Ҷамеъи обидинро чист ваҷҳат

جمیع عابدین را چیست وجهت

Ҳамон боби алуҳияти бнсбт

همان باب الوهیت بنسبت

Баҳр нутқаш бихонӣ ӯст сомъ

بهر نطقش بخوانی اوست سامع

Баҳри всФтш бдоин ӯст ҷомеъ

بهر وصفتش بداین اوست جامع

Рӯй бар ҳар тариқӣ ӯст мақсӯд

روی بر هر طریقی اوست مقصود

Кунӣ ҳар гӯна тоъат ӯст маъбуд

کنی هر گونه طاعت اوست معبود

Ҷуз ӯ мақсӯдӣ аз дайр ва ҳарам нест

جز او مقصودی از دیر و حرم نیست

Ҷуз ӯ маъбуд дар байт алснм нест

جز او معبود در بیت‌الصنم نیست

Бзкр ӯст ҷорӣ ҳар забонӣ

بذکر اوست جاری هر زبانی

Баном ӯст гуё ҳар беоне

بنام اوست گویا هر بیانی

Яҳуду габру тарсоу мусулмон

یهود و گبر و ترسا و مسلمان

Саноӣ ҳазраташ гӯйанд аз ҷон

ثنای حضرتش گویند از جان

Баҳри нутқ ва забонанд ин хилоиқ

بهر نطق و زبانند این خلایق

Бтўҳиди илоҳии ҷумлаи нотиқ

بتوحید الهی جمله ناطق

На одами хоссаи кошёء дар намоиш

نه آدم خاصه کاشیاء در نمایش

Кунад ҳар шиӣӣ аз ва навъе ситоиш

کند هر شیئی از و نوعی ستایش

Ба тасбеҳаши бпои арзу смўот

به تسبیحش بپا ارض و سموات

Ба тҳлилши ҷамодоту наботот

به تهلیلش جمادات و نباتات

Фалакро пушти тоъат бар дараш хам

فلک را پشت طاعت بر درش خم

Заминро рӯй хизмат бар раҳаши ҳам

زمین را روی خدمت بر رهش هم

Бҷнди баргҳо аз ҷунбиши бод

بجند برگها از جنبش باد

Буд яъне ки аз боди офарини бод

بود یعنی که از باد آفرین باد

Ту ҳар ҷанбндаро байни кӯи хдогўст

تو هر جنبنده را بین کو خداگوست

Яқин донад ки ҷнбонндаҳ бо ӯст

یقین داند که جنباننده با اوست

Шаҷари бинӣ ки чун меҷунбад аз риҳ

شجر بینی که چون می‌جنبد از ریح

Машав ғофил ки дар зикрасту тасбеҳ

مشو غافل که در ذکر است و تسبیح

Бадан бинӣ биҷунбаш бошад аз рӯҳ

بدن بینی بجنبش باشد از روح

Буд дар баҳри киштии шоҳид аз Нӯҳ

بود در بحر کشتی شاهد از نوح

Бетони ҳам рӯҳро набӯд қарорӣ

بتن هم روح را نبود قراری

зи худ яъне надорад ихтиёрӣ

ز خود یعنی ندارد اختیاری

Асири қабзаи зўолоқтдорист

اسیر قبضه ذوالاقتداریست

Ки пайвандаши бетони ҷузи зи амр ӯ нест

که پیوندش بتن جز ز امر او نیست

Нафас ҳар дам ки дорад рафт ва омад

نفس هر دم که دارد رفت و آمد

Туро бар қалб трўиҳӣ аст зояд

تو را بر قلب ترویحی است زاید

Агар ғофил набошӣ зи интизомаш

اگر غافل نباشی ز انتظامش

Нафас белафз бошад нақши номаш

نفس بی‌لفظ باشد نقش نامش

На муҳтоҷаст бар лафз ва беоне

نه محتاج است بر لفظ و بیانی

Ки гардад мухталиф дар ҳар забонӣ

که گردد مختلف در هر زبانی

На муҳтоҷаст ҳам бар интиқолӣ

نه محتاج است هم بر انتقالی

