зи раҳмонӣ нафас бишинав ту некӯ

ز رحمانی نفس بشنو تو نیکو

Изофӣасту вҳдонии вуҷӯд ӯ

اضافی است و وحدانی وجود او

Буд вҳдонӣ аз ҳайси ҳақиқат

بود وحدانی از حیث حقیقت

Такассур ёбад андари ҷамъи касрат

تکثر یابد اندر جمع کثرت

Такассур бо суварҳои маъонӣ

تکثر با صورهای معانی

Биёбад кӯаст аъёнгар ки доне

بیابد کوست اعیان گر که دانی

Вай аъёнасту аҳволоти аъён

وی اعیان است و احوالات اعیان

Худ андари воҳидят бе знқсон

خود اندر واحدیت بی‌زنقصان

Бқўли аҳли фақру аҳли ирфон

بقول اهل فقر و اهل عرفان

Шабиҳ ӯ бар нафас бошад дар инсон

شبیه او بر نفس باشد در انسان

Ки он худ мухталифи ҳам бар сўрҳост

که آن خود مختلف هم بر صورهاست

Суварҳои ҳуруфи ин низ пайдост

صورهای حروف این نیز پیداست

БнФсаҳи бади ҳавойии софу созҷ

بنفسه بد هوائی صاف و ساذج

Намояд мухталиф гардад чун хориҷ

نماید مختلف گردد چون خارج

Дигар тарвиҷи асмоӣӣ ки муҷмал

دگر ترویج اسمائی که مجمل

Бтҳт исм раҳмонанд дохил

بتحت اسم رحمانند داخل

Намояд ӯ ва зон крбӣ ки дорад

نماید او و زان کربی که دارد

Диҳад бастӣу тафреҳии муҷаддад

دهد بسطی و تفریحی مجدد

Дар он билқувваи ашёъи рости сомон

در آن بالقوه اشیاء راست سامان

Лузӯмаш чун танаффуси баҳри инсон

لزومش چون تنفس بهر انسان

Ғарази онсон ки маълуми ин ҳуруфот

غرض آنسان که معلوم این حروفات

Туро шуд аз нафаси андари мақомот

تو را شد از نفس اندر مقامات

Ҳам ашёъро дами рҳмни бхорҷ

هم اشیاء را دم رحمن بخارج

Намӯдор чаҳ худ авсофасту созҷ

نمودار چه خود اوصافست و ساذج

Аз онру бар нафас гардид мавсӯм

از آنرو بر نفس گردید موسوم

Ки бошад чун нафас аз ваҷҳи маълум

که باشد چون نفس از وجه معلوم

Шавад тафреҳи қалб аз дами дамодам

شود تفریح قلب از دم دمادم

Бидӯни дам намонад зиндаи одам

بدون دم نماند زنده آدم

На одам бенафас дорад вуқуфӣ

نه آدم بی‌نفس دارد وقوفی

На зоҳир бинФс гардад ҳуруфӣ

نه ظاهر بینفس گردد حروفی