Имрӯз наомад ба ман аз дӯст буридӣ

امروز نیامد به من از دوست بریدی

Новирд аз он лаъли диловези навидӣ

ناورد از آن لعل دلاویز نویدی

Ҳар рӯзи паёмаши сӯии риндони саҳари хез

هر روز پیامش سوی رندان سحر خیز

Пас зӯдтар аз қофила субҳ раседӣ

پس زودتر از قافله صبح رسیدی

эй пайки сбогўи буи аз хок нишинон

ای پیک صباگو بوی از خاک نشینان

Бо ҳамчуи ғизол аз чаҳ бикбор кашидӣ

با همچو غزال از چه بیکبار کشیدی

Гуфтӣ ки дами охирами оӣии тўбболин

گفتی که دم آخرم آئی توببالین

Бози ой ки дигар ббқо нест умедӣ

باز آی که دیگر ببقا نیست امیدی

То бар нанишинад бзмири ту ғуборӣ

تا بر ننشیند بضمیر تو غباری

Пешати нафас оҳиста кашидем ва ту дидӣ

پیشت نفس آهسته کشیدیم و تو دیدی

Хӯн гашта дил аз турраи мишкӣни ту моно

خون گشته دل از طره مشکین تو مانا

Байни ашки ман ар нофа нобаста шунидӣ

بین اشک من ار نافه نابسته شنیدی

Пеши гули руяти бузи дори лофи шукуфтан

پیش گل رؤیت بز دار لاف شکفتن

Чун боди саҳари гуҳи даҳан ғунча даридӣ

چون باد سحر گه دهن غنچه دریدی

Боист ки аз хӯн шаҳидон кунад имсок

بایست که از خون شهیدان کند امساک

Он шайх ки шавед даҳан аз зикри нбидӣ

آن شیخ که شوید دهن از ذکر نبیدی

Шуд куҳнаи сафии далқи ббозори харобот

شد کهنه صفی دلق ببازار خرابات

Як бор даровар зпии раҳни ҷадидӣ

یک بار در آور زپی رهن جدیدی