Ки монда чун забони боз аз мақолӣ

که مانده چون زبان باز از مقالی

Агар ту ғофилӣ аъзо бакоранд

اگر تو غافلی اعضا بکارند

Ҳама дар ҳамд ва наът кирдигоранд

همه در حمد و نعت کردگارند

Бзоҳргар ки аъзо носипосанд

بظاهر گر که اعضا ناسپاسند

Бботни ҳақи гузор ва ҳақ шиносанд

بباطن حق گزار و حق شناسند

Турогар ширк бошад пешау ху

تو را گر شرک باشد پیشه و خو

Нафас дорад бтўҳидши ҳаёҳӯ

نفس دارد بتوحیدش هیاهو

Забон бар ширки боригар ки ҷанбед

زبان بر شرک باری گر که جنبید

Буд худ ҷунбиш ӯ айни тавҳид

بود خود جنبش او عین توحید

бад-инсон дони ҳамаи аъзои худ ро

بدینسان دان همه اعضای خود را

Бзкрнду санои мавлои худ ро

بذکرند و ثنا مولای خود را

Мувофиқ бо ҳақ бо ту мунофиқ

موافق با حق با تو منافق

Магари гардии ту ҳам бо ҳақи мувофиқ

مگر گردی تو هم با حق موافق

Агар ҳам бо ту икчндии броҳнд

اگر هم با تو یکچندی براهند

Машав эмин ки ҷосусон шоҳанд

مشو ایمن که جاسوسان شاهند

Бҳзрт чун ту хуфтӣ бори ҷӯянд

بحضرت چون تو خفتی بار جویند

Ҳамаи аъмолати онҷо боз гӯйанд

همه اعمالت آنجا باز گویند

Аз онФрмўд дар маҳшари шаҳодат

از آنفرمود در محشر شهادت

Диҳандат дасту по бар феълу одат

دهندت دست و پا بر فعل و عادت

Худ ин маҳзи мисоли андар мақол аст

خود این محض مثال اندر مقال است

Вагар на шоҳид ӯ бар кул ҳол аст

وگر نه شاهد او بر کل حال است

Ғараз рўӣӣ набошад ҷузи бсўиш

غرض روئی نباشد جز بسویش

Дилии ҳам бенишон аз ҷустуҷӯяш

دلی هم بی‌نشان از جستجویش

Каломатгар туро бошад вуқуфӣ

کلامت گر تو را باشد وقوفی

Буд ноҷори махӯз аз ҳуруфӣ

بود ناجار مأخوذ از حروفی

Ҳар он ҳарфати ишорат сӯй номӣаст

هر آن حرفت اشارت سوی نامیست

Ки аз номи офаринат дар мақомӣ аст

که از نام آفرینت در مقامی است

Шавад ҳар ҳарфи маълум аз танаффус

شود هر حرف معلوم از تنفس

Нафаси ҳам кошиф аз ҳў дар тФрс

نفس هم کاشف از هو در تفرس

Ишорати ҳўи боҷимоъ сқот аст

اشارت هو باجماع ثقات است

Бзотии кӯи мзўт бар зўот аст

بذاتی کو مذوت بر ذوات است

Буд пас мундараҷ дар ҳўи ҳуруфот

بود پس مندرج در هو حروفات

Ки ҳаряки кошиф аз исмӣаст болаззот

که هریک کاشف از اسمی است بالذات

Бимонанд алифи кӯ дар ишорат

بمانند الف کو در اشارت

Буд аз аввали алошёءи иборат

بود از اول الاشیاء عبارت

бад-инсон ҳам чунин то ё мусаллам

بدینسان هم چنین تا یا مسلم

ҲрўФотнд ҳар як исми аъзам

حروفاتند هر یک اسم اعظم

Чу шуд нотиқи пас инсони сухани гӯ

چو شد ناطق پس انسان سخن گو

Худоро хонда бар ҳар васфу ном ӯ

خدا را خوانده بر هر وصف و نام او

