Чу ондўи зулфи шаби осои ҳиҷоб ма гардад

چو آندو زلف شب آسا حجاب مه گردد

Чаҳ рӯзҳо ки дар он солу ма сияҳ гардад

چه روز‌ها که در آن سال و مه سیه گردد

Чаҳ ҷои риндӣу тақво каз он ду чашми хумор

چه جای رندی و تقوی کز آن دو چشم خمار

Хароби кори харобот ва хонқаҳ гардад

خراب کار خرابات و خانقه گردد

Фақиҳи шаҳр ки гуфт аз табоҳи кории мо

فقیه شهر که گفت از تباه کاری ما

Надидаи холи ту к-эймони куҷо таба гардад

ندیده خال تو کایمان کجا تبه گردد

Басари кулоҳ чу гирданд аз худ ороӣӣ

بسر کلاه چو گرداند از خود آرائی

Гузаштаи кори дил аз кор то гила гардад

گذشته کار دل از کار تا گله گردد

Гиреҳи зи турра ба магушоу раҳи зи хат ба мабанд

گره ز طره به مگشا و ره ز خط به مبند

Ки дили асири ту белашкар ва сипаҳ гардад

که دل اسیر تو بی‌لشکر و سپه گردد

Дил ар ки рафт зи дунболи чашм ӯ чаҳ аҷаб

دل ار که رفت ز دنبال چشم او چه عجب

Ки пеш рафтан он чашми дили з раҳ гардад

که پیش رفتن آن چشم دل ز ره گردد

Куҷои тавон дил ва дайн дошт зи ихтиёри нигоҳ

کجا توان دل و دین داشت ز اختیار نگاه

Ки бихўди ин ҳама зон гардиш нигаҳ гардад

که بیخود این همه زان گردش نگه گردد

Ҷузи он ду чашм ки бар хӯни мо гувоҳӣ дод

جز آن دو چشم که بر خون ما گواهی داد

Надидаи кас ки ба хӯни қотилӣ гиреҳ гардад

ندیده کس که به خون قاتلی گره گردد

Паноҳи дили бузи нхдонш зон ду турра гирифт

پناه دل بز نخدانش زان دو طره گرفت

Ризо ки дид ки зндонӣӣ бача гардад

رضا که دید که زندانئی بچه گردد

зи роҳи донаи холи ту баради одам ро

ز راه دانه خال تو برد آدم را

Сазад ки зомини Иблис дар гунаҳ гардад

سزد که ضامن ابلیس در گنه گردد

Сафии пери Муғони сари супурда ва тоҷ гирифт

صفی پیر مغان سر سپرده و تاج گرفت

Гадои майкадаи зебад ки Подшаҳ гардад

گدای میکده زیبد که پادشه گردد