Хоҳам аидли маҳв дидорат кунам

خواهم ایدل محو دیدارت کنم

Ҷилваи гоҳ рӯй дилдорат кунам

جلوه گاه روی دلدارت کنم

Волаи он моҳ рухсорат кунам

واله آن ماه رخسارت کنم

Бастаи он зулф таррорат кунам

بسته آن زلف طرارت کنم

То шӯии овора аз шаҳру диёр

تا شوی آواره از شهر و دیار

То шӯии бегона аз хешу табор

تا شوی بیگانه از خویش و تبار

Бугсалии занҷири ақлу ихтиёр

بگسلی زنجیر عقل و اختیار

Сари бсҳро пас наҳй девонаи вор

سر بصحرا پس نهی دیوانه وار

Дӯш каз ман гашти холии ҷои ман

دوش کز من گشت خالی جای من

Омад он иктобти раънои ман

آمد آن یکتابت رعنای من

Шуд зи баъди лои ман алои ман

شد ز بعد لای من الای من

Гуфт кӣ дар ошиқии расвои ман

گفت کی در عاشقی رسوای من

Гар ту хоҳӣ каз тариқати дами занӣ

گر تو خواهی کز طریقت دم زنی

Пой бояд бар сари олами занӣ

پای باید بر سر عالم زنی

Не ки олам аз тамаъ бар ҳам занӣ

نی که عالم از طمع بر هم زنی

Чун дам аз омоли дунё кам занӣ

چون دم از آمال دنیا کم زنی

Соъатӣ дар худ нигари токистӣ

ساعتی در خود نگر تاکیستی

Аз кҷоӣӣ ва чаҳ ҷоӣӣ чистӣ

از کجائی و چه جائی چیستی

Дар ҷаҳони баҳр чаҳ умрии зистӣ

در جهان بهر چه عمری زیستی

Ҷамъ ҳастиро бизан бар нестӣ

جمع هستی را بزن بر نیستی

Ҳеҷ будӣ дар азал эй бе шуҳуд

هیچ بودی در ازل ای بی‌شهود

Хостам то ҳеҷро бахшами вуҷӯд

خواستم تا هیچ را بخشم وجود

Пас ҷамодати сохтам аввали зи ҷӯад

پس جمادت ساختم اول ز جود

Гар шӯии худ байни ҳмонстӣ ки буд

گر شوی خود بین همانستی که بود

Аз ҷамодии брдмти пас дар набот

از جمادی بردمت پس در نبات

Вндри онҷои додмти ризқу ҳаёт

وندر آنجا دادمت رزق و حیات

Хуррамат кардам зи боди илтифот

خرمت کردم ز باد التفات

Чун зи хорстони тан ё бе наҷот

چون ز خارستان تن یا بی‌نجات

Дар наботӣ чун раседӣ бар камол

در نباتی چون رسیدی بر کمال

Додмти нафаси бҳимӣ дар мисол

دادمت نفس بهیمی در مثال

Пас ту бо он нафаси дории иттисол

پس تو با آن نفس داری اتصال

Гар нмоӣии даъвии ақлу камол

گر نمائی دعوی عقل و کمال

Хостам дар хеш чун фонии туро

خواستم در خویش چون فانی ترا

Бар дамидам рӯҳи инсонии туро

بر دمیدم روح انسانی ترا

Ёд додам маърифати донеи туро

یاد دادم معرفت دانی ترا

Кардам он таклифи ҷабронеи туро

کردم آن تکلیف جبرانی ترا

Боз хоҳам дар бадари грдонмт

باز خواهم در بدر گردانمت

Аз ҳақиқат бо хабари грдонмт

از حقیقت با خبر گردانمت

Мутлақи азҷнси башари грдонмт

مطلق ازجنس بشر گردانمت

Собит аз давр дигар грдонмт

ثابت از دور دگر گردانمت

Аз дамами лошиӣ будӣ ше шудӣ

از دمم لاشیی بودی شیی شدی

Мурда будӣ ёфтӣ дам ҳӣ шудӣ

مرده بودی یافتی دم حی شدی

Воқифи зи мӯати ародӣ кӣ шудӣ

واقف ز موت ارادی کی شدی

Чун з ҳаст худ бакулӣ тай шудӣ

چون ز هست خود بکلی طی شدی

Гар ту хоҳӣ бар амони аллоҳи рисӣ

