Ба сездаҳ аз раҷаби он бе қарин
به سیزده از رجب آن بیقرین
Аён шуд аз ғайби хафо бар замин
عیان شد از غیب خفا بر زمین
Зуҳӯр ҳақ шуд ба чунин моҳу рӯз
ظهور حق شد به چنین ماه و روز
Миннати худоро ба зуҳӯрии чунин
منت خدا را به ظهوری چنین
Насри ман аллоҳу фатҳи қариб
نَصر مِن الله وَ فَتحٌ قَریب
Футуҳу насрӣ ки надорад қарин
فتوح و نصری که ندارد قرین
зи фатҳҳо сар омад ин буд ва гуфт
ز فتحها سرآمد این بود و گفت
Анои Фтҳнои лаки Фтҳнои мубин
انّا فَتَحنا لَک فَتَحنا مُبین
Бҳл ба ҷои тамизи муфради зи ҷамъ
بهل به جا تمیز مفرد ز جمع
На шоирам ки дархурам бошад ин
نه شاعرم که درخورم باشد این
Шуд аз худо ба халқи неъмати тамом
شد از خدا به خلق نعمت تمام
Влои тҷди аксрҳми шокирин
ولا تجد اکثرهُم شاکرین
Финзри алонсони мами халқ
فَیَنظر الانسان مم خلق
Табораки аллоҳи аҳсани алхолқин
تبارک الله احسن الخالقین
Мавлои алмўолӣу эмоми алаҷал
مولی الموالی و امام الاجل
Ҳўолълии амтъоли алмкин
هوالعلی امتعال المکین
Ба зикр ӯ паямбарони муфтахар
به ذکر او پیمبران مفتخر
Фмолҳми ани зикраи алмързин
فمالهم عن ذکره المعرضین
Ҳўолзии лӣси кмслаҳи ше
هوالذی لیس کمثله شیی
На мисли ва на мисли на шабаҳу қарин
نه مثل و نه مثل نه شبه و قرین
На балки исму расмро раҳ дар ӯст
نه بلکه اسم و رسم را ره در اوست
Ба ваҳдаташ муносиб омад ҳамин
به وحدتش مناسب آمد همین
Влни аҷди ман дунаи млтҳд
ولن اجد من دونه ملتحد
Аёа наабд ва ба нстъин
ایاه نعبد و به نستعین
Муҳиб ӯ биҳишташи аввали мақом
محب او بهشتش اول مقام
Адуӣ ӯ съирши охири яқин
عدوی او سعیرش آخر یقین
Ба мункиру мкзбш ҳар ду тан
به منکر و مکذبش هر دو تن
Қили адхлои алнори маъаи алдхлин
قیل ادخلا النار معالدخلین
Аломати мухолифаш дар аён
علامت مخالفش در عیان
Такаббурасту аҷаб ва ҳам кизбу кин
تکبر است و عجب و هم کذب و کین
Фзлки алзии идъи алитим
فذلک الذی یدع الیتیم
Влои иҳзи алии таоми алмскин
ولا یحض علی طعام المسکین
Бар ин ҷамоатаст инзори ҳақ
بر این جماعت است انذار حق
Фонзри илои оқибаи алмнзрин
فانظر الی عاقبه المنذرین
Навишта дар китоби аҳбоб ӯ
نوشته در کتاب احباب او
Китоби алоброри лФии алӣин
کتاب الابرار لفی علیین
Вҷўҳҳми иўмӣзи нозира
وجوههم یومئذ ناظره
Анои кзлки нҷзии алмҳснин
انا کذلک نجزی المحسنین
Идхли ман ишоءи фии раҳмата
یدخل من یشاء فی رحمته
Ба раҳматаши алии раҳмати амин
به رحمتش علی رحمت امین
Ба ҷинати қурб чу гиранд ҷой
به جنت قرب چو گیرند جای
Қили ?лаами тмтъўо ҳатто ҳайн
قیلَ لَهُم تَمتعوا حتّی حین
Сари он буд ки бошадаш зи остон
سر آن بود که باشدش ز آستان
Дар он буд ки риздши зи остин
در آن بود که ریزدش ز آستین
Ишорааш ба халқи ашёъи далел
اشارهاش به خلق اشیاء دلیل
Иродааш ба назми олами матин
ارادهاش به نظم عالم متین
Вдодш аз шикасти пуштии қавӣ
ودادش از شکست پشتی قوی
Влоиш аз азоби ҳснии ҳсин
ولایش از عذاب حصنی حصین
Набинад онкӣ ҳар замонаш ба чашм
نبیند آنکه هر زمانش به چشم
Буд баҳри ду нашъаи кӯру ғбин
بود بهر دو نشئه کور و غبین
Касе ки нашнохт ба иктоииш
کسی که نشناخت به یکتاییش
Намӯда нақши ширкати хеш аз ҷабин
نموده نقش شرکت خویش از جبین
Ба ҳосидин ӯ буд ин хитоб
به حاسدین او بود این خطاب
