эй тарк чаҳ бошад дигарат бози баҳона

ای ترک چه باشد دگرت باز بهانه

Комрўзи буруни омадае масти зи хона

کامروز برون آمده‌ای مست ز خانه

Нагушӯда ҳнўи чашми зи мастии шабона

نگشوده هنو چشم ز مستی شبانه

Бар рух назада об ва ба гесуи гулу шона

بر رخ نزده آب و به گیسو گل و شانه

Нобаста камар гаштае аз хашми равона

نابسته کمر گشته‌ای از خشم روانه

Тирати ду се дар мушту камон аз бар шона

تیرت دو سه در مشت و کمان از بر شانه

Бхромӣу шоӣии бхромидн аз одоб

بخرامی و شائی بخرامیدن از آداب

Афканда бар абрӯи бгисўи карау тоб

افکنده بر ابرو به گیسو گره و تاب

Чашмӣ ки фитад хира бар он наргиси пурхоб

چشمی که فتد خیره بر آن نرگس پر خواب

Ваон ориз хуй карда ва он холи сияҳи ноб

وان عارض خوی کرده و آن خال سیه‌ناب

То чист ки ҷористш аз ҳар мижаи хуноб

تا چیست که جاریستش از هر مژه خوناب

Дар раҳи магари он хӯн ки тўризӣ буд аз об

در ره مگر آن خون که تو ریزی بود از آب

Гар ҳеҷ бадали бурдан хилқат набӯд дил

گر هیچ به دل بردن خلقت نبود دل

Гирӣ чаҳ каманд аз хами гесуӣ бо номл

گیری چه کمند از خم گیسوی به انامل

Вари худ бхробӣ набӯд чашми ту моил

ور خود به خرابی نبود چشم تو مایل

Аз чист ки бар ҷанг чу мардони мқтол

از چیست که بر جنگ چو مردان مقتال

Бандади сафи мижгон ва битозад бқбоил

بندد صف مژگان و بتازد به قبایل

Ва анхоли сияҳ иктнаҳ ояд бмқобл

وآن خال سیه یک تنه آید به مقابل

Чндор ки буд лаъли рўонбхши ту хомӯш

چند اَر که بود لعل روانبخش تو خاموش

Бе пардаи нгўӣии бкси асрори худ ар ҳуш

بی‌پرده نگوئی به کس اسرار خود از هوش

Косрор шавад фош чу аз лаби шунӯди гӯш

کاسرار شود فاش چو از لب شنود گوش

Пайдост аз онгрдши чашму илми дӯш

پیداست از آن گردش چشم و علم دوش

Кандар паии тороҷӣ бепардау рӯпӯш

کاندر پی تاراجی بی‌ پرده و روپوش

Венаи бас аҷаб ояд ки дар он турраи биногваш

وین بس عجب آید که در آن طره بناگوش

Бар пой ту резем чу мо ҷон ба иродат

بر پای تو ریزیم چو ما جان به ارادت

Ҳоҷат чу бхўнризӣу ошӯбу ҷаллодт

حاجت چو به خونریزی و آشوب و جلادت

Вар зонка турои ин буд андешау одат

ور زان که ترا این بود اندیشه و عادت

Зии шоду бузаи сози кмонро бар шодат

زی شاد و به زه‌ ساز کمانرا به رشادت

Нозем бар он панҷау бозуи бзёдт

نازیم بر آن پنجه و بازو به زیادت

Бар онкӣ хӯрд тири ту бидиҳеми шаҳодат

بر آنکه خورد تیر تو بدهیم شهادت

Онкас ки шавад куштаи зи теғи ту глндом

آنکس که شود کشته ز تیغ تو گلندام

Кораш буд аз ҷумлаи ушшоқи ту бар ком

کارش بود از جمله عشاق تو بر کام

Рӯ карда бар ӯ бахти писандидаи зи айём

رو کرده بر او بخت پسندیده ز ایام

Рӯзӣ расад оё бмн аз лаъли ту пайғом

روزی رسد آیا به من از لعل تو پیغام

