Гӯйанд ки ман бар каф дар роҳи ту сар дорам

گویند که من بر کف در راه تو سر دارم

Аз сари басаратгар худ умрӣаст хабар дорам

از سر بسرت گر خود عمریست خبر دارم

Арзи су ҷон кардан бошад аҷаб аз ошиқ

عرض س و جان کردن باشد عجب از عاشق

Ҳаст аз сару нанги он хокӣ ки басар дорам

هست از سر و ننگ آن خاکی که بسر دارم

Ҳеҷ аз даҳанати рамзӣ бо кас натавонам гуфт

هیچ از دهنت رمزی با کس نتوانم گفت

Бо онкии баҳри мўӣии тақрир дигар дорам

با آنکه بهر موئی تقریر دیگر دارم

Андаст ки мебудам бар гардану гесуят

اندست که می‌بودم بر گردن و گیسویت

Ҳиҷри ту чунонам кард кокнўн бкмр дорам

هجر تو چنانم کرد کاکنون بکمر دارم

Тӯфонии баҳри ишқ ман донаму дил зеро

طوفانی بحر عشق من دانم و دل زیرا

Аз мавҷи ғамат ҳар дами сад зер ва зибр дорам

از موج غمت هر دم صد زیر و زبر دارم

Ҳаргиз нашавам дигари пои банди қиёмат ҳо

هرگز نشوم دیگر پا بند قیامت‌ها

То қомату рафторат дар мад назар дорам

تا قامت و رفتارت در مد نظر دارم

Лаъли лаб нўшинт омад бсхни ёдам

لعل لب نوشینت آمد بسخن یادم

Ин шеваи ширини рози он танг шукр дорам

این شیوه شیرین راز آن تنگ شکر دارم

Ман далқи рёӣиро дар майкадаҳо шастам

من دلق ریائی را در میکده‌ها شستم

Савдои тасаввуфро б доман тар дорам

سودای تصوف را ب دامن تر دارم

Болой баландат кард чндонкаҳи замини гирам

بالای بلندت کرد چندانکه زمین گیرم

Зон шохи санавбари бози умед самар дорам

زان شاخ صنوبر باز امید ثمر دارم

Андеша оғӯшат мекард сафӣ вақте

اندیشه آغوشت می‌کرد صفی وقتی

Савдои ҷавониро перона ба сар дорам

سودای جوانی را پیرانه به سر دارم