Ани антми алоФии залоли мубин
اِنَّ اَنتُم الافی ضلالٌ مُبین
Мкзбши дадони Иблиси ху
مکذبش ددان ابلیسخو
Мусаддиқаши млоик ва мурсалин
مصدقش ملایک و مرسلین
Вале ӯ ба малики дайни подшоҳ
ولی او به ملک دین پادشاه
Ду оламаши тамоми зери нигин
دو عالمش تمام زیر نگین
МўолФш ба васфи ҳақи муттасиф
موآلفش به وصف حق متصف
Мухолифаш ба сӯъи сирати раҳин
مخالفش به سوء سیرت رهین
Надидаш онкӣ ё ки дидаш бкм
ندیدش آنکه یا که دیدش بکم
Кам аз камаст ва аз гуруҳи ъмин
کم از کم است و از گروه عمین
Хатост зулму ширкат ва бут бош фард
خطاست ظلم و شرکت و بت باش فرد
зи аввалу зи дуюму симин
ز اول و ز دویم و سیمین
Влои иғўсу иъўқ ва насар
ولا یغوث و یعوق و نسر
Вкни маъаи алвоҳади ҳақи мубин
وکن مَعَالواحِد حَقٌ مبین
Ба ҷуз ба изну амр ӯ рӯзи ҳашар
به جز به اذن و امر او روز حشر
Буд абаси шафоати шоФъин
بود عبث شفاعت شافعین
Ҷамоатӣ каз ӯ шикастанди аҳд
جماعتی کز او شکستند عهد
Аўлٰӣки ?лаами азоби маин
اولٰئِکَ لَهُم عَذابٌ مهین
Ба Муртазои ?герат буд иттикол
به مرتضی گرت بود اتکال
Влои тхФФи анки ман омнин
ولا تخفف انک من آمنین
Нишаста бошӣ ар ки дар фалаки Нӯҳ
نشسته باشی ار که در فلک نوح
Мадори ғами Неи ту аз мғрқин
مدار غم نیی تو از مغرقین
Худ ин касе буд ки бо меҳр ӯ
خود این کسی بود که با مهر او
Гулаш буд дар офариниши аҷин
گلش بود در آفرینش عجین
Иўӣидаҳи бнсраҳи ман ишоء
یوئیده بنصره من یشاء
Гар ӯ кунад магар ки нусрат ба дайн
گر او کند مگر که نصرت به دین
Бсбш онкӣ шуд зи халқи муҷоз
بسبش آنکه شد ز خلق مجاز
Набӯд ҷуз ба асли фитрати лъин
نبود جز به اصل فطرت لعین
Блиси ном ӯ бар бо адаб
بلیس نام او بر با ادب
Аъўзболлаҳи ман алҷоҳлин
اعوذبالله مِنَ الجاهلین
Ба дӯзахи ин хитобаш ояд ба гӯш
به دوزخ این خطابش آید به گوش
Кзٰлк нафеъл болмҷрмин
کَذٰلِک نفعل بالمُجرمین
Ани азоби рбки лўоқъ
اِنَّ عَذاب ربّک لواقع
Лкли морақину илқои стин
لکل مارقین و القا سطین
Биҷӯ влои Муртазои не ба занн
بجو ولای مرتضی نی به ظن
Ки занн буд равияи ғофилин
که ظن بود رویه غافلین
Мабош муттакӣ ба ақлу назар
مباش متکی به عقل و نظر
Ки нест ҳикмати андарин раҳи матин
که نیست حکمت اندرین ره متین
Мҷуи тариқӣ ба ҷуз аз роҳи фақр
مجو طریقی به جز از راه فقر
Тариқи орифони комили яқин
طریق عارفان کامل یقین
Тариқи рустагон аз ҳар ду кун
طریق رستگان از هر دو کون
На фақри ҷоҳилон дунё гузин
نه فقر جاهلان دنیا گزین
На фақри он касон ки огаҳ наянд
نه فقر آن کسان که آگه نیند
зи эътиқоду амали муттақин
ز اعتقاد و عمل متقین
Лтркбни тбқои ани тибқ
لترکبن طبقا عن طبق
Мутобиқӣ ки гардӣ аз омнин
مطابقی که گردی از آمنین
Ҷаҳон чу офарид аз баҳр туаст
جهان چو آفرید از بهر توست
Мабош ғофил аз ҷаҳони офарин
مباش غافل از جهانآفرین
Бабри зи халқи банди хавфу тамаъ
ببُر ز خلق بند خوف و طمع
Ки оҷизанду музтару мсткин
که عاجزند و مضطر و مستکین
Ҳариф нафас туаст фӯлоди мушт
حریف نفس توست فولاد مشت
Туро бибояд аспри оҳанӣн
ترا بباید اسپری آهنین
Ҳусайн дайн туаст мақтӯли нафас
حسین دین توست مقتول نفس
Кунӣ ту лаъни ибни саъду ҳсин
کنی تو لعن ابن سعد و حصین
Алоҷ кун бикаш зи нафаси интиқом
علاج کن بکش ز نفس انتقام