گر تو خواهی بر امان‌الله رسی

Он амони ман буд дар муфлисӣ

آن امان من بود در مفلسی

Бош муфлис дар мақоми биксӣ

باش مفلس در مقام بیکسی

Гарчи зарии бозҷӯи табъи мисӣ

گرچه زری بازجو طبع مسی

Зонка кардӣ икнФси ёдами яқин

زانکه کردی یکنفس یادم یقین

Боби маънӣ бар ту бикшодам яқин

باب معنی بر تو بگشادم یقین

Ман хат озодят додам яқин

من خط آزادیت دادم یقین

Гар бъҷби уфтӣ ки озодами яқин

گر بعجب افتی که آزادم یقین

Чунки додам аз сиротати огаҳӣ

چونکه دادم از صراطت آگهی

Худ намудем дар сулӯкати ҳамраҳе

خود نمودم در سلوکت همرهی

То ки шуд роҳати бмқсди мунтаҳӣ

تا که شد راهت بمقصد منتهی

Гар ту пиндорӣ ки худ марди раҳе

گر تو پنداری که خود مرد رهی

Чун зи ман хоҳии дами ишқ эй писар

چون زِ من خواهی دم عشق ای پسر

Бдҳмти дам то шӯии одами сайр

بدهمت دم تا شوی آدم سیر

Пас чу шоҳонти нуҳуми афсари басар

پس چو شاهانت نهم افسر بسر

Вари шӯии мағрури боз аз як назар

ور شوی مغرور باز از یک نظر

Май танӣ то кӣ ҳаме бар даври худ

می‌ تنی تا کی همی بر دور خود

Ҳамчуи карами пелаи доим эй валад

همچو کرم پیله دایم ای ولد

ё ндонӣ инки қарнӣ бе рушд

یا ندانی اینکه قرنی بی رشد

Дар раҳи дайн ар дуӣ бории бҷд

در ره دین ار دوی باری بجد

Ман тар хоҳам зи қайди тани барӣ

من تر خواهم ز قید تن بری

Ту надории ҷузи сари тани парварӣ

تو نداری جز سر تن پروری

Пас кунам то ин саратро он сиррӣ

پس کنم تا این سرت را آن سری

Созмт ҳар дами бдрдии бистарӣ

سازمت هر دم بدردی بستری

То шӯии таслими ту дар амри пер

تا شوی تسلیم تو در امر پیر

Ҳамчуи сайди мурда дар чанголи шер

همچو صید مرده در چنگال شیر

Гардӣ аз мӯати ародии ногузир

گردی از موت ارادی ناگزیر

Гуҳи бболоит барам гоҳе бзир

گه ببالایت برم گاهی بزیر

То буд хоми ин вуҷӯди саркашат

تا بود خام این وجود سرکشت

Боз бикашам зоташи андари оташат

باز بکشم زاتش اندر آتشت

Ҳавш бисӯзам ин димоғи нохўшт

حوش بسوزم این دماغ ناخوشت

Пухтаи беруни Ирам аз ғулу ғашат

پخته بیرون ارم از غل و غشت

Гоҳ бурдор фанои оўизмт

گاه بردار فنا آویزمت

Гуҳи бхоку гуҳи бхўни омизмт

گه بخاک و گه بخون آمیزمت

Гуҳи басари хоки мазаллати ризмт

گه بسر خاک مذلت ریزمت

Гоҳ дар ғарболи меҳнати бизмт

گاه در غربال محنت بیزمت

То нафаси дории расонам эй аҷаб

تا نفس داری رسانم ای عجب

Ҳар нафаси садри бори ҷонатро блб

هر نفس صدر بار جانت را بلب

Ҳар замони андозмт дар тобу таб

هر زمان اندازمت در تاب و تب

Фориғат икдм насозам аз тъб

فارغت یکدم نسازم از تعب

Бар танат то ҳаст аз ҳастӣ рамақ

بر تنت تا هست از هستی رمق

Гираму созами бҳичти мустаҳаққ

گیرم و سازم بهیچت مستحق

Ҳар чаҳ бгшоӣии ту зини дафтари варақ

هر چه بگشائی تو زین دفتر ورق

Ман баҳам бар пичмши бозози нсқ

من بهم بر پیچمش بازاز نسق

