Чу шайтонии туро аммора нафас аст

چو شیطانی تو را اماره نفس است

Ки ӯро дар намоиши ҳафт раъс аст

که او را در نمایش هفت رأس است

Яке шаҳват дигар кибру ғазаби дон

یکی شهوت دگر کبر و غضب دان

Риёу ҳрз ва бухласту ҳасади дон

ریا و حرض و بخل است و حسد دان

Сар шаҳват шавад бибридаи зи ақлол

سر شهوت شود ببریده ز اقلال

Дар ончии иштирок ӯ рост дар ҳол

در آنچه اشتراک او راست در حال

Пас андрои кулу шурбу хобу хилват

پس اندرا کل و شرب و خواب و خلوت

Буд тақлили он бар нафаси кулуфт

بود تقلیل آن بر نفس کلفت

Дигар раъси ғазаб аз ҳалами мақтӯъ

دگر رأس غضب از حلم مقطوع

Шавад ҳам аз тавозуъи кибри мамнӯъ

شود هم از تواضع کبر ممنوع

Ҳасадро сари зи теғи эътиқодот

حسد را سر ز تیغ اعتقادات

Шавад бибрида гар бошад ҷиҳодат

شود ببریده گر باشد جهادت

Ки малик аз ҳақу халқ ӯро убайданд

که ملک از حق و خلق او را عبیدند

Бақадр ҳақи худ з ӯ мстФиднд

بقدر حق خود ز او مستفیدند

Бўдоътоу манъ ӯ бҳкмт

بوداعطا و منع او بحکمت

Бостҳқоқи халқу қобилият

باستحقاق خلق و قابلیت

Баҳри кас ҳар чаҳро донад салоҳаш

بهر کس هر چه را داند صلاحش

Диҳад дар айни хусрон ё фалоҳаш

دهد در عین خسران یا فلاحش

Туро ҳам дода ҷону қӯту қӯт

تو را هم داده جان و قوت و قوت

Бон қадре ки лоиқ буду қисмат

بآن قدری که لایق بود و قسمت

Надории қисмат аз тахту кулоҳӣ

نداری قسمت از تخت و کلاهی

Бон кӯ дорад ин набӯд гуноҳӣ

بآن کو دارد این نبود گناهی

Шӯйгар мубтало бар дарду ранҷӣ

شوی گر مبتلا بر درد و رنجی

Буд хори ардҳндти молу ганҷӣ

بود خوار اردهندت مال و گنجی

Бъолм гар диҳандат мекунӣ пушт

بعالم گر دهندت میکنی پشت

Ки бояд дар иваз барандат ангушт

که باید در عوض برندت انگشت

Баҳри чизе ки бахшандат кунӣ хашм

بهر چیزی که بخشندت کنی خشم

Ки бояд дарбҳояш дод як чашм

که باید دربهایش داد یک چشم

Чаро пас ҳақи неъматҳои машҳур

چرا پس حق نعمتهای مشهور

Набошад мари туро як лаҳзаи манзур

نباشد مر تو را یک لحظه منظور

Зндози ҳақаду ҳасрати синаи ?ути ҷӯш

زنداز حقد و حسرت سینه‌ات جوش

зи ёдати ҳақ манъам шуд фаромӯш

ز یادت حق منعم شد فراموش

з ҳар халқи бадати ҷон дар азоб аст

ز هر خلق بدت جان در عذاب است

Бхосаҳ аз ҳасад дар ранҷ ва тоб аст

بخاصه از حسد در رنج و تاب است

Туро гӯям дар ин маънии мисолӣ

تو را گویم در این معنی مثالی

?герат бошад бутии соҳиби ҷамолӣ

گرت باشد بتی صاحب جمالی

Агар бинӣ ки дррнҷсту озор

اگر بینی که دررنجست و آزار

Ва ё дар банди ҷаббории гирифтор

و یا در بند جباری گرفتار

Ба байни ҳолати з тасвираш чисонаст

