Ба ҳарф оядгар ӯ бо ман даҳуми ҷонро ба овозаш

به حرف آید گر او با من دهم جان را به آوازش

зи дастам вар кашад доман бигирам остини бозаш

ز دستم ور کشد دامن بگیرم آستین بازش

Кунадгар паст чун хокам нишинам боз дар роҳаш

کندگر پست چون خاکم نشینم باز در راهش

Фузун шудгар бкми ҷонами фузун аз ҷони хуррами нозаш

فزون شد گر بکم جانم فزون از جان خرم نازش

Буд дили баҳри он дар бирка бошад дасти прўрдш

بود دل بهر آن در برکه باشد دست پروردش

Буд ҷони баҳри он дар тан ки гардад пой андозаш

بود جان بهر آن در تن که گردد پای اندازش

Ниҳон мекард дили розӣ ки буд он ғамзаро бо ман

نهان می‌کرد دل رازی که بود آن غمزه را با من

Бзонўи ашк хунин гуфт ва шуд бо оҳи ғаммозаш

بزانو اشک خونین گفت و شد با آه غمازش

Кушояди парда аз розам агар пинҳон кам меҳраш

گشاید پرده از رازم اگر پنهان کم مهرش

Бирезади чашми хӯни дил агар ифшо кунад розаш

بریزد چشم خون دل اگر افشا کند رازش

Хаёлами баст бар як нуқтаи холи офияти сӯзиш

خیالم بست بر یک نقطه خال عافیت سوزش

Харобам кард бар як шеваи чашми хонаи пардозиш

خرابم کرد بر یک شیوه چشم خانه پردازش

Бҳшёрӣ наёрад тоб дар занҷири зулфаши кас

بهشیاری نیارد تاب در زنجیر زلفش کس

Магари девона буд ин дил ки умрии гашти дмсозш

مگر دیوانه بود این دل که عمری گشت دمسازش

Дилам зон турра бар бозича бошадгар ҳаво гирад

دلم زان طره بر بازیچه باشد گر هوا گیرد

Чу гунҷишкӣ ки зери бол шоҳинаст парвозаш

چو گنجشکی که زیر بال شاهین است پروازش

Аҷаб набӯд зи ишқи ин гарчи ақли афсонаи пиндорад

عجب نبود ز عشق این گرچه عقل افسانه پندارد

Супурдами ҷони бони лаълӣ ки эҳё буд эъҷозаш

سپردم جان بان لعلی که احیا بود اعجازش

Хабари номади зи шаҳри ишқи коҳўоли сафӣ чун шуд

خبر نامد ز شهر عشق کاحوال صفی چون شد

з ҳайронӣ надонад ҳам худ ӯ анҷому оғозаш

ز حیرانی نداند هم خود او انجام و آغازش