Гар ҳадис аз рӯҳи гўӣигар зи тан

گر حدیث از روح گوئی گر ز تن

Ҷузи ман ва мо нест ҳеҷат дар сухан

جز من و ما نیست هیچت در سخن

То набинӣ ҳеҷ дигар мо ва ман

تا نبینی هیچ دگر ما و من

Созмти гунгу кару кӯр аз мҳн

سازمت گنگ و کر و کور از محن

Офтоб эй маи нуҳуми полони ту

آفتاب ای مه نهم پالان تو

Бар занам бар ҳам сару сомони ту

بر زنم بر هم سر و سامان تو

Ҷони ту бастааст чун бар нони ту

جان تو بسته است چون بر نان تو

Нонети гирам то бар ояд ҷони ту

نانت گیرم تا بر آید جان تو

То бигардоне зи ман рӯи сӯии халқ

تا بگردانی ز من رو سوی خلق

Бозгардонам зи руят рӯй халқ

بازگردانم ز رؤیت روی خلق

Бдкнми бад бо ту халқу хуии халқ

بدکنم بد با تو خلق و خوی خلق

Нодмти созам з гуфт вгўии халқ

نادمت سازم ز گفت‌وگوی خلق

Гар ҳазорат сар буд дар тани ?ҳулло

گر هزارت سر بود در تن هلا

Кӯбами он якҷои бснги ибтило

کوبم آن یکجا بسنگ ابتلا

Монадат чун зон ҳама яксар баҷо

ماندت چون زان همه یکسر بجا

Ҳамчуи Мансури онсртро зери по

همچو منصور آنسرت را زیر پا

То занами оташи туро бар ҷисму ҷон

تا زنم آتش ترا بر جسم و جان

Сӯзам аз нори ҷалолати хонимон

سوزم از نار جلالت خانمان

Созмти ҷории анолҳқ бар забон

سازمت جاری انالحق بر زبان

Санги борон бар сари дори он замон

سنگ باران بر سر دار آن زمان

Гар бароаи ишқи пои афшурда

گر براه عشق پا افشرده

Ва ри басари суфиёни паии барда

و ر بسر صوفیان پی برده

Сари ҳамонҷо на ки бодаи хӯрда

سر همانجا نِه که باده خورده

Ончунон яъне ки аз худ мурда

آنچنان یعنی که از خود مرده

Гар кунӣ аз баҳри дунёи тоъатӣ

گر کنی از بهر دنیا طاعتی

Худ намонад бар ту ғайр аз раҳматӣ

خود نماند بر تو غیر از رحمتی

Зонка ту мрзўқи баъд аз қисматӣ

زانکه تو مرزوق بعد از قسمتی

Вари зи тоъатҳо мурӣди ҷаннатӣ

ور ز طاعتها مرید جنتی

Дар тазаккури хоҳӣ ар ишроқи ман

در تذکر خواهی ار اشراق من

Ошиқи нурии ту неи муштоқи ман

عاشق نوری تو نی مشتاق من

Хориҷӣ аз зумраи ушшоқи ман

خارجی از زمره عشاق من

Дар ҳақиқатгар шӯии авроқи ман

در حقیقت گر شوی اوراق من

Гуҳи ҳадис аз шркнӣ гоҳе зи хайр

گه حدیث از شرکنی گاهی ز خیر

Гуҳи сухан аз каъбаи гўӣии гуҳи зи дайр

گه سخن از کعبه گوئی گه ز دیر

Гоҳи дил бар зикри бандии гуҳи бсир

گاه دل بر ذکر بندی گه بسیر

Гар напардозӣ зи ман икдми бғир

گر نپردازی ز من یکدم بغیر

Гуҳи бетон гоҳе бҷони дории назар

گه بتن گاهی بجان داری نظر

Гуҳ бичишам шоҳидони дории назар

گه بچشم شاهدان داری نظر

Чун брҳмн бар батон дории назар

چون برهمن بر بتان داری نظر

То бар ин ва то бар он дории назар

تا بر این و تا بر آن داری نظر

Гоҳ бар гули гуҳи бнргси ошиқӣ

گاه بر گل گه بنرگس عاشقی

Гуҳи бқоқми гуҳи ботлси ошиқӣ

گه بقاقم گه باطلس عاشقی

Бар дирам гоҳе чу муфлиси ошиқӣ