Дар аинсўрти аҷабгар марди оқил

در اینصورت عجب گر مرد عاقل

Буд дар нутқи худ аз ҳарфи ғофил

بود در نطق خود از حرف غافل

Калом худ кунад дар мавридии сарф

کلام خود کند در موردی صرف

Ки бошад хориҷ аз таъзими онҳрФ

که باشد خارج از تعظیم آنحرف

Азин ориф буд ҳамвора хомӯш

ازین عارف بود همواره خاموش

Ба бандади ҳам зи ҳарфи ғофилони гӯш

به بندد هم ز حرف غافلان گوش

Ки донад ҳрФрошأнӣ азим аст

که داند حرفراشأنی عظیم است

Банно мавқе шуд ар сарф он зиллем аст

بنا موقع شد ار صرف آن ظلیم است

Ҳар онкў ҳар зиҳи лофу ёваи гӯи гашт

هر آنکو هر زه لاف و یاوه‌گو گشت

зи ҳақ « балаами азл » таъриф ӯ гашт

ز حق «بلهم اضل» تعریف او گشت

Чу ҳайвон безабон ва бе хилофаст

چو حیوان بی‌زبان و بی‌خلافست

Бзкри ҳақу давр аз инҳироф аст

بذکر حق و دور از انحراف است

Буд зикраши бткрори нафаси ҳў

بود ذکرش بتکرار نفس هو

Ту инсонӣу ғофили зини такопу

تو انسانی و غافل زین تکاپو

Намои пас сарф дар мавқеи сухан ро

نما پس صرف در موقع سخن را

Ба банд аз ҳарф бе маънии даҳан ро

به بند از حرف بی‌معنی دهن را

Ки гуфтори ту хезад аз ҳуруфӣ

که گفتار تو خیزد از حروفی

Ки исм аъзаманд ар бовуқуфӣ

که اسم اعظمند ار باوقوفی

Пас ар ҳар каси баҳри лафз ва беоне

پس ار هر کس بهر لفظ و بیانی

Сухан гуяд азу дорад нишоне

سخن گوید ازو دارد نشانی

Баҳри васфӣу номии хонда ӯ ро

بهر وصفی و نامی خوانده او را

Чаҳ ҳозир ё чаҳ ғофил гуфта ҳўро

چه حاضر یا چه غافل گفته هورا

Агар ҳозир буд таъзим ном аст

اگر حاضر بود تعظیم نام است

Вагар доим шавад зикраш мақом аст

و گر دایم شود ذکرش مقام است

бад-инсонаст ҳоли аҳли анфос

بدینسانست حال اهل انفاس

зи инсону з ҳайвон кӯаст ҳассос

ز انسان و ز حیوان کوست حساس

Наботи онҳами бҳнгоми таҳаррук

نبات آنهم بهنگام تحرک

Бзкру вирд ҳақ ҷӯяд табаррук

بذکر و ورد حق جوید تبرک

Ҳамон ҷунбиданаш зикрасту тасбеҳ

همان جنبیدنش ذکر است و تسبیح

Биҷунбаш бошадаш имдод аз риҳ

بجنبش باشدش امداد از ریح

Ҳамин маънӣ ки дар будаш нимув аст

همین معنی که در بودش نمو است

Далели ҳамду неъмат беғулув аст

دلیل حمد و نعمت بی‌غلو است

Буд ҳар лаҳзаи таҷдиди ҳётш

بود هر لحظه تجدید حیاتش

Нишони зикрӣ аз султони зотш

نشان ذکری از سلطان ذاتش

Баҳри баррагии зи ашҷор ар барии пай

بهر برگی ز اشجار ار بری پی

Рақам кард ӯ « анои алои алии анои алҳӣ »

رقم کرد او «انا الا علی انا الحی»

Ки зи ашёъи ғайри ман поянда нест

که ز اشیاء غیر من پاینده نیست

Ҳама меринду ҷузи ман зинда нест

همه میرند و جز من زنده نیست