Яке ҳеҷ андарин сайру ҷиҳодат

یکی هیچ اندرین سیر و جهادت

зи ихлоси алии номади бёдт

ز اخلاص علی نامد بیادت

Ҷавоби соилии шоистаи Фмрўд

جواب سائلی شایسته فمرود

Бова биндоншӣ гуфт ин хато буд

باو بیندانشی‌ گفت این خطا بود

зи баҳри онкӣ аз мардуми хисорат

ز بهر آنکه از مردم خسارت

Бар ӯ ноед бподоши ҷасорат

بر او ناید بپاداش جسارت

Дигар аз баҳри он кўрои баҳолӣ

دگر از بهر آن کورا بحالی

Набошад ифтизоҳу инфеъолӣ

نباشد افتضاح و انفعالی

Футувват кард ва гуфташ рост гуфтӣ

فتوت کرد و گفتش راست گفتی

Ҳақи ин буд ончии ҳақ мехост гуфтӣ

حق این بود آنچه حق می‌خواست گفتی

Бзоҳри нафии хешу мадҳ ӯ кард

بظاهر نفی خویش و مدح او کرد

Хилофи нафасу тарк орзӯ кард

خلاف نفس و ترک آرزو کرد

Бадасти нафас кӣ ҳаргиз Аннан дод

بدست نفس کی هرگز عنان داد

Хиўсўиш фиканд он як амон дод

خیوسویش فکند آن یک امان داد

Агар мардии амони даҳ неи хиҷолат

اگر مردی امان ده نی خجالت

Тафаққуд кун на изҳори исолат

تفقد کن نه اظهار اصالت

Ки ман аз хонадони ъзу шаънам

که من از خاندان عز و شأنم

Кариму длнўозу меҳрбонам

کریم و دلنواز و مهربانم

Бимрос аз алӣ дорам футувват

بیمراث از علی دارم فتوت

зи мардони ёдгорам дар мурувват

ز مردان یادگارم در مروت

Алигар ҷӯад бар дарвеш ме кард

علی گر جود بر درویش می‌کرد

На баҳри ҳаззи нафас хеш ме кард

نه بهر حظ نفس خویش می‌کرد

Агар хўшнўд аз худ дар ато буд

اگر خوشنود از خود در عطا بود

Куҷо аз ҳақи сазояши ҳилли ?утӣ буд

کجا از حق سزایش هل اتی بود

Худ он мардон ки соҳиб сайр буданд

خود آن مردان که صاحب سیر بودند

Бхлқони раҳнамоӣ хайр буданд

بخلقان رهنمای خیر بودند

Бхқи эсорашон буд аз Фноӣӣ

بخق ایثارشان بود از فنائی

На аз худ бинӣу аҷабу рёӣӣ

نه از خود بینی و عجب و ریائی

Буд ҳукми шариъати ҷӯаду эсор

بود حکم شریعت جود و ایثار

Дигар ҳукми тариқати тарки пиндор

دگر حکم طریقت ترک پندار

Аз он нафаси ту розӣ бар сахо шуд

از آن نفس تو راضی بر سخا شد

Ки фиръавнӣ аз он базл ва ато шуд

که فرعونی از آن بذل و عطا شد

Нишотӣ оядаш зон базлу икром

نشاطی آیدش زان بذل و اکرام

Чу изҳор хдоӣӣ бошадаш ком

چو اظهار خدائی باشدش کام

Вагар на баси хасису бас бахил аст

و گر نه بس خسیس و بس بخیل است

зи эсорӣ ки аллоҳ шуд алил аст

ز ایثاری که الله شد علیل است

Сахои аллоҳ аз аҷз ва ниёз аст

سخای الله از عجز و نیاز است

Сахои ллҳўои макр ва муҷоз аст

سخای للهوا مکر و مجاز است

Ббзми аҳли зикрат май баради нафас

ببزم اهل ذکرت می‌برد نفس

Бғибти пардаи ?утро то дарди нафас

بغیبت پرده‌ات را تا درد نفس

Ки мо рафтему дидем аз тамизӣ

که ما رفتیم و دیدیم از تمیزی

зи ориф ҳам нафаҳмидем чизе

ز عارف هم نفهمیدیم چیزی

Буд ин ғайбатӣ бар лафзи маъқӯл

بود این غیبتی بر لفظ معقول

Азу сари баста такзибӣаст маъмӯл

از و سر بسته تکذیبی است معمول

Ту аз худ гӯи бъмрии ғайри тақлид

تو از خود گو بعمری غیر تقلید

Чаҳ фаҳмидӣ ки фаҳмии зи аҳли тавҳид

چه فهمیدی که فهمی ز اهل توحید

Ҳамаи умрат бхўрдн рафт ва хуфтан

همه عمرت بخوردن رفت و خفتن

Дигар бар лаҳву лаъибу ёваи гуфтан

دگر بر لهو و لعب و یاوه گفتن

Чаҳ мизонеи бадастат буд холис

چه میزانی بدستت بود خالص

Ки комилро шиносӣ зон зноқс

که کامل را شناسی زان زناقص

Худ ин ҳарфати ҳам аз тақлид ва ваҳмаст

خود این حرفت هم از تقلید و وهمست

Яке гуфт ин фузулаш бар ту саҳмаст

یکی گفت این فضولش بر تو سهمست

?герати нури футувват буду инсоф

گرت نور فتوت بود و انصاف

Нагуфтӣ ҳарфӣ аз тақлиду иҷҳоф

نگفتی حرفی از تقلید و اجحاف

Каманд ингуна нафаст муҳками андохт

کمند اینگونه نفست محکم انداخت

зи баҳри ғусл барадат дарем андохт

ز بهر غسل بردت دریم انداخت

Биҷой онкӣ кӯшӣ дар алоҷаш

بجای آنکه کوشی در علاجش

Бтън авлиё гуфтӣ мизоҷаш

بطعن اولیا گفتی مزاجش

Нишастӣ кӯр дар ҷамъи сутурон

نشستی کور در جمع ستوران

Сухан гуфтӣ бмилу табъи кӯрон

سخن گفتی بمیل و طبع کوران

Ки мо риндем каз мастии дуғӣ

که ما رندیم کز مستی دوغی

Науфтодем дар доми дурӯғӣ

نیفتادیم در دام دروغی

Фурӯгар мишдӣ дар хеши икдм

فرو گر میشدی در خویش یکدم

Надидӣ аз худ аҳмақтар бъолм

ندیدی از خود احمق‌تر بعالم

Бзири хасм хуфтан ифтихор аст

بزیر خصم خفتن افتخار است

Вале панди азизон бар ту ор аст

ولی پند عزیزان بر تو عار است