Ду чашми масти ту барашон икдгри гўҳнд

دو چشم مست تو برشان یکدگر گوهند

Ки раҳзани дилу дайн аз ишора ва нигаҳанд

که رهزن دل و دین از اشاره و نگهند

Камон кашида бадали бастӣ ар ки раҳ чаҳ аҷаб

کمان کشیده بدل بستی ار که ره چه عجب

Ки абрувони ту ҳар як ҳариф сад сипаҳанд

که ابروان تو هر یک حریف صد سپهند

Мгири хӯрдаи хдорои бъқлу дониши ман

مگیر خورده خدارا بعقل و دانش من

Ки зикри зулфи ту чун рафт ин ва он тбҳнд

که ذکر زلف تو چون رفت این و آن تبهند

Чу лъбтии ту нигоро ки глрхони ҷаҳон

چو لعبتی تو نگارا که گلرخان جهان

Ба пеш рӯй асилат баростӣ шабаҳанд

به پیش روی اصیلت براستی شبهند

Ман аз ғамат на ббит алҳзн нишастаму бас

من از غمت نه ببیت‌الحزن نشستم و بس

Чаҳ Юсуфон ки зи ишқи рахт асир чаҳанд

چه یوسفان که ز عشق رخت اسیر چهند

Ба он умед ки гиранд домани ту каф

به آن امید که گیرند دامن تو کف

Нишаста бар сари роҳати шаҳон чу хок раҳанд

نشسته بر سر راهت شهان چو خاک رهند

Зҷони сабуии хроботён кашанд бадуш

زجان سبوی خراباتیان کشند بدوش

Ббўии васли ту онон ки ёри хонқҳнд

ببوی وصل تو آنان که یار خانقهند

Бғмзаҳи ту супурдами равону дили блбт

بغمزه تو سپردم روان و دل بلبت

Бхўни ин ду гувоҳанду хеши бигнҳнд

بخون این دو گواهند و خویش بیگنهند

Макун маломатам ар раҳ мақсадӣ нарасед

مکن ملامتم ار ره مقصدی نرسید

Ки доми роҳравони он ду турра сияҳанд

که دام راهروان آن دو طره سیهند

Сафои ишқи сафӣ аз ҳарими майкадаи ҷӯ

صفای عشق صفی از حریم میکده جو

Ки сокинон дараш нури бахши меҳр ва маанд

که ساکنان درش نور بخش مهر و مهند