بر درم گاهی چو مفلس عاشقی

Фориғ аз ман то баҳри каси ошиқӣ

فارغ از من تا بهر کس عاشقی

Гуҳи бксту ҷоҳу молстти ҳавас

گه بکست و جاه و مالستت هوس

Гуҳи бъмр бе зўолстти ҳавас

گه بعمر بی زوالستت هوس

Гуҳ бар имкону мҳолстти ҳавас

گه بر امکان و محالستت هوس

Ҳар дамӣ бар як хёлстти ҳавас

هر دمی بر یک خیالستت هوس

Охир аз худ як қадами бартари гузор

آخر از خود یک قدم برتر گذار

Ин хаёлоти ҳбо аз сари гузор

این خیالات هبا از سر گذار

Коми дунёро бгоўу хари гузор

کام دنیا را بگاو و خر گذار

Як намоз аз шавқ чун ҷаъфари гузор

یک نماز از شوق چون جعفر گذار

Коҳилии токии дамӣ дар кори шӯ

کاهلی تاکی دمی در کار شو

Вақт мастӣ нест ҳамин ҳӯшёри шӯ

وقت مستی نیست همین هوشیار شو

Хоби мргстти ?ҳуллои бедори шӯ

خواب مرگستت هلا بیدار شو

Корвони рафтанди дасту бори шӯ

کاروان رفتند دست و بار شو

Боркаши зини манзили ?иҷони падар

بارکش زین منزل ایجان پدر

Кин биёбон ҷумла хавфасту хатар

کاین بیابان جمله خوفست و خطر

Монӣ ар танҳо шавад хӯнати ҳадар

مانی ار تنها شود خونت هدر

Дасти ғами зини баъд хоҳӣ зад басар

دست غم زین بعد خواهی زد بسر

Гӯши дили дор эй ҷавон бар панди пер

گوش دل دار ای جوان بر پند پیر

Шӯ дар ин баҳри балои ҳам банди пер

شو در این بحر بلا هم بند پیر

Карда кӣ касро зиёни пайванди пер

کرده کی کس را زیان پیوند پیر

Гар шӯй аз ҷони ту ҳоҷатманди пер

گر شوی از جان تو حاجتمند پیر

Ҷони бобо аз ҳаводиси вази хатар

جان بابا از حوادث وز خطر

Ҷузи басӯии ман туро набӯд мФр

جز بسوی من ترا نبود مفر

Ҳин Марв аз киштии Авнами бадар

هین مرو از کشتی عونم بدر

То чу иброҳӣму Юнус эй писар

تا چو ابراهیم و یونس ای پسر

Бо вуҷӯди онкӣ дар ҷурму гуноҳ

با وجود آنکه در جرم و گناه

Умри худ дар кори худ кории табоҳ

عمر خود در کار خود کاری تباه

Грбкўии раҳматами ореи паноҳ

گربکوی رحمتم آری پناه

Созмти хуши мавриди афви илоҳ

سازمت خوش مورد عفو اله

Гарчи дар базми ҳузурии ин фақир

گرچه در بزم حضوری این فقیر

Гарчи мароти зуҳӯрӣ эй фақир

گرچه مراّت ظهوری ای فقیر

Гарчи ғарқи баҳри нурӣ эй фақир

گرچه غرق بحر نوری ای فقیر

Боз аз ман дон ки даврӣ эй фақир

باز از من دان که دوری ای فقیر

Қиссаи кӯтаҳи бандаи шӯ дар кӯии ман

قصه کوته بنده شو در کوی من

То бадали бинӣ чу Мӯсо рӯй ман

تا بدل بینی چو موسی روی من

Зиндаи гардӣ чун Масеҳ аз буии ман

زنده گردی چون مسیح از بوی من

Ошиқона чун кунӣ русуии ман

عاشقانه چون کنی روسوی من

Дами ғанимати дон ки олами як дам аст

دم غنیمت دان که عالم یک دم است

Онкии бодам ҳамдамаст ӯ одам аст

آنکه بادم همدم است او آدم است

Дами змни ҷӯи кодми эҳёи зин дам аст

دم زمن جو کآدم احیا زین دم است

Файзи ин ду олами андар олам аст

فیض این دو عالم اندر عالم است

Соҳиби дами андарин даврони манам