Бар қатл сафӣ бош ки фардо кунам иқдом

بر قتل صفی باش که فردا کنم اقدام

Ёбад дилам аз ваъдаи фардои ту ором

یابد دلم از وعده فردای تو آرام

Ҳеҷат буд ин ёд ки гуфтӣ ту маро кӣ

هیچت بود این یاد که گفتی تو مرا کی

Коими бсрои ту шабии икдл ва як пай

کآیم بسرای تو شبی یکدل و یک پی

То субҳ дар оғӯши ту чун нашоҳ ки дарме

تا صبح در آغوش تو چون نشأه که در می

Монам кунам ин қиссаи ҳиҷрони туро тай

مانم کنم این قصه هجران تو را طی

Бошад ки буд он шаби ялад аз маи дай

باشد که بود آن شب یلدا ز مه دی

Кин иддаи бпоим на Фромш кунам аз вай

کاین عده بپایم نه فرامش کنم از وی

Яъне ки бадали гӯйу бадали дор ки дилдор

یعنی که به دل گوی و به دل‌ دار که دلدار

Додааст марои ваъдаи дилдорӣу дидор

داده است مرا وعده دلداری و دیدار

Тобў ки магар хона бипардозад зи ағёр

تا بو که مگر خانه بپردازد ز اغیار

Вена роз нагӯяд бкси ало ки буд ёр

وین راز نگوید به کس الا که بود یار

То сар надиҳад нест касе муҳаррами асрор

تا سر ندهد نیست کسی محرم اسرار

Мансур ки шуд муҳаррами асрори ҳам аз дор

منصور که شد محرم اسرار هم از دار

Ин ваъда бадал додам ва ӯ буд худ огоҳ

این وعده به دل دادم و او بود خود آگاه

Бинишаст муроқиби ҳамаи шаб то бсҳргоаҳ

بنشست مراقب همه شب تا به سحرگاه

Чун мунтазирон буд нигоҳаши сӯии даргоҳ

چون منتظران بود نگاهش سوی درگاه

Коед бўрўди ту магари мужда аз роҳ

کاید به ورود تو مگر مژده‌ای از راه

Он ваъда ки додӣ чаҳ бадӣ буд бдлхўоаҳ

آن وعده که دادی چه بدی بود به دلخواه

Дил дошт ҳисоби дайу тамӯзи баҳри моҳ

دل داشت حساب دی و تموز به هر ماه

Бас дай шуд ва ардӣ шуд ва шаъбон шуду шавол

بس دی شد و اُردی شد و شعبان شد و شوال

Бигузашт басии ҳафтаи басии моҳи басии сол

بگذشت بسی هفته بسی ماه بسی سال

Ёдат ба наомад як аз он иддаи бмнўол

یادت بنیامد یک از آن عده به منوال

Вена нест шигифтӣ ки зи хубон буд эҳмол

وین نیست شگفتی که ز خوبان بود اهمال

Дар ваъдау мисоқ ки банданд бо ҷамол

در وعده و میثاق که بندند به اجمال

Бо онкии назири ту маҳоласт баҳри ҳол

با آنکه نظیر تو محال است به هر حال

Гуфтам миннати онрўзи ту хуррами зӣ ва хурсанд

گفتم منت آن روز تو خرم زی و خرسند

Бодати шаҷари ҳасани самарбахшу барӯманд

بادت شجر حسن ثمربخش و برومند

Бар ваъда хубон натавон басти дилӣ чанд

بر وعده خوبان نتوان بست دلی چند

Чандон ба набошанд чу бар ваъдаи худ банд

چندان بنباشند چو بر وعده خود بند

Аҳдӣ ки намоянди нпоинд ба пайванд

عهدی که نمایند نپایند به پیوند

Гуфтӣ ту ки бар мӯии ману меҳри ту савганд

گفتی تو که بر موی من و مهر تو سوگند

Имрӯз ки аз хонаи буруни омадаи боз

امروز که از خانه برون آمده‌ای باز