Ба пайравии қиблаи ростин
به پیروی قبله راستین
Адуи бад ар ҳазор вари сад ҳазор
عدو بد ار هزار ور صد هزار
Ҳнолку анқлбўои соғрин
هنالک و انقلبوا صاغرین
Амали намо ба зикру фикрии тамом
عمل نما به ذکر و فکری تمام
Ки ин буд нишонаи соликин
که این بود نشانه سالکین
Куҷо шудӣ ту огаҳ аз зикру фикр
کجا شدی تو آگه از ذکر و فکر
Ки доимии зи фикри дунёи ғамин
که دائمی ز فکر دنیا غمین
Ба ҳукми азкрт буд фарзи айн
به حکم اذکرت بود فرض عین
На бо забону қалби софии зи тин
نه با زبان و قلب صافی ز طین
Мурод аз зикр буд зикри қалб
مراد از ذکر بود ذکر قلب
Тариқаи алӣу асҳоби дайн
طریقه علی و اصحاب دین
Муваҳҳидӣ ки рӯзи майдони азу
موحدی که روز میدان ازو
Шикасти пушту панҷаи мушрикин
شکست پشت و پنجه مشرکین
Ба бекасон чу муми нарму шафиқ
به بیکسان چو موم نرم و شفیق
Ба саракашон чу қулзуми оташин
به سرکشان چو قلزم آتشین
Муқобили онкии гашт бо ӯ ба разм
مقابل آنکه گشت با او به رزم
Шикаста буд кушта бар пушти зин
شکسته بود کشته بر پشت زین
зи савту савлаташи ту гӯ бар мисл
ز صوت و صولتش تو گو بر مثل
Фосбҳўои фии дораами ҳосмин
فاصبحوا فی دارهم حاثمین
Касе ки кин ӯ бадаш дар коммун
کسی که کین او بدش در کمون
Набӯдаи ҷуз ки дӯзахаш дар камӣн
نبوده جز که دوزخش در کمین
Ва тҳсбўни анҳми мҳтдўн
و تحسبون انهم مهتدون
Алҳнои аълами болмҳтин
الهنا اعلم بالمهتین
зи илм ӯ нишонаи баҳри муҳӣт
ز علم او نشانه بحر محیط
зи ҳалам ӯ намӯнаи кӯҳи рузин
ز حلم او نمونه کوه رزین
Ҳақоиқаш бар аҳли ҳақи мнкшФ
حقایقش بر اهل حق منکشف
Мҳомдш бар аҳли дайни мстбин
محامدش بر اهل دین مستبین
Ҷиҳоди Акбараши зи Асғари фузун
جهاد اکبرش ز اصغر فزون
Ки нафас аз ӯ гашти залил ва маин
که نفس از او گشت ذلیل و مهین
Тариқ он надонад имрӯзи кас
طریق آن نداند امروز کس
Ба ҷуз валеу давраи тобеъин
به جز ولی و دوره تابعین
Бибояд омухт аз ӯ расму роҳ
بباید آموخت از او رسم و راه
Касе ки хоҳад он зи аҳли замин
کسی که خواهد آن ز اهل زمین
Шудаи мусаллами ин ба ақлу назар
شده مسلم این به عقل و نظر
Флои ткўнни ман алммтдин
فلا تکونن منالممتدین
Фитод Ҷабраил ба дарёии нил
فتاد جبرئیل به دریای نیل
Надошт чун ки муршидӣ бе қарин
نداشت چون که مرشدی بیقرین
Чу гашти мртзоиши омӯзгор
چو گشت مرتضایش آموزگار
Ба ваҳйу танзил ҳақ омад амин
به وحی و تنزیل حق آمد امین
Сафии алӣ ба лутф ӯ муттакӣ
صفیعلی به لطف او متکی
зи хирмани тасаввуфаши хӯшаи чин
ز خرمن تصوفش خوشهچین
Бар ин умедам ки нмонми хаҷал
بر این امیدم که نمانم خجل
Ба ҷамъи муқаррабин явми дайн
به جمع مقربین یوم دین
Амал набад ба додҳоят сабаб
عمل نبد به دادهایت سبب
Марои магар ки гашти лутфати муайян
مرا مگر که گشت لطفت معین
Ту доне ончӣ додае бар сафӣ
تو دانی آنچه دادهای بر صفی
На мардуми мукаддари дайри байн
نه مردم مکدر دیر بین
Врбнои арраҳмони алмстъон
وربنا الرحمن المستعان
Арҳми ванети арҳми алроҳмин
ارحم وانت ارحم الراحمین
зи халқу ҳақи дуруд беҳасру ҳад
ز خلق و حق درود بیحصر و حد
Ба Аҳмад ва ба ол ӯ аҷмъин
به احمد و به آل او اجمعین
Ба як ҳазор ва сесаду шонздаҳ
به یکهزار و سیصد و شانزده
Навиштам ин қасида дил нишин
نوشتم این قصیده دلنشین