صاحب دم اندرین دوران منم

Балки дар ҳар даври шоҳи ҷони манам

بلکه در هر دور شاه جان منم

Боби илму нуқтаи ирфони манам

باب علم و نقطه عرفان منم

Ончӣ кандар ва ҳам ноед он манам

آنچه کاندر و هم ناید آن منم

Гарчи аз маънӣу сӯрати болўсўл

گرچه از معنی و صورت بالوصول

Мутлақам дар назд арбоби уқул

مطلقم در نزد ارباب عقول

Лек бар иршоди халқи андари нузул

لیک بر ارشاد خلق اندر نزول

Ҳар замон зотам кунад сӯрати қабул

هر زمان ذاتم کند صورت قبول

Анбиёро дар набуввати раҳбарам

انبیا را در نبوت رهبرم

Авлиёро дар вилояти сарварам

اولیا را در ولایت سرورم

Мустафоро ибн ъаму ёварам

مصطفی را ابن عم و یاورم

Ҳайдарами ман ҳайдарами ман ҳайдарам

حیدرم من حیدرم من حیدرم

Ҷилвагар ҳар аср дар як кисватам

جلوه‌گر هر عصر در یک کسوتم

Ин замони андари либоси раҳматам

این زمان اندر لباس رحمتم

Ҳамин алии раҳмати зўолқдртм

همین علی رحمت ذوالقدرتم

Гршўӣ аз ҷони гдоои ҳамтем

گرشوی از جان گداای همتم

Дар хисолами раҳмати Алъоламин

در خصالم رحمت‌العالمین

Дар ҷамолами роҳми раҳми офарин

در جمالم راحم رحم آفرین

Дар ҷалолами подшоҳи явми дайн

در جلالم پادشاه یوم دین

Дар гуҳи аёки нъди нстъин

در گه ایاک نعد نستعین

Ман сироти мстқимстми ҳилла

من صراط مستقیمستم هله

Ҳарчӣ ҷузи ман роҳҳои ботила

هرچه جز من راههای باطله

Як нигоҳам ба туро аз сад чилла

یک نگاهم به ترا از صد چله

Дил ба ман дар аҳднокни як дила

دل به من در اهدناکن یک دله

То на берунати баради деви раҷим

تا نه بیرونت برد دیو رجیم

эй бародари зини сироти мустақӣм

ای برادر زین صراط مستقیم

Зани баноми ман ҳаме бетарсу бим

زن بنام من همی بی‌ترس و بیم

Дами зи бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим

دم ز بسم‌الله الرحمن الرحیم

Ман тилисми ғайбу кнзлостм

من طلسم غیب و کنزلاستم

Чун бкнзи лои рисии алои ситам

چون بکنز لا رسی الا ستم

Яъне аз алоу лои болостм

یعنی از الا و لا بالاستم

Нуқтаам боро ббои гўёстм

نقطه‌ام بارا ببا گویاستم

Мазҳари кул аҷоиб кист ман

مظهر کل عجایب کیست من

Мазҳари сар ғроӣб кист ман

مظهر سر غرائب کیست من

Соҳиби Авн нўоӣб кист ман

صاحب عون نوائب کیست من

Дар ҳақиқати зот воҷиб кист ва ман

در حقیقت ذات واجب کیست و من

Гурзи сари худ занами дами андакӣ

گرز سر خود زنم دم اندکی

Хотир лағзанда уфтад дар шаккӣ

خاطر لغزنده افتد در شکی

ӣнқадари донгар ту соҳиби мадракӣ

اینقدر دان گر تو صاحب مدرکی

Нест пайдо аз ҳазорон ҷузи яке

نیست پیدا از هزاران جز یکی

Шаби гузашт эй булбули ошуфтаи ҳол

شب گذشت ای بلبل آشفته حال

Рӯй гули байн дар гузар аз қилу қол

روی گل بین در گذر از قیل و قال

Бош ҳайрони як замонам бар ҷамол

باش حیران یک زمانم بر جمال

Шавад чу тӯтӣ дар пас ойинаи лол

شود چو طوطی در پس آئینه لال