Дории сари ғавғо ва кунӣ арбадаи оғоз

داری سر غوغا و کنی عربده آغاز

Вази ғоят мастӣ накунӣ чашми бкси боз

وز غایت مستی نکنی چشم به کس باز

Бо олам ва одам нашӯй ҳамдаму ҳамроз

با عالم و آدم نشوی همدم و همراز

Бошад ба замин ва ба замонат бираваш ноз

باشد به زمین و به زمانت به روش ناز

Зебади бтўи хўонндт агар хонаи барандоз

زیبد به تو خوانندت اگر خانه برانداز

Аинсон ки буруни омадаи масту ҷилавгир

اینسان که برون آمده‌ای مست و جلوگیر

Донам чаҳ басари дорӣ аз андешау тадбир

دانم چه به سر داری از اندیشه و تدبیر

Хоҳӣ ки кунӣ малики ҷаҳонро ҳамаи тасхир

خواهی که کنی ملک جهان را همه تسخیر

Хоҳад шудан ин зўдтрои ҳосили неи дайр

خواهد شدن این زود ترا حاصل نی دیر

Гесу чу гшоӣӣ кунӣ аз дӯши сарозер

گیسو چو گشائی کنی از دوش سرازیر

Ва абрӯи бахам оре набӯд ҳоҷати шамшер

و ابرو به خم آری نبود حاجت شمشیر

Бозам буд умед бар алтофи хдоӣӣ

بازم بود امید بر الطاف خدائی

Моно ки брأФтди зи миёни номи ҷдоӣӣ

مانا که براُفتد ز میان نام جدائی

Бо он ҳамаи нозати бФқирони Фдоӣӣ

با آن همه نازت به فقیران فدائی

Бози оӣӣ ва аз дил кунем уқдаи гшоӣӣ

باز آئی و از دل کنیم عقده گشائی

Май нӯшӣу сарпӯшӣу гули бўӣӣу соӣӣ

می‌نوشی‌ و سرپوشی و گل بوئی و سائی

Ғами сӯзӣу ҷони бахшеу длҷўӣӣу шоӣӣ

غم‌سوزی و جان‌بخشی و دلجوئی و شائی

Аз домани олӯда агар дории парҳез

از دامن آلوده اگر داری پرهیز

Лаъли ту май олӯдау хунхора буд низ

لعل تو می‌آلوده و خونخواره بود نیز

Ман донаму дили нуктаи он лаъли диловез

من دانم و دل نکته آن لعل دلاویز

Пеши лаби ширини ту шукр набӯд чиз

پیش لب شیرین تو شکّر نبود چیز

Афсона дигар ҳеҷ бихонанд зи парвиз

افسانه دگر هیچ نخوانند ز پرویز

Кӯ кард шабии сайри муҳиммӣ бо паии шабдиз

کو کرد شبی سیر مهمی با پی‌ شبدیز

Гар дида ба олӯдагӣ ар домани ман чок

گردیده به آلودگی ار دامن من چاک

Ҷузи чок шуданро насазад доман бе бок

جز چاک شدن را نسزد دامن بی‌ باک

Домони ту алмнтаҳи ллаҳ ки буд пок

دامان تو المنة لله که بود پاک

Гӯи поки бӯу доману далқу ънбу ток

گو پاک بود دامن و دلق و عنب و تاک

Каз зода ӯ чунки ба пайвасти бодрок

کز زاده او چونکه بپیوست به ادراک

Дар ишқ ту гардад хиради озодау чолок

در عشق تو گردد خرد آزاده و چالاک

Вари онкӣ буд орат аз андешаи дарвеш

ور آنکه بود عارت از اندیشه درویش

зи омезиш дарвеш шавад Фршҳон беш

ز آمیزش درویش شود فرّ شهان بیش

Венаи расм ҷадидӣ набӯд , бӯдааст аз пеш

وین رسم جدیدی نبود‌، بوده است از پیش

Шоҳони адолати равиши оқибати андеш

شاهان عدالت روش عاقبت اندیش

Буданд ба дарвешии худ муфтахар аз кеш

بودند به درویشی خود مفتخر از کیش

