Фиғони зи ишқ ки осони намояди аввали бор

فغان ز عشق که آسان نماید اول بار

Чу муддатӣ гузарад сахт мешавад душвор

چو مدتی گذرد سخت میشود دشوار

Гумони ошиқи бечораи инки бе заҳмат

گمان عاشق بیچاره اینکه بی‌زحمت

Тавон расед бўсл ва гирифт ком аз ёр

توان رسید بوصل و گرفت کام از یار

Валек ёри париваши зи ғамзаи дилкаш

ولیک یار پریوش ز غمزهٔ دلکش

Чу дид аз дили ошиқи рабӯдаи сабру қарор

چو دید از دل عاشق ربوده صبر و قرار

зи турраи силсилаи андоздши бпои аввал

ز طره سلسله اندازدش بپا اول

Ки то бурун равад ӯро зи сари ҳавои фирор

که تا برون رود او را ز سر هوای فرار

Сипас тариқи вафоро бар ӯ кунад масдӯд

سپس طریق وفا را بر او کند مسدود

Дар ҷафо бигушоед биравӣ ӯ якбор

در جفا بگشاید بروی او یکبار

Гуҳӣ диҳад бкФи тарки чашми зи абру теғ

گهی دهد بکف ترک چشم ز ابر و تیغ

Ки чоки чоки намояд аз ӯ дили афкор

که چاک چاک نماید از او دل افکار

Гуҳаши зи таркиши мижгони бсинаҳи маҷрӯҳ

گهش ز ترکش مژگان بسینه مجروح

Хадангҳо ба яке дам занад ҳазор ҳазор

خدنگ‌ها به یکی دم زند هزار هزار

Бзхми дили намаку мшги гоҳи гоҳ ӯ ро

بزخم دل نمک و مشگ گاه‌گاه او را

Бирезад аз лаб май гавану ҷаъди ғолияи бор

بریزد از لب می‌گون و جعد غالیه‌بار

зи доғи нуқтаи холи сиёҳ худ кунадаш

ز داغ نقطه خال سیاه خود کندش

Бигард олами саргаштаи гоҳ чун паргор

بگرد عالم سرگشته گاه چون پرگار

Гуҳӣ бигӯед хунаш бадал кунанд аъдо

گهی بگوید خونش بدل کنند اعدا

Гуҳӣ бигӯед сангаш басар зананд ағёр

گهی بگوید سنگش بسر زنند اغیار

Бакори хеши бхндондши бшиўаҳи барқ

بکار خویش بخنداندش بشیوه برق

Баҳоли хеши бгрёндш чу абри баҳор

بحال خویش بگریاندش چو ابر بهار

Гуҳӣ чу булбулаши оради бнғмаҳ ва гоҳе

گهی چو بلبلش آرد بنغمه و گاهی

Диҳад бкнҷ хамӯшяш ҷо чу бутемор

دهد بکنج خموشیش جا چو بوتیمار

Гуҳӣ бигӯед аз кеши хеш даст бикаш

گهی بگوید از کیش خویش دست بکش

Гуҳӣ бигӯед зи ойини хеш дил бурдор

گهی بگوید ز آئین خویش دل بردار

Гуҳии намояди абрӯ ки ин туро қибла аст

گهی نماید ابرو که این ترا قبله است

Набӯд бояд бо каъбау кнштти кор

نبود باید با کعبه و کنشتت کار

Гуҳӣ бигӯед бигусаст боядат тасбеҳ

گهی بگوید بگسست بایدت تسبیح

Гуҳӣ бигӯед бар баст боядат зуннор

گهی بگوید بر بست بایدت زنار

Гуҳяши болашу бистари бшиўаҳи маҷнӯн

گهیش بالش و بستر بشیوه مجنون

Яке з хора биорояд ва яке аз хор

یکی ز خاره بیاراید و یکی از خار

Гуҳӣ чу мўсиш аз ҷилваӣ кунад мадҳуш

گهی چو موسیش از جلوهٔی کند مدهوش

Гуҳӣ чу исои баҳраши бпои намояди дор

گهی چو عیسی بهرش بپا نماید دار

Гуҳӣ наад чу забеҳаши бҳлқи теғу гуҳӣ

