Ҳуруф омад зи аъёни муҳӣта
حروف آمد ز اعیان محیطه
Ҳақоиқҳои маълуми басита
حقایقهای معلوم بسیطه
Ҳуруф олиётаст он шуъӯнот
حروف عالیاتست آن شئونات
Ки бад дар зоти комни комни алзот
که بد در ذات کامن کامنالذات
Мисоли тухми кони асли шаҷар буд
مثال تخم کان اصل شجر بود
Шаҷар дар рӯй ниҳон бебарг ва бар буд
شجر در روی نهان بیبرگ و بر بود
Дар он ғайби алғиўби маҳзи мутлақ
در آن غیب الغیوب محض مطلق
Ки мо будем онҷо ӯ ва ӯ ҳақ
که ما بودیم آنجا او و او حق
Набӯд ӯ ғайр ӯ олами ҳам ӯ буд
نبود او غیر او عالم هم او بود
Сифоту исм ӯ ҳам айни ҳў буд
صفات و اسم او هم عین هو بود
Мисли ӣнҷо агар чаҳ нек ноед
مثل اینجا اگر چه نیک ناید
Вале чун маҳз мафҳумаст шояд
ولی چون محض مفهوم است شاید
Набӯд онҷои ҳуруфи алои мидодӣ
نبود آنجا حروف الا مدادی
зи нақши мосўои ғайр аз саводӣ
ز نقش ماسوا غیر از سوادی
Бзоти он канзи махфии мкттм буд
بذات آن کنز مخفی مکتتم بود
Ниҳон дар ҳасани худ ваҷҳи қадам буд
نهان در حسن خود وجه قدم بود
Бичишам зоти онҷои зот худ дид
بچشم ذات آنجا ذات خود دید
Ҷамоли хеш дар мрот худ дид
جمال خویش در مرآت خود دید
Зуҳӯротӣ ки бинӣ зон назар шуд
ظهوراتی که بینی زان نظر شد
Сифоту исми аввали ҷилва гар шуд
صفات و اسم اول جلوه گر شد
Зуҳӯри аввали изҳор дигар кард
ظهور اول اظهار دگر کرد
Бар ӯ аҳли тамошоро хабар кард
بر او اهل تماشا را خبر کرد
Зуҳӯротӣ казон ваҷҳи нкўшд
ظهوراتی کزان وجه نکوشد
Набад ғайриӣ , таҷаллиҳои ӯ бад
نبد غیری، تجلیهای او بد
Шуданд асмоءи мроёии зуҳӯраш
شدند اسماء مرایای ظهورش
Ва зон асмоء таҷаллӣ кард нураш
و زان اسماء تجلی کرد نورش
зи асмоء ҳар як осорӣ аён шуд
ز اسماء هر یک آثاری عیان شد
Дар аъёни айн ҳар шиӣӣ нишон шуд
در اعیان عین هر شیئی نشان شد
Ҳар он айн аз қадам гардид ҳодис
هر آن عین از قدم گردید حادث
Вуҷӯди хориҷиро гашти боис
وجود خارجی را گشت باعث
Худ ашёъ ҳар яке мрбўб исмӣаст
خود اشیاء هر یکی مربوب اسمیست
Ки он ганҷи ҳақиқатро тилисмӣ аст
که آن گنج حقیقت را طلسمی است
Пас аинъолми китоби ҳақ таъолӣ аст
پس اینعالم کتاب حق تعالی است
Бмънии васфи он ҳасан дил орост
بمعنی وصف آن حسن دل آراست
ҲрўФотӣ ки андар ин китобанд
حروفاتی که اندر این کتابند
зи ҳасан ӯ бўсФӣ дар хитобанд
ز حسن او بوصفی در خطابند
Пас онъорФ ки бино ва басир аст
پس آنعارف که بینا و بصیر است
зи авсофи ҷамол ӯ хабир аст
ز اوصاف جمال او خبیر است
Бшиӣии ҷузи зи чашм ӯ на бинад
بشیئی جز ز چشم او نه بیند
Ҷҳонрои ҷумлаи ҷузи некӯ на бинад
جهانرا جمله جز نیکو نه بیند
Ҳуруфи ӣнҷо зуҳӯрот сифотанд
حروف اینجا ظهورات صفاتند
Вале дар ғайби зотии ъолённд
ولی در غیب ذاتی عالیانند