Нозем бар он давлат беофату ташвиш

نازیم بر آن دولت بی‌ آفت و تشویش

Ва онкии бад аз ман бтў гӯйанд хилоиқ

ور آنکه بد از من به تو گویند خلایق

Кӯ нест бар ойинӣ ва бар кешии восиқ

کو نیست بر آئینی و بر کیشی واثق

Дар табъи ман он нест басии ғайри мувофиқ

در طبع من آن نیست بسی غیر موافق

Донеи ту худ ин ҳоли бтҳқиқ ки ошиқ

دانی تو خود این حال به تحقیق که عاشق

Ҳаргиз набӯд дар хӯриши ойину ълоӣқ

هرگز نبود درخورش آئین و علائق

Ишқаст марои кеш ва бар ин кешами лоиқ

عشق است مرا کیش و بر این کیشم لایق

Бо ин ҳамаи айбӣ ки маро ҳаст ва ту доне

با این همه عیبی که مرا هست و تو دانی

Пурсами суханӣ аз ту худоро бунаоне

پرسم سخنی از تو خدا را به نهانی

Бар гӯнаи зару дорӣу сарвӣу гаронӣ

بر گونه ز رو داری و سروی و گرانی

Аз аҳли хароботи вмноҷоту маъонӣ

از اهل خرابات و مناجات و معانی

Дорӣ чу ман оё бҳқиқт на забонӣ

داری چو من آیا به حقیقت نه زبانی

Дили бохта бар сар Кувайт бинишонӣ

دل باخته‌ای بر سر کویت به نشانی

Он сон ки ту бе мислии ва монанди дар офоқ

آنسان که تو بی‌ مثلی و مانند در آفاق

Дар ҳасану барозандагӣу покӣу ахлоқ

در حسن و برازندگی و پاکی و اخلاق

Ман низ бгитӣ мислами дар ҳамаи ушшоқ

من نیز به گیتی مثلم در همه عشاق

Дар риндӣу чолокӣу қлошӣу мисоқ

در رندی و چالاکی و قلاشی‌ و میثاق

Моно шуда бар ишқи ман аз ҳасани ту ишроқ

مانا شده بر عشق من از حسن تو اشراق

Дар ҳасани ту биҷФтӣ ва дар ишқи ту ман тоқ

در حسن تو بی جفتی و در عشق تو من طاق

Ин шикваи з бахтаст на зон хислати некӯ

این شکوه ز بخت است نه زان خصلت نیکو

Набӯд бҷҳони халқу хисолӣ ба аз онхў

نبود به جهان خلق و خصالی به از آن خو

Аз хуии ту шокӣ натавон бӯдан як мӯ

از خوی تو شاکی نتوان بودن یک مو

Захми ту бадал ба буд аз марҳаму дору

زخم تو به دل به بود از مرهم و دارو

Дарди ту бҷон май хуррами орад ба ман ар рӯ

درد تو به جان می‌خرم آرد به من ار رو

Шамшер бмн баркаш дар ҳам макаши абрӯ

شمشیر به من برکش در هم مکش ابرو

Аё ту нагуфтӣ бмни андари сари паймон

آیا تو نگفتی به من اندر سر پیمان

Хоҳам ки ту бархезӣ дар ишқи ман аз ҷон

خواهم که تو برخیزی در عشق من از جان

Оё нФкндми сару ҷони ҷумла ба майдон

آیا نفکندم سر و جان جمله به میدان

Оё нагузаштам барраат аз сару сомон

آیا نگذشتم به رهت از سر و سامان

Оё наниҳодам зи ғамати сар ба биёбон

آیا ننهادم ز غمت سر به بیابان

Оё нрсондми раҳи ишқи ту бпоён

آیا نرساندم ره عشق تو به پایان

Як мояи сухани баҷо монда гӯям ва бар ҷост

یک مایه سخن به جا مانده گویم و بر‌جاست

Ошуфта нагардад дилати ошуфтагӣ аз мост

آشفته نگردد دلت آشفتگی از ماست

Ошуфтаи дили мо ту кунӣ венаи зи ту зебо аст

