завқи ирфон

کسی داند که دارد ذوق عرفان

Ҳар онкўи пас натиҷаи об ва хок аст

هر آنکو پس نتیجه آب و خاک است

Тавон гуфтан ки аз он насл покаст

توان گفتن که از آن نسل پاکست

Бхосаҳгар буд оздаҳи ӣӣ ӯ

بخاصه گر بود آزده‌ئی او

Бткмили маъонии зодаи ӣӣ ӯ

بتکمیل معانی زاده‌ئی او

Буд пас насл ӯ дар ҳар замонӣ

بود پس نسل او در هر زمانی

Валее кӯйаст қутбии ҳақи нишоне

ولییی کویست قطبی حق نشانی

з қаблу баъд ӯ зи абнои одам

ز قبل و بعد او ز ابنای آدم

Буванд аз насл ӯ ақтоби олам

بوند از نسل او اقطاب عالم

з ҳақ доранд дар ҳар рутбаи нисбат

ز حق دارند در هر رتبه نسبت

Боҳамди ҳам бмънии ҳам басӯрат

باحمد هم بمعنی هم بصورت

Сафии аввал ки масҷуд малик шуд

صفی اول که مسجود ملک شد

зи хокӣ буду қутб на фалак шуд

ز خاکی بود و قطب نه فلک شد

Ҳамон нурӣ ки одами зои васфии гашт

همان نوری که آدم زا وصفی گشت

Дар аслобши бсФўти мхтФии гашт

در اصلابش بصفوت مختفی گشت

Бпо то оламаст ӯ мантиқӣ нест

بپا تا عالم است او منطقی نیست

Баҳри даври одамии ало сафӣ нест

بهر دور آدمی الا صفی نیست

Мухотаб буд ҳар асрии блўлок

مخاطب بود هر عصری بلولاک

Мухотаб ҳаст ҳам то ҳаст афлок

مخاطب هست هم تا هست افلاک

Гар ӯро ёфтӣ мизони ҷуз ӯ нест

گر او را یافتی میزان جز او نیست

Дар ин мизони маҷол гуфтугӯ нест

در این میزان مجال گفتگو نیست

Худ ӯ мизони роҳи ақл ва шаръаст

خود او میزان راه عقل و شرعست

Бова доири мадори асл ва фаръ аст

باو دایر مدار اصل و فرع است

Бботни ақл аз вай тарҷумонаст

بباطن عقل از وی ترجمانست

Бзоҳри шаръаш аз ботин нишон аст

بظاهر شرعش از باطن نشان است

Шариъат ҳар чаҳ ӯ гуяд ҷуз он нест

شریعت هر چه او گوید جز آن نیست

Ҳақиқати ғайр ӯ кас дар миён нест

حقیقت غیر او کس در میان نیست

Забонро зини баёни қФлисти муҳкам

زبان را زین بیان قفلیست محکم

Наёяд беш аз ин дар лафзи ФоФҳм

نیاید بیش از این در لفظ فافهم