گهی نهد چو ذبیحش بحلق تیغ و گهی

Бҷону дил чу халилаши зи ғам фурӯ зад нор

بجان و دل چو خلیلش ز غم فرو زد نار

Гуҳии бчоаҳ дар андоздш чу Юсуфу гоҳ

گهی بچاه در اندازدش چو یوسف و گاه

Диҳад ббод фано ҳастяш сулаймони вор

دهد بباد فنا هستیش سلیمان وار

Гуҳаши бҳҷр чу ёқӯб ҷон кунад маҳҷӯр

گهش بهجر چو یعقوب جان کند مهجور

Гуҳаши зи ғусса чу Айюб тан кунад бемор

گهش ز غصه چو ایوب تن کند بیمار

Гуҳии ббтни наҳанги Балош чун Юнус

گهی ببطن نهنگ بلاش چون یونس

Диҳад мақом ки то масканат кунад изҳор

دهد مقام که تا مسکنت کند اظهار

Ғарази зи ҷониби маъшӯқ чунки бар ошиқ

غرض ز جانب معشوق چونکه بر عاشق

Итобу ҷавру ҷафои зин қабл равад бисёр

عتاب و جور و جفا زین قبل رود بسیار

БҳртрФ ки кунад рӯй гирд худ бинад

بهرطرف که کند روی گرد خود بیند

зи хишти ғуссау ғам то фалак кашида ҳисор

ز خشت غصه و غم تا فلک کشیده حصار

зи пои даройад ва бихўиш гардаду дигар

ز پا درآید و بیخویش گردد و دیگر

Наме бихандади шод ва наме бгриди зор

نمی‌ بخندد شاد و نمی‌ بگرید زار

На огаҳяш з ақласту неи задин на зи дил

نه آگهیش ز عقلست و نی زدین نه ز دل

На бо касаши сари инс ва на ҳолати гуфтор

نه با کسش سر انس و نه حالت گفتار

На шавқи ном дигар дорад ва на ғуссаи нанг

نه شوق نام دگر دارد و نه غصه ننگ

На пои з кафш кунад фаҳму неи сар аз дастор

نه پا ز کفش کند فهم و نی سر از دستار

На фикри суду зиён ва на қайди айбу ҳунар

نه فکر سود و زیان و نه قید عیب و هنر

На оқиласт ва на маҷнӯн на маст ва на ҳушёр

نه عاقلست و نه مجنون نه مست و نه هشیار

Чу дид ёр бадингуна ҳоли ошиқи хеш

چو دید یار بدینگونه حال عاشق خویش

Бсўздши дили сангин варо баҳол назор

بسوزدش دل سنگین و را بحال نزار

Ҷафои бадал бўФо созаду бдлҷўӣӣ

جفا بدل بوفا سازد و بدلجوئی

Бияёдаш басари он лаъибати парии рухсор

بیایدش بسر آن لعبت پری رخسار

Кашад варои бабр ва парда гирад аз ориз

کشد ورا ببر و پرده گیرد از عارض

Боби лутф ҳаме шаведаш зи чеҳраи ғубор

بآب لطف همی شویدش ز چهره غبار

Мари он балокаши маҳҷӯр боз дарёбад

مر آن بلاکش مهجور باز دریابد

Ҳаёти тозаи зи файзи насими васл нигор

حیات تازه ز فیض نسیم وصل نگار

Ду дида боз кунад аз ҳам ва бидор вуҷӯд

دو دیده باز کند از هم و بدار وجود

Бғир ёр наёяд бичишам ӯ диёр

بغیر یار نیاید بچشم او دیار

Чу шеру шукр бо ёри худ дар омезад

چو شیر و شکر با یار خود در آمیزد

Яке шаванду дўӣӣ аз миён равад бкнор

یکی شوند و دوئی از میان رود بکنار

Дигар ду хонданашони кофарӣ буд зон пас

دگر دو خواندنشان کافری بود زان پس

Чу ҷони ҳайдари каррору Аҳмади мухтор

