Ядони ду исмро дони болтқобл

یدان دو اسم را دان بالتقابل

Буд феълу қабулатгар таъаққул

بود فعل و قبولت گر تعقل

Яке андари мақоми фоъилият

یکی اندر مقام فاعلیت

Дигар бошад бўсФи қобилият

دگر باشد بوصف قابلیت

Яке бошад аз он ду исми фоил

یکی باشد از آن دو اسم فاعل

Дигар андари муқобили бози қобил

دگر اندر مقابل باز قابل

Як андар вуҷуб омад бмизон

یک اندر وجوب آمد بمیزان

Дигар ҳам дар муқобили ҳайси имкон

دگر هم در مقابل حیث امکان

Бомакону вуҷуби андари тақобул

بامکان و وجوب اندر تقابل

Шуд асмоءи ҳазрат ӯ маҷмаъи кул

شد اسماء حضرت او مجمع کل

Бшитон шуд зи ҳақи тавбихи ҳам зм

بشیطان شد ز حق توبیخ هم ذم

Ки дар саҷда чаҳ манъат дошт зи одам

که در سجده چه منعت داشت ز آدم

Чу дидӣ комтҳони халқу хўро

چو دیدی کامتحان خلق و خورا

Бадаст худ намудем халқ ӯ ро

بدست خود نمودم خلق او را

Чу донистӣ ки ҷуз ҳақ нест фоил

چو دانستی که جز حق نیست فاعل

Ҳам одам аз қабули мости қобил

هم آدم از قبول ماست قابل

Ғараз исмӣаст андари фоъилият

غرض اسمیست اندر فاعلیت

Муқобили бози ҳам дар қобилият

مقابل باز هم در قابلیت

Ҳар он исмӣаст собити баҳри фоил

هر آن اسمیست ثابت بهر فاعل

Буд ҳам баҳри қобил дар муқобил

بود هم بهر قابل در مقابل

Ммиту мҳиии андари фоъилият

ممیت و محیی اندر فاعلیت

Ҳаёту мӯати андари қобилият

حیات و موت اندر قابلیت

БноФъи мунтафаъро дони муқобил

بنافع منتفع را دان مقابل

Мутазаррири босами зори қобил

متضرر باسم ضار قابل

Ҷаҳон бар по аз ин феъл ва қабуласт

جهان بر پا از این فعل و قبولست

Ки возеҳи болтқобл бар уқуласт

که واضح بالتقابل بر عقولست

Тақобулро тавон ҳам ом кардан

تقابل را توان هم عام کردن

БФоъли мунтасаб дар ном кардан

بفاعل منتسب در نام کردن

Муқобили ҳам чунонкии нофеъу зор

مقابل هم چنانکه نافع و ضار

Буд дигари латифу бози қаҳҳор

بود دیگر لطیف و باز قهار

Бқобл дар тақобули дони мродФ

بقابل در تقابل دان مرادف

Анису ҳоӣбу раҷӣу хоӣФ

انیس و هائب و راجی و خائف