آشفته دل ما تو کنی وین ز تو زیبا است

Моро ба дуои ту буд даст ва ҳувайдост

ما را به دعای تو بود دست و هویداست

Донеи ту худ ин нукта ки моро чаҳ таманност

دانی تو خود این نکته که ما را چه تمناست

Зини даст ки бар домани мавлои бтўлост

زین دست که بر دامن مولی به تولاست

Он соҳиби шамшери ду дами хоҷаи қанбар

آن صاحب شمشیر دو دم خواجه قنبر

Каз теғ вай омад малику малики мусаххар

کز تیغ وی آمد ملک و ملک مسخر

Номаши бастами дидау афтодау музтар

نامش به ستم دیده و افتاده و مضطر

Афсуни муҷарраб буду Авни муяссар

افسون مجرب بود و عون میسر

Ҳар мшглӣ осон шавад аз Авнаш яксар

هر مشکلی آسان شود از عونش یکسر

Доранд бар ин таҷрибаи зиндони қаландар

دارند بر این تجربه زندان قلندر

Трёқи сумуми ?иламу дофеъ ҳар заҳр

تریاق سموم الم و دافع هر زهر

Ҳалол ҳар он мушкил дар ботин ва дар ҷҳр

حلّال هر آن مشکل در باطن و در جهر

Хонанд чу номаши баҳри он водӣ ва ҳар шаҳр

خوانند چو نامش به هر آن وادی و هر شهر

Ҷорӣ шавад аз санги баҳри ташнаи ду сад наҳр

جاری شود از سنگ به هر تشنه دو صد نهر

Фарёди рас ҳар ки раседаш ситами даҳр

فریاد رس هر که رسیدش ستم دهر

Пас гашти паноҳанда ба он ғолиби зўолқҳр

پس گشت پناهنده به آن غالب ذوالقهر

эй онкии броҳт буд аФҳом чу хошок

ای آنکه به راهت بود افهام چو خاشاک

То фаҳм камолат Чехияанд донишу идрок

تا فهم کمالت چه کند دانش و ادراک

Чндор ки ҳаммомаст барозандау чолок

چند اَر که حمام است برازنده و چالاک

Ҳаргизи натавонади пурд аз боми боФлок

هرگز نتواند پَرَد از بام به افلاک

Ҳам ақли зи олоиш агар чанд буд пок

هم عقل ز آلایش اگر چند بود پاک

зи идроки сифоти ту буд ҳамсар бо хок

ز ادراک صفات تو بود همسر با خاک

Бошад бадали умеди марокизи карами пер

باشد به دل امید مرا کز کرم پیر

Тарк ар шудаи аввалӣу падеди омадаи тақсир

ترک ار شده اولی و پدید آمده تقصیر

Бахше д шавад ончӣ набӯдааст ба тақдир

بخشیده شود آنچه نبوده است به تقدیر

Яъне ки бад аз мост на зон қудрати втأсир

یعنی که بد از ماست نه زان قدرت و تأثیر

Халқанд баҳри ҷунбишӣ ар чанд қазогир

خلقند به هر جنبشی ارچند قضاگیر

Вонро ки кунад калаки қазои нақши зи тағйир

وآن را که کند کلک قضا نقش ز تغییر

Нанигошт яке калаки нигорандаи хаттии каҷ

ننگاشت یکی کلک نگارنده خطی کج

Кӯтаҳи назарони бенанд ар чанд ки маъваҷ

کوته نظران بینند ارچند که معوج

То бошад аз афкори нигоранда чу мунтаҷ

تا باشد از افکار نگارنده چو منتج

Ҳарфи омадаи беруни ҳамаи бстўдаҳи зи махраҷ

حرف آمده بیرون همه بستوده ز مخرج

Бо ин ҳамаи рафтори каҷ аз мост ба мнҳҷ

با این همه رفتار کج از ماست به منهج

зи алтофи карямон буд омоли мураввиҷ

ز الطاف کریمان بود آمال مروج