چو جان حیدر کرار و احمد مختار

Ҳамон ду нафаси муқаддас ки ҳаст ваҳдаташон

همان دو نفس مقدس که هست وحدتشان

Чу офтоби аён дар бар аўлўолобсор

چو آفتاب عیان در بر اولوالابصار

Ҳамон ду сӯрати анвар ки маънии эшон

همان دو صورت انور که معنی ایشان

Кунад Нидои анои аллоҳи воҳиди алқҳор

کند ندای انا الله واحد القهار

Ҳамон ду ҷони муҷассам ки ҳасташон яксон

همان دو جان مجسم که هستشان یکسان

Тариқу пешау ойину шевау кирдор

طریق و پیشه و آئین و شیوه و کردار

Ҳамон ду рӯҳи макрам ки шуд ба хами ғадир

همان دو روح مکرم که شد به خم غدیر

Фарози дасти машйати зи эзадӣ дар бор

فراز دست مشیت ز ایزدی در بار

Гирифташон зи изори ягонагии парда

گرفتشان ز عذار یگانگی پرده

Ки то бўҳдтшон мосўӣ кунанд иқрор

که تا بوحدتشان ماسوی کنند اقرار

Ҳануз аҳли дил аз гӯши ҷон ҳаме шунаванд

هنوز اهل دل از گوش جان همی شنوند

Нидои ваҳдатомез Сайиди Аброр

ندای وحدت‌آمیز سید ابرار

Ки ҳаркии бандаи мўлоӣӣ манаст ӯ ро

که هرکه بنده مولائی من است او را

Алӣаст Сайиду мавлоу сарвару солор

علی است سید و مولا و سرور و سالار

Зиҳии шарифи макону хҳии рафеъи мақом

زهی شریف مکان و خهی رفیع مقام

Ки гашти кашф дар онҷои худоиро асрор

که گشت کشف در آنجا خدای را اسرار

Лисони ҳақи яди ҳақро бомари ҳақ аз лаъл

لسان حق ید حق را بامر حق از لعل

Ҳамеи бўсФи фурӯи рехти лؤлؤи шҳўор

همی بوصف فرو ریخت لؤلؤ شهوار

Киромро зи азал то абад намӯдӣ васф

کرام را ز ازل تا ابد نمودی وصف

Ба мадҳи ибн ъам хеши ҳайдари каррор

به مدح ابن عم خویش حیدر کرار

Ало ки ҷӯии дидори шоҳиди ваҳдат

الا که جویی دیدار شاهد وحدت

Бакӯш то ки шӯии хеши қобили дидор

بکوش تا که شوی خویش قابل دیدار

Агар ки қобили дидор ӯ шӯй фиканд

اگر که قابل دیدار او شوی فکند

Туро дар оинаи акс аз ҷамоли пари анвор

تو را در آینه عکس از جمال پر انوار

Алии олии аъло ки аҳли бениш ро

علی عالی اعلا که اهل بینش را

Буд бидида аёни нураш аз дару девор

بود بدیده عیان نورش از در و دیوار

Алӣ ки бошад имрӯзи қосими алои раззоқ

علی که باشد امروز قاسم الا رزاق

Алӣ ки бошад фардои қасими ҷинату нор

علی که باشد فردا قسیم جنت و نار

Алӣ ки ёфт чу аз ғайби зоти хеши зуҳӯр

علی که یافت چو از غیب ذات خویش ظهور

зи корвони вуҷӯдаши бадаст буд маҳор

ز کاروان وجودش بدست بود مهار

Ҳам ихтиёраши фармондиҳи қазоу қадар

هم اختیارش فرمانده قضا و قدر

Ҳам иқтидораши доӣри мадори лайл ва наҳор

هم اقتدارش دائر مدار لیل و نهار

Баҳри тарафнигарӣ рӯи басӯи ӯ дорӣ

بهر طرف نگری رو بسوی او داری

Чаҳ дар ҷанубу шимол ва чаҳ дар ямину ясор

چه در جنوب و شمال و چه در یمین و یسار

