Аз баҳри қарори дили девонаи худ боз

از بهر قرار دل دیوانه خود باز

Бо зулфи ту гирами зи сроФсонаҳи худ боз

با زلف تو گیرم ز سرافسانه خود باز

Овораи баҳри шаҳри чунонам ки набинам

آواره بهر شهر چنانم که نبینم

Як дӯст ки пурсами хабар аз хонаи худ боз

یک دوست که پرسم خبر از خانه خود باز

Бар боди мадаи коҳи худ эй шайх ки бигирифт

بر باد مده کاه خود ای شیخ که بگرفت

Аз хирмани риндони дили ман донаи худ боз

از خرمن رندان دل من دانه خود باز

Мастӣ ки фитад бар гузари майкада дар роҳ

مستی که فتد بر گذر میکده در راه

Бошад ки надоданд раҳи кошонаи худ боз

باشد که ندادند ره کاشانه خود باز

Сармаст чу бастами бтўи паймони иродат

سرمست چو بستم بتو پیمان ارادت

Паймоем аз он бода ба паймонаи худ боз

پیمایم از آن باده به پیمانه خود باز

Ҳар чанд ки ҷони лоиқи ҷонон биҷавӣ нест

هر چند که جان لایق جانان بجوی نیست

Ҷон додам ва дидам рухи ҷононаи худ боз

جان دادم و دیدم رخ جانانه خود باز

Бар хези сафӣ то бгдоӣӣ биншинем

بر خیز صفی تا بگدائی بنشینیم

Дар майкада аз ҳиммати шоҳонаи худ боз

در میکده از همت شاهانه خود باز