Даҳри пери имрӯзи боз аз навҷуоне ме кунад

دهر پیر امروز باز از نوجوانی می‌کند

Зарраи сони хуршеди рақс аз шодмонӣ ме кунад

ذره‌سان خورشید رقص از شادمانی می‌کند

Бар фарози сидра бо пайки худои рӯҳи аломин

بر فراز سدره با پیک خدا روح‌الامین

Мурғи бахти хокёни ҳам ошёнӣ ме кунад

مرغ بخت خاکیان هم‌آشیانی می‌کند

Ҷони ҳақи ҷӯёни маҳҷӯр ба меҳнати мубтало

جان حق‌جویان مهجور به محنت مبتلا

Аз висоли ёри ҷонӣ Комронӣ ме кунад

از وصال یار جانی کامرانی می‌کند

Мизбон хон раҳмати хосу оми халқ ро

میزبان خوان رحمت خاص و عام خلق را

Бар сар хон вилоят миҳмонӣ ме кунад

بر سر خوان ولایت میهمانی می‌کند

Парда бурдорам зи матлаби пардаи дори коинот

پرده بردارم ز مطلب پرده‌دار کاینات

Парда бурдорӣ зи асрор наоне ме кунад

پرده‌برداری ز اسرار نهانی می‌کند

Гӯши ҷон ҳар лаҳза аз хунёгарони базми қудс

گوش جان هر لحظه از خنیاگران بزم قدس

Истимоъи нағмаҳои осмонӣ ме кунад

استماع نغمه‌های آسمانی می‌کند

Фош гӯям дар ғадири хам ба амри кирдигор

فاش گویم در غدیر خم به امر کردگار

Мустафо дар насби ҳайдар дирафшоне ме кунад

مصطفی در نصب حیدر درفشانی می‌کند

Неи ҳамин бар аҳли дили ҳақро намояди ошкор

نی همین بر اهل دل حق را نماید آشکار

Лутфҳо ҳам бо муҳибон забонӣ ме кунад

لطف‌ها هم با محبان زبانی می‌کند

Мадҳ мегуяд амӣриро ки дар малики вуҷӯд

مدح میگوید امیری را که در ملک وجود

зи ибтидо то интиҳо ӯ ҳукмронӣ ме кунад

ز ابتدا تا انتها او حکمرانی می‌کند

Анбиёро ҳаст ёвари авлиёро то ба ҳашар

انبیا را هست یاور اولیا را تا به حشر

Дастгирӣ ӯ ба вақт нотавонӣ ме кунад

دستگیری او به وقت ناتوانی می‌کند

Исои Марями зи ном ӯ диҳад бар мурдаи ҷон

عیسی مریم ز نام او دهد بر مرده جان

Мӯсои умрон ба хайл ӯ шабоне ме кунад

موسی عمران به خیل او شبانی می‌کند

Хизр бар гум гаштагон роҳ ишқаш раҳнамост

خضر بر گم‌گشتگان راه عشقش رهنماست

Бо тафохури солеҳаш аштрчронӣ ме кунад

با تفاخر صالحش اشترچرانی می‌کند

Хусравии кўро лақаб доданд Фтоли алъараб

خسروی کورا لقب دادند فتال العرب

Гиря бар ҳоли ятем аз меҳрбонӣ ме кунад

گریه بر حال یتیم از مهربانی می‌کند

намекашад бар дӯши бори бенавоёнро ба шаб

می‌کشد بر دوش بار بینوایان را به شب

Онкии рӯз аз подшоҳӣ саргаронӣ ме кунад

آنکه روز از پادشاهی سرگرانی می‌کند

Бо мураққаъи ҷомау нони ҷӯин шоҳи ҷаҳон

با مرقع جامه و نان جوین شاه جهان

Аз паии поси мурувват зиндагонӣ ме кунад

از پی پاس مروت زندگانی می‌کند

Кӣ адои шукри он мавло шавад имкон пазир

کی ادای شکر آن مولا شود امکان‌پذیر

Зончаҳи лутфаш бо сағир исфаҳонӣ ме кунад

زانچه لطفش با صغیر اصفهانی می‌کند