Ҷаҳл бар ҳам китоби ақлу дФтрои тӯлонӣ

جهل بر هم کتاب عقل و دفترای طولانی

Ки нФзоинд аз онҳо ҷуз ки брхомӣу нодонӣ

که نفزایند از آنها جز که برخامی و نادانی

Далели фалсафии номади бакори исботи воҷиб ро

دلیل فلسفی نامد بکار اثبات واجب را

Ки зотш бартараст аз ваҳму тхиилоти эмеконе

که ذاتش برتر است از وهم و تخییلات امکانی

Надонад ақли канаи ончӣ машҳӯдаст андари ҳис

نداند عقل کنه آنچه مشهود است اندر حس

Чаҳ ҷои айби лами идрк ки дар зотаст вҳдонӣ

چه جای عیب لم یدرک که در ذاتست وحدانی

Қадими ло замон ояд на дар андешаи ҳодис

قدیم لا زمان آید نه در اندیشه حادث

Ки дар ҷузв замонӣ шуд аён аз ғайби аъёнӣ

که در جزو زمانی شد عیان از غیب اعیانی

Хирадро доне аз махлуқи аввал кӣ расад ҳаргиз

خرد را دانی از مخلوق اول کی رسد هرگز

Бикуна ҳстӣии кӯ олӣаст аз аввалу сонӣ

بکنه هستئی کو عالی است از اول و ثانی

Фурӯ барадем сари чндонкаҳ дар девони ҳикматҳо

فرو بردیم سر چندانکه در دیوان حکمتها

Набад ҷузи мушти авроқӣ буд ҳар чанд бурҳонӣ

نبد جز مشت اوراقی بود هر چند برهانی

зи ахбору усӯлати ҳуҷҷат аз заннаст вари қатъӣ

ز اخبار و اصولت حجت از ظن است ور قطعی

Чаҳ шуд ҳосили турои ҷузи риби торикӣу ҳайронӣ

چه شد حاصل ترا جز ریب تاریکی و حیرانی

Бакори зоҳид ва сӯфӣ мабош аз шаръу фақри эмин

بکار زاهد و صوفی مباش از شرع و فقر ایمن

На дар хушкӣ буд фазлӣ на дар олӯдаи домоне

نه در خشکی بود فضلی نه در آلوده دامانی

Тасаввуфи сайри манзилҳои нафасаст арнаҳи ғофил

تصوف سیر منزلهای نفس است ارنه غافل

Ки дарҳари манзилӣ то ҷамъ ҳақ гардад зи худ фонӣ

که درهر منزلی تا جمع حق گردد ز خود فانی

Дар ин сӯфӣу шаъни ҷанги яҳудон буду ишқи нон

در این صوفی و شأن جنگ یهودان بود و عشق نان

На ҳеҷ аз эътилофи нафас ва ҳеҷ аз сайри нафсонӣ

نه هیچ از ائتلاف نفس و هیچ از سیر نفسانی

Агар сӯфии равиши хоҳии бшҳри рӯҳи ҷӯи сомон

اگر صوفی روش خواهی بشهر روح جو سامان

Ки бинӣ дар гуҳиро моҷои ашёъи рӯҳонӣ

که بینی در گهی را ماجا اشیاء روحانی

Саммии ҳазрати саҷҷоди ҳоҷии мирзои кучак

سمی حضرت سجاد حاجی میرزا کوچک

Каз он ҳайкал ҳувайдо шуд тамоми он зоти фардоне

کز آن هیکل هویدا شد تمام آن ذات فردانی

Басӣ гӯйанд ансонро фазлят чист бар ашёъ

بسی گویند انسانرا فضلیت چیست بر اشیاء

Гар ӯро дида бошӣ воқифӣ аз фазли инсонӣ

گر او را دیده باشی واقفی از فضل انسانی

Або кард осмони ҳамли амонатро внк бинад

ابا کرد آسمان حمل امانت را ونک بیند

Ки мушти устихонии ҳамл он созад босонӣ

که مشت استخوانی حمل آن سازد بآسانی

Басии шайтон буд нодами зи тарки саҷдаи одам

بسی شیطان بود نادم ز ترک سجده آدم

Ки дид онрўзи хок ва бинад инак нури яздоне

که دید آنروز خاک و بیند اینک نور یزدانی

Мсмиро зосм ар чанд нашносанд лек ӯ ро

مسمی را زاسم ار چند نشناسند لیک او را

Ту аз рҳмтълишоҳии ниўшии васфи субҳонӣ

تو از رحمتعلیشاهی نیوشی‌ وصف سبحانی

Вале коӣинаҳ рӯй ҳақ омад чун сафӣ алҳақ

ولی کآئینه روی حق آمد چون صفی الحق

Бар ӯ багушӯда гашти абвоби раҳматҳои раҳмонӣ

بر او بگشوده گشت ابواب رحمت‌های رحمانی