Магари баҳри сафари брстаҳи маҳмили бози ҷоноам

مگر بهر سفر برسته محمل باز جانام

Ки аз тан меравад дунболи он маҳмил нишин ҷонам

که از تن می‌رود دنبال آن محمل نشین جانم

Макун бар ман маломатгар зи чашми мавҷи хӯни хезад

مکن بر من ملامت گر ز چشم موج خون خیزد

Ки андар баҳр ҳиҷронаст ҳар дами хавфи тӯфонам

که اندر بحر هجرانست هر دم خوف طوفانم

Аҷаб набӯд агар пероҳани тоқат қабо гардад

عجب نبود اگر پیراهن طاقت قبا گردد

Буд ҳар лаҳза чун бар дасти анбӯҳии гиребонам

بود هر لحظه چون بر دست انبوهی گریبانم

Амони надиҳади марои ғами он қадр каз дили кашами оҳӣ

امان ندهد مرا غم آنقدر کز دل کشم آهی

Маҷол аз чашми сӯзан тангтар гардӣда ме донам

مجال از چشم سوزن تنگتر گردیده می‌دانم

Магар мерафташ аз хотири ҳавои моҳи канъонӣ

مگر می‌رفتش از خاطر هوای ماه کنعانی

Чунин медид дар байни алҳзнгар пери канъонам

چنین می‌دید در بین‌الحزن گر پیر کنعانم

Шаби андар хоб мегуфтам сухан бо зулфи мишкӣнаш

شب اندر خواب می‌گفتم سخن با زلف مشکینش

Сияҳ рӯзӣаст таъбираш ки мӯ бар мӯи парешонам

سیه‌روزیست تعبیرش که مو بر مو پریشانم

Надодами ҳеҷ маҷнӯнии суроғ аз хаймаи Лайлӣ

ندادم هیچ مجنونی سراغ از خیمه لیلی

Фузуни гашт ар чаҳ гоми андари раҳ аз реги биёбонам

فزون گشت ار چه گام اندر ره از ریگ بیابانم

Аз он холи сияҳ хотир нашуд з андешаам холӣ

از آن خال سیه خاطر نشد ز اندیشه‌ام خالی

Ки ҳи ндўии худ ойин хоҳад аз кафи баради имонам

که ه‌ندوی خود آئین خواهد از کف برد ایمانم

Хати нав руста бошад бар камоли ҳасан ӯ оят

خط نو رسته باشد بر کمال حسن او آیت

Хуш аз бустони рӯҳ афзоиш ояд буии райҳонам

خوش از بستان روح افزایش آید بوی ریحانم

Куҷои ман тарк мегӯям ки ҳушам меравад аз сар

کجا من ترک می‌گویم که هوشم می‌رود از سر

Яке коед бигӯаш аз кӯии ишқи овози мстонм

یکی کاید بگوش از کوی عشق آواز مستانم

Харобӣ аз хроботӣ шудан мегуфт ва ме дидам

خرابی از خراباتی شدن می‌گفت و می‌دیدم

Ки аз сари рафта рафта меравад савдои сомонам

که از سر رفته رفته می‌رود سودای سامانم

Бёдми ёд ӯ нагузошт ҳарфии вари гуҳари хоҳӣ

بیادم یاد او نگذاشت حرفی ور گهر خواهی

Бдомн бар чу гардад мавҷи зани дарёии Аммонам

بدامن بر چو گردد موج زن دریای عمانم

Хамӯшӣ шарт ишқ омад на ман гӯям ки дар мастӣ

خموشی شرط عشق آمد نه من گویم که در مستی

Надонам кист мегуяд сухани зини рамзи ҳайронам

ندانم کیست می‌گوید سخن زین رمز حیرانم

Сафиро ишқу риндӣ сарнавишт афтод дар қисмат

صفی را عشق و رندی سرنوشت افتاد در قسمت

Чаҳ бок ар бенамозӣ гуяд олӯдааст домонам

چه باک ار بی‌نمازی گوید آلوده است دامانم