Ҳазор давр аз сипеҳр чу бугзарад гуҳ шавад

هزار دور از سپهر چو بگذرد گه شود

Ки то як одами бдҳри сФиълӣ шаҳ шавад

که تا یک آدم بدهر صفیعلی شه شود

Чаро на бинӣ ки чун миёни кули башар

چرا نه بینی که چون میان کل بشر

Яке бад-ӣни вазну санги аёни банно гуҳ шавад

یکی بدین وزن و سنگ عیان بنا گه شود

зи сесад ва шаст шаби шабӣ буд лайли қадар

ز سیصد و شصت شب شبی بود لیل قدر

Як аз ҳамаи ахтарон дар осмон ма шавад

یک از همه اختران در آسمان مه شود

Чаҳ ғам аз халқи муҷози варо ба нашнохтанд

چه غم از خلق مجاز ورا به نشناختند

Ки чашми дунёи талаби здидн акмаҳ шавад

که چشم دنیا طلب زدیدن اکمه شود

Ҳавои дунёи куҷои баҷои ҳиллади маърифат

هوای دنیا کجا بجا هلد معرفت

Басо ки ақли зкӣ дар ин раҳ аблаҳ шавад

بسا که عقل زکی در این ره ابله شود

На одамаст онкӣ ӯ надорад аз дили хабар

نه آدم است آنکه او ندارد از دل خبر

Дили он буд каз кидир чун хур муназзаҳ шавад

دل آن بود کز کدر چون خور منزه شود

Дар озмӯн хилқатӣ набӯд ба зи огаҳӣ

در آزمون خلقتی نبود به ز آگهی

Дилӣ ки аз одамаст зи одам огаҳ шавад

دلی که از آدم است ز آدم آگه شود

Ҳазор дил дар сафо яке нашуд оина

هزار دل در صفا یکی نشد آینه

Ки дар вай аз мардумии зуҳӯр аллоҳ шавад

که در وی از مردمی ظهور‌الله شود

Хамаш ки дар роҳи ишқи забон дарозӣ хатост

خمش که در راه عشق زبان درازی خطاست

Забони маънии талаб з гуфт кӯтаҳ шавад

زبان معنی طلب ز گفت کوته شود