به بین حالت ز تصویرش چسانست

Туро рӯҳ аз хисол бад чунонаст

تو را روح از خصال بد چنانست

зи ҷумлаи бози бадтари ҳоли ҳосид

ز جمله باز بدتر حال حاسد

Буд хуии ҷасади раъси мафосид

بود خوی جسد رأس مفاسد

?данитар ҳеҷ халқӣ аз ҳасад нест

دنی‌تر هیچ خلقی از حسد نیست

Ҷузи ин тафсири ҳабли ман мисад нест

جز این تفسیر حبل من مسد نیست

Ҳасадро сари бойени шамшери борӣ

حسد را سر باین شمشیر باری

Тавон бибаредгар худ марди корӣ

توان ببرید گر خود مرد کاری

Сари он бухлу ҳирсатро қаноат

سر آن بخل و حرصت را قناعت

Намояди қатъгар дории шуҷоат

نماید قطع گر داری شجاعت

Дигар чашмӣ ки бинӣ ҳар бахил аст

دگر چشمی که بینی هر بخیل است

Ҳриз ва ҳар ҳарисии бас залил аст

حریض و هر حریصی بس ذلیل است

Дар андозад ҳамеша нафаси худ ро

در اندازد همیشه نفس خود را

Дар ишғолӣ ки шояд деву дад ро

در اشغالی که شاید دیو و دد را

Бадунёу умӯри пасти муртад

بدنیا و امور پست مرتد

Бмдҳу зму ранҷу хорӣу код

بمدح و ذم و رنج و خواری و کد

Машаққатҳо кашад дар ранҷу таҳсил

مشقتها کشد در رنج و تحصیل

Тамоми умри худ бо тӯлу тафсил

تمام عمر خود با طول و تفصیل

Намояди фӯт аз худди ризқи мақсум

نماید فوت از خودد رزق مقسوم

Ки ъндоллаҳи муқарар буду маълум

که عندالله مقرر بود و معلوم

Бимиради пас бсди афсӯсу ҳасрат

بمیرد پس بصد افسوس و حسرت

Расад молаши бғирӣ бе машаққат

رسد مالش بغیری بی‌مشقت

Набӯдаш аз тъқби иклҳзаҳи ҳоле

نبودش از تعقب یکلحظه حالی

Бамурду барад аз он визру ваболӣ

بمرد و برد از آن وزر و وبالی

Сиррии кон бар тани нафас аз риё раст

سری کان بر تن نفس از ریا رست

Шавад зи ихлоси қатъ ар набӯд он суст

شود ز اخلاص قطع ار نبود آن سست

Буд анвоъи хиротти зи ихлос

بود انواع خیراتت ز اخلاص

Ки набӯд дар хаёлати ом ё хос

که نبود در خیالت عام یا خاص

Шўдохлоси ҳосил аз муҳаббат

شوداخلاص حاصل از محبت

Ки ҷуз ёрат равад аз ёду ният

که جز یارت رود از یاد و نیت

Куҷо монад ёдати мо сўоӣӣ

کجا ماند یادت ما سوائی

Ки то ояд дар аъмолати рёӣӣ

که تا آید در اعمالت ریائی

Ҳар онтоъти зи ишқ мустақӣм аст

هر آنطاعت ز عشق مستقیم است

Бурун аз иллати умед ва бим аст

برون از علت امید و بیم است

Чу бихўФ ва раҷо шуд ҳаст холис

چو بیخوف و رجا شد هست خالص

Набошад аз раҳеи мағшушу ноқис

نباشد از رهی مغشوش و ناقص

Муҳаббати пас яқин асл усӯласт

محبت پس یقین اصل اصولست

Худ ин таҳқиқ арбоб вусӯласт

خود این تحقیق ارباب وصولست

Набандад дасти чизеи нафаси дун ро

نبندد دست چیزی نفس دون را

Биҷузи ҳуби донеи артўи ин фусун ро

بجز حب دانی ارتو این فسون را