Чашм ту меравад ҳаме аз худ ва ин дил аз пеш

چشم تو می‌رود همی از خود و این دل از پیش

Дил наравадгараш зи пай май барад аз нигаҳ ваяш

دل نرود گرش ز پی می‌برد از نگه ویش

Дили бттоўл ва талаф монад фурӯз ҳар тараф

دل بتطاول و تلف ماند فرو ز هر طرف

Ғамза кашад дамои дамаш турра кашад пёпиш

غمزه کشد دما دمش طره کشد پیاپیش

Рӯзӣ аз он ақиқи лаб бӯса намӯд дили талаб

روزی از آن عقیق لب بوسه نمود دل طلب

Ҳай заду гашт дар ғазаби ақли з сар шуд аз ҳяш

هی زد و گشت در غضب عقل ز سر شد از هیش

Рафт ва кашид доман ӯ аз кафи ман бгФтгў

رفت و کشید دامن او از کف من بگفتگو

Рӯзу шабам ба ҷустуҷӯ то бкФ оварам кеш

روز و شبم به جستجو تا بکف آورم کیش

Кард агар змни ниҳон рӯй чу меҳр ва шуд равон

کرد اگر زمن نهان روی چو مهر و شد روان

Хости з пай шавад давони ин тани зор чун неш

خواست ز پی شود دوان این تنِ زارِ چون نیش

Буд зи нозӣ ар ки ваии бӯсаи зи лаби надод ва май

بود ز نازی ار که وی بوسه ز لب نداد و می

Вар на ба ман надода кӣ бӯсаи бмстӣ аз мяш

ور نه به من نداده کی بوسه بمستی از میش

Дидаи висоли баси сафии фошу аён на мхтФӣ

دیده وصال بس صفی فاش و عیان نه مختفی

То бсбоҳ аз шабаш то бтмўз аз дяш

تا بصباح از شبش تا بتموز از دیش

Боди зи ҳиси машрабаш бар лаби ман ҳаии лабаш

باد ز حُسنِ مشربش بر لب من همی لبش

Ғам шгараст ғабғабаши рӯҳи Фзои шукри неш

غم شکر است غبغبش روح فزا شکر نیش

Холи ту дар мкобраҳ Таҳамтанасту нодарра

خال تو در مکابره تهمتن است و نادره

Гирад боҷ аз кара гар бифиристӣ аз риш

گیرد باج از کره گر بفرستی از ریش