Бо вуҷӯд инки дорад тӯбоу кавсари биҳишт

با وجود اینکه دارد طوبی و کوثر بهشت

Аз ту бо ин қомату лаб кӣ буд хуштар биҳишт

از تو با این قامت و لب کی بود خوشتر بهشت

Нест ҳаргизи длгшотр аз биҳишти оризат

نیست هرگز دلگشاتر از بهشت عارضت

Ҳарчӣ бошад дилкашу ҷонбхшу ҷонпрўри биҳишт

هرچه باشد دلکش و جانبخش و جانپرور بهشت

Дорӣ аз қади тӯбо аз рухи ҳур ва аз рухи слсбил

داری از قد طوبی از رخ حور و از رخ سلسبیل

эй биҳиштат хокпо ҳастӣ зи по то сари биҳишт

ای بهشتت خاکپا هستی ز پا تا سر بهشت

Мекунад касб эй биҳиштии рӯзи хоки пои ту

میکند کسب ای بهشتی روز خاک پای تو

Ончӣ мегӯйанд дорад зинату зевари биҳишт

آنچه می‌گویند دارد زینت و زیور بهشت

Гӯш кӣ бар ваъдаи фардоӣ зоҳид медаҳум

گوش کی بر وعده فردای زاهد میدهم

Ман ки имрӯз аз ҷамолат дорам андар бар биҳишт

من که امروز از جمالت دارم اندر بر بهشت

Бо хаёлат дар биҳиштам набудам дар дили ғамӣ

با خیالت در بهشتم نبودم در دل غمی

Ореи оре ғам надорад ҳарки бошад дар биҳишт

آری آری غم ندارد هرکه باشد در بهشت

Он биҳишт ояд бакораш каз ту афтодааст давр

آن بهشت آید بکارش کز تو افتاده است دور

Ман туро дорам чаҳ кор ояд марои дигари биҳишт

من تو را دارم چه کار آید مرا دیگر بهشت

Гуфт зоҳиди тарки дилбари гӯи биҳиштовар бадаст

گفت زاهد ترک دلبر گو بهشت آور بدست

Гуфтамаш ҳаргиз нахоҳам бе рухи дилбари биҳишт

گفتمش هرگز نخواهم بی‌رخ دلبر بهشت

Дидам аввали қоматат зон пас рахти сад шукри ман

دیدم اول قامتت زان پس رخت صد شکر من

Тай намудем чун қиёматро расидам бар биҳишт

طی نمودم چون قیامت را رسیدم بر بهشت

Зикри рухсорати баҳри маҳзари рўдои ҳўрўш

ذکر رخسارت بهر محضر رودای حوروش

Бас сухан дорад тароват гардад онмҳзри биҳишт

بس سخن دارد طراوت گردد آنمحضر بهشت

Бар қусӯри хештан албата гардад мӯътариф

بر قصور خویشتن البته گردد معترف

Гар туро гардад қарин бо чеҳраи анвари биҳишт

گر تو را گردد قرین با چهره انور بهشت

Бо сари кӯии тўоши рӯзӣ агар нисбат диҳанд

با سر کوی تواش روزی اگر نسبت دهند

Баҳри худ кӣ ин шарофатро кунад бовари биҳишт

بهر خود کی این شرافت را کند باور بهشت

Гар на гирёнаст аз ҳиҷри биҳишти оризат

گر نه گریانست از هجر بهشت عارضت

Дорад аз таснӣми кавсар аз чаҳ чашмтар биҳишт

دارد از تسنیم کوثر از چه چشم تر بهشت

Гар битобад зи оташин рӯй ту бар ваии пуртӯй

گر بتابد ز آتشین روی تو بر وی پرتوی

Ончунон сӯзад ки гардад тели хокистари биҳишт

آنچنان سوزد که گردد تل خاکستر بهشت

Аикаҳ чун хуят надорад оташи сӯзони ҷҳим