Мутӣъи нафаси нафисаш дар анфусаст анфос

مطیع نفس نفیسش در انفس است انفاس

Раҳин пртўрўиш дар аъинаст анзор

رهین پرتورویش در اعین است انظار

Шарифи ҷонии коўрои алӣ буд ҷонон

شریف جانی کاورا علی بود جانان

Хушо баҳоли дилии каши алӣ буд дилдор

خوشا بحال دلی کش علی بود دلدار

Ҳаловати рутаби меҳраши он чшд ки сабк

حلاوت رطب مهرش آن چشد که سبک

Тавон бнхл барояд чаҳ Майсами тмор

توان بنخل برآید چه میثم تمار

Ҳавои олами ишқи варои пурди мурғӣ

هوای عالم عشق ورا پرد مرغی

Ки боли воми намояди зи ҷаъфари тайёр

که بال وام نماید ز جعفر طیار

Кас ар бнсрт ӯ дар замона шуд Мансур

کس ار بنصرت او در زمانه شد منصور

зи неки бахтии дорин гашти бархӯрдор

ز نیک بختی دارین گشت برخوردار

Гирифт ком ар ин гунбади туранҷии давр

گرفت کام ار این گنبد ترنجی دور

Гузид мҳрўии накӯ дар ин сипанҷии дор

گزید مهروی نکو در این سپنجی دار

Бҳиртм ки чаҳ гӯям бмдҳи онкӣ агар

بحیرتم که چه گویم بمدح آنکه اگر

Шавад бҳўри мидод ва на осмони тӯмор

شود بحور مداد و نه آسمان طومار

Қалам шавад ҳамаи ашҷор ва то ба явм нашӯр

قلم شود همه اشجار و تا به یوم نشور

Шаванд ҷину малики сари басари саҳифа нигор

شوند جن و ملک سر بسر صحیفه نگار

Як аз ду сад нанависанд ду сафи он инсон

یک از دو صد ننویسند دو صف آن انسان

Ки бандагон дарашро ҳаме равад ба шумор

که بندگان درش را همی رود به شمار

Бар остонаш бепоу сари гдоённд

بر آستانش بی پا و سر گدایانند

Ки ҳасташон ба гдоӣии зи подшоҳии ор

که هستشان به گدائی ز پادشاهی عار

Зананд бӯсаи бадаргоҳи Муртазо ва занад

زنند بوسه بدرگاه مرتضی و زند

Бхоки даргаашони бӯсаи гунбади даввор

بخاک درگهشان بوسه گنبد دوار

Яке зи ҷумла чу собири алӣ ки сар то сар

یکی ز جمله چو صابر علی که سر تا سر

Ту ан дар оина аш дид талъати ахёр

تو ان در آینه‌اش دید طلعت اخیار

Дар ӯ наҳуфтаи зи аҳли яқин ҳар он хислат

در او نهفته ز اهل یقین هر آن خصلت

Аз ӯ падеди зи арбоби дайн ҳар он осор

از او پدید ز ارباب دین هر آن آثار

Манам сағир ки хоки қудуми он шаҳ ро

منم صغیر که خاک قدوم آن شه را

Кашам бидида бсди аҷзу лобау зинҳор

کشم بدیده بصد عجز و لابه‌و زنهار

Баҳри мақомами ҷузи остон ӯ бе майл

بهر مقامم جز آستان او بی‌میل

з ҳар тариқами ғайр аз тариқ ӯ безор

ز هر طریقم غیر از طریق او بیزار

Бдҳр то ки буд ин асари зи мард ро

بدهر تا که بود این اثر ز مرد را

Ки кӯр мешавад аз диданаш ду дидаи мор

که کور میشود از دیدنش دو دیده مار

зи дӯстони алӣ ( ъ ) душманон ӯ мағлуб

ز دوستان علی (ع) دشمنان او مغلوب

Баҳақи ҷоҳи Муҳамад ( с )у ?алаи алотҳор

بحق جاه محمد (ص) و آله الاطهار