Домаст ҷаҳони сафии паии донаи Марв

دام است جهان صفی پی‌دانه مرو

Қонеъ биншину хона бар хонаи Марв

قانع بنشین و خانه بر خانه مرو

Ризқ ту расад зи ғайб бе миннати халқ

رزق تو رسد ز غیب بی‌منت خلق

Ва зхлқ ки оҷизанду афсонаи Марв

و زخلق که عاجزند و افسانه مرو