ایکه چون خویت ندارد آتش سوزان جحیم

Вай ки чун рӯят надорад лолаи аҳмари биҳишт

وی که چون رویت ندارد لاله احمر بهشت

Ҳаст дӯзах дар дили аждари ту оризи зери зулф

هست دوزخ در دل اژدر تو عارض زیر زلف

Кардаӣ пинҳону дорӣ дар дили аждари биҳишт

کردهٔی پنهان و داری در دل اژدر بهشت

Пешат ар номи биҳишт орм маранҷ аз ман аз онк

پیشت ار نام بهشت آرم مرنج از من از آنک

Ҳаст ҷои дӯстони соқии кавсари биҳишт

هست جای دوستان ساقی کوثر بهشت

Қосими хулду сқри ҳайдар ки дар рӯзи азал

قاسم خلد و سقر حیدر که در روز ازل

Халқ шуд баҳри муҳибони вай аз довари биҳишт

خلق شد بهر محبان وی از داور بهشت

Дӯстони хос ӯ пеш аз аҷал дар ҷнтнд

دوستان خاص او پیش از اجل در جنتند

Дигаронро гар шавад манзили пас аз маҳшари биҳишт

دیگران را گر شود منزل پس از محشر بهشت

Бе влоиши неи ҳамин маҳрӯм аз он бошанд амам

بی‌ولایش نی همین محروم از آن باشند امم

Балки мумкин нест баҳри ҳеҷ пайғамбари биҳишт

بلکه ممکن نیست بهر هیچ پیغمبر بهشت

Гар бмҳрш муттафиқ буданд будӣ бе сухан

گر بمهرش متفق بودند بودی بی‌سخن

Ҷои халқи аввалин ва охирин яксар биҳишт

جای خلق اولین و آخرین یکسر بهشت

Ин баромади зи ончӣ Аҳмад гуфт дар хами ғадир

این برآمد ز آنچه احمد گفت در خم غدیر

Ки набошад ҷуз барои пайрави ҳайдари биҳишт

که نباشد جز برای پیرو حیدر بهشت

Гар бъмри худ ҳазорон ҳаҷ Акбар карда Эй

گر بعمر خود هزاران حج اکبر کرده‌ای

Бевлоӣ ӯ махоҳ аз холиқи Акбари биҳишт

بی‌ولای او مخواه از خالق اکبر بهشت

Халқи олами ҷумла муштоқ биҳиштанду зи ҷон

خلق عالم جمله مشتاق بهشتند و ز جان

Ҳаст муштоқи муҳиби ҳайдари сафдари биҳишт

هست مشتاق محب حیدر صفدر بهشت

Модари нафаси ту ҳргаҳ шуд ба бмҳрши мутмаин

مادر نفس تو هرگه شد به بمهرش مطمئن

Пас туро бошад бзири мақдами модари биҳишт

پس ترا باشد بزیر مقدم مادر بهشت

Каси бгндм кӣ фурӯ шуд боғи ризвони бўолбшр

کس بگندم کی فرو شد باغ رضوان بوالبشر

Дод аз каф дар ҳавои кӯии он сарвари биҳишт

داد از کف در هوای کوی آن سرور بهشت

Ҷони фидои кӯии он сарвар ки ҳаст аз равза аш

جان فدای کوی آن سرور که هست از روضه‌اش

Мунфаил бо он сафоӣ беҳад ва бе мари биҳишт

منفعل با آن صفای بی‌حد و بی‌مر بهشت

Аз ибодати фии алмислгар бўзру салмони шӯй

از عبادت فی‌المثل گر بوذر و سلمان شوی

Боз бахшандат бмҳри хоҷаи қанбари биҳишт

باز بخشندت بمهر خواجه قنبر بهشت

То мдиҳ ӯ бдФтр зад рақами калаки сағир

تا مدیح او بدفتر زد رقم کلک صغیر

Шуд зи фарти рӯҳи бахшеи сафҳаи дафтари биҳишт

شد ز فرط روح‌بخشی صفحه دفتر بهشت