Вафо бар ҳифзи он аҳди тасарруф

وفا بر حفظ آن عهد تصرف

Чаҳ бошад дар мақомоти тасаввуф

چه باشد در مقامات تصوف

Ки бар аҷзу убудийяти аъодт

که بر عجز و عبودیت اعادت

Буд ӯро бгоҳ хрқи одат

بود او را بگاه خرق عادت

Шавад з ӯ ҳар чаҳ зоҳир дар ъломот

شود ز او هر چه ظاهر در علامات

Тасарруфҳоу эъҷозу каромот

تصرفها و اعجاز و کرامات

Фазояд ҳар замон бар инкисораш

فزاید هر زمان بر انکسارش

Бъҷзу бандагӣу изтирораш

بعجز و بندگی و اضطرارش

Таҷовузи варзи ҳади худ намояд

تجاوز ورز حد خود نماید

Худ ӯ Аслан кароматро нишоед

خود او اصلا کرامت را نشاید

Чаҳ ҳади абди аҷз ва инкисор аст

چه حد عبد عجز و انکسار است

Бурун рафт арзи ҳади мтрўи ду хор аст

برون رفت ارز حد مطرو دو خوار است

Ҳамаи афъол матрудаст матруд

همه افعال مطرود است مطرود

Буд нақсу камолаши ҷумлаи нобӯд

بود نقص و کمالش جمله نابود

з ҳам давраст фақр ва худ нмоӣӣ

ز هم دورست فقر و خود نمائی

Убудийяти куҷоу кбрёӣӣ

عبودیت کجا و کبریائی

зи фақри ботил ин бошад аломат

ز فقر باطل این باشد علامت

Ки дорад хўднмоӣӣ дар каромат

که دارد خودنمائی در کرامت

Аз он ғофил ки чашмашу худои баст

از آن غافل که چشمش و خدا بست

Хаёли фосидаш бар иддаои баст

خیال فاسدش بر ادعا بست

Ки то донанд аҳли фаҳму ҳушаш

که تا دانند اهل فهم و هوشش

Дар ин раҳи худ намоу дайни фурушаш

در این ره خود نما و دین فروشش

Аноолҳқ гуфт фиръавну риё буд

اناالحق گفت فرعون و ریا بود

Вагар Мансур мегуфт аз фано буд

و گر منصور می‌گفت از فنا بود

Аноолҳқи гуфтан аз амдат буд дом

اناالحق گفتن از عمدت بود دام

Худ ин даъвӣ дар инсон дорад ақсом

خود این دعوی در انسان دارد اقسام

Сухангар бшмрм бисёр гардад

سخن گر بشمرم بسیار گردد

Вале то хуфтаи ӣӣ бедор гардад

ولی تا خفته‌ئی بیدار گردد

Нишонеи вонмоими баҳри оқил

نشانی وانمایم بهر عاقل

Ҳамин кофӣаст андари ҳақу ботил

همین کافیست اندر حق و باطل

Ҳар он нафйӣ ки аз худ бошад исбот

هر آن نفیی که از خود باشد اثبات

Аноолҳқи гуфтан аз жожасту томот

اناالحق گفتن از ژاژ است و طامات

Фулонии по буд яъне серуми ман

فلانی پا بود یعنی سرم من

Азуи пайдоу пинҳони беҳтарами ман

ازو پیدا و پنهان بهترم من

Калом беҳтарам монад аз ъзозил

کلام بهترم ماند از عزازیل

Сафӣ аз хок ва ман зоташи бткмил

صفی از خاک و من زاتش بتکمیل

Ано гуфт ӯ ки донанд аҳли афлок

انا گفت او که دانند اهل افلاک

Худ ӯро чист қадару вазну идрок

خود او را چیست قدر و وزن و ادراک

Касе кандар вуҷӯд ӯ мустақил нест

کسی کاندر وجود او مستقل نیست

Аҷаби дон каз намӯд худ хаҷал нест

عجب دان کز نمود خود خجل نیست

Бензади онкӣ ӯро дода ҳастӣ

بنزد آنکه او را داده هستی

أно гуяд зи кибру худпарастӣ

أنا گوید ز کبر و خودپرستی

Худ эъҷози анбёронаҳ аз أно буд

خود اعجاز انبیارانه از أنا بود

Бад ӯ фонии ваз ӯ нотиқи худо буд

بد او فانی وز او ناطق خدا بود

Даъовӣ каз намӯд ва хўднмоӣӣ аст

دعاوی کز نمود و خودنمائی است

Бшитони рўӣии изҳори хдоӣист

بشیطان روئی اظهار خدائیست

Каромотӣ каз ӯ андар намӯд аст

کراماتی کز او اندر نمود است

зи баҳру зану меъёр вуҷӯд аст

ز بهر و زن و معیار وجود است

Казон гардад аёни андеша ӯ

کزان گردد عیان اندیشه او

Ки бар шайдост донеи пеша ӯ

که بر شیداست دانی پیشه او

Бъҳди мо ки ҳоҷат бар каромот

بعهد ما که حاجت بر کرامات

Набошад андари изҳори мақомот

نباشد اندر اظهار مقامات

Кунад ҳар кас бар нутқу забонӣ

کند هر کس بر نطق و زبانی

Ҳар ондъўӣ ки ояд дар гумоне

هر آندعوی که آید در گمانی

Гузаштааст онкӣ дар даъвӣу ҳоле

گذشته است آنکه در دعوی و حالی

Буд лозими каромат ё камолӣ

بود لازم کرامت یا کمالی

зи даъвӣҳо ғарази фақру фано ба

ز دعویها غرض فقر و فنا به

зи эъҷоз ва кароматҳо сафо ба

ز اعجاز و کرامتها صفا به

Гурезони неи зи дев ва аждаҳо бош

گریزان نی ز دیو و اژدها باش

Бадви рози доъён худнамо бош

بدو راز داعیان خودنما باش

Ки даъвии зид фақрасту тасаввуф

که دعوی ضد فقر است و تصوف

Хилофи ҳифзи он аҳди тасарруф

خلاف حفظ آن عهد تصرف

Вафо бар ҳифзи он аҳд инкисор аст

وفا بر حفظ آن عهد انکسار است

Яке зи авсофи сӯфӣ аФтқор аст

یکی ز اوصاف صوفی افتقار است