Хуршеду теғу оинаи дарвеши ин чаҳор

خورشید و تیغ و آینه درویش این چهار

Бояд бараҳнаи вар на наёяд ба ҳеҷ кор

باید برهنه ور نه نیاید به هیچ کار

Тавзеҳ агар ки боядат инаст дар нюаш

توضیح اگر که بایدت اینست در نیوش

Тафсир агар ки шоядат инаст гӯшдор

تفسیر اگر که شایدت اینست گوشدار

Хуршед чун бксўт абраст мхтФӣ

خورشید چون بکسوت ابر است مختفی

Камтар баранд баҳра аз он халқи рӯзгор

کمتر برند بهره از آن خلق روزگار

Бингар ки чун бараҳна шавад фасли даии зи зар

بنگر که چون برهنه شود فصل دی ز زر

Пӯшад чигуна ҷомаи бъўрони дили Фкор

پوشد چگونه جامه بعوران دل فکار

Гоҳи бараҳнагӣ чу битобад ба бӯстон

گاه برهنگی چو بتابد به بوستان

Аз хоки лола сар занад ва аз шаҷари смор

از خاک لاله سر زند و از شجر ثمار

Сарпӯши зулмат аз сари олам бар афканд

سرپوش ظلمت از سر عالم بر افکند

Ҳар субҳ чун бараҳна барояд зи кӯҳсор

هر صبح چون برهنه برآید ز کوهسار

Халқи ҷаҳони зи маъдан ва конанд баҳраи вар

خلق جهان ز معدن و کانند بهره‌ور

Зонрў ки хури бараҳна бар онҳо кунад гузор

زانرو که خور برهنه بر آنها کند گذار

Байни файзи бахшяш ки ба гоҳи бараҳнагӣ

بین فیض بخشیش که به گاه برهنگی

Бар шоҳ ва бар гадои тибқ зар кунад нисор

بر شاه و بر گدا طبق زر کند نثار

Шамшер то ниҳон ба ғилофаст кӣ тавон

شمشیر تا نهان به غلافست کی توان

Рангини зи хӯн хасм кунад дашти кори зор

رنگین ز خون خصم کند دشت کار زار

Бингар ки чун бараҳна шавад дар гуҳи ситез

بنگر که چون برهنه شود در گه ستیز

Баради миёни марди зираи пӯш чун хиёр

برد میان مرد زره‌پوش چون خیار

То ноед аз ғилофи буруни каси ндондш

تا ناید از غلاف برون کس نداندش

Чу баст ё ки оҳану фӯлоди обдор

چو بست یا که آهن و فولاد آبدار

Дар размгоҳи шоҳиди мақсӯдро ҳаме

در رزمگاه شاهد مقصود را همی

Теғи бараҳнаи парда бар андозад аз изор

تیغ برهنه پرده بر اندازد از عذار

Урён шавад чу теғи бадасти диловарон

عریان شود چو تیغ بدست دلاوران

Пӯшади либоси фатҳу зафари ҷисми шаҳриёр

پوشد لباس فتح و ظفر جسم شهریار

Ойина то бзнги кудурат наҳуфта аст

آئینه تا بزنگ کدورت نهفته است

Кӣ бошадаш насиби зи васли рух нигор

کی باشدش نصیب ز وصل رخ نگار

Ҳаргоҳ аз либоси кудурат бараҳна шуд

هرگاه از لباس کدورت برهنه شد

Гардад бхўиши акспазир аз ҷамоли ёр

گردد بخویش عکس پذیر از جمال یار

То соф ва бекудурату равшани нбиндш

تا صاف و بی‌کدورت و روشن نبیندش

Ҳаргиз нахонд оинааш марди ҳӯшёр

هرگز نخواند آینه‌اش مرد هوشیار

Бо хишти тирааш чаҳ тафовути тавон ниҳод

با خشت تیره‌اش چه تفاوت توان نهاد

Оӣинҳӣ ки он буд олӯдаи ғубор

آئینهٔی که آن بود آلودهٔ غبار

Дарвеш то бксўт ҳастӣ дараст кӣ

درویش تا بکسوت هستی در است کی

Лоиқ шавад бхлъти ирфони кирдигор

لایق شود بخلعت عرفان کردگار

Ҳаргоҳ худ даромад аз ин парда мешавад

هرگاه خود درآمد از این پرده میشود

Бе пардаи ёр парда нишин бар ваии ошкор

بی‌پرده یار پرده‌نشین بر وی آشکار

Қасд Масеҳ кандан ин ҷомаи бад ки гуфт

قصد مسیح کندن این جامه بد که گفت

Бояд зи пӯстҳо бадари оӣиди ҳамчуи мор

باید ز پوست‌ها بدر آئید همچو مار

Онмўт қабл мӯати ҳақиқат бараҳнагӣ аст

آنموت قبل موت حقیقت برهنگی است

Зини ҷомаи маҷозӣу млбўси мустаъор

زین جامه مجازی و ملبوس مستعار

Онкўи бараҳнаи гашти азин ҷома ҳаст қутб

آنکو برهنه گشت ازین جامه هست قطب

Венаи Осиёи чарх аз ӯ ҳаст бар мадор

وین آسیای چرخ از او هست بر مدار

Шуд з абр ҳастӣ онкии бадари нури файз ӯ

شد ز ابر هستی آنکه بدر نور فیض او

Тобади базраҳои вуҷӯди офтоби вор

تابد بذره‌های وجود آفتاب‌وار

Венаи ҷоҳ ва қадар нест муяссар барои кас

وین جاه و قدر نیست میسر برای کس

Ҷуз дар паноҳи хусрави иқлӣми иқтидор

جز در پناه خسرو اقلیم اقتدار

Баҳри сахои муҳӣти атои қулзуми карам

بحر سخا محیط عطا قلزم کرم

Каз ҷӯад ӯ банноӣ вуҷӯдаст устувор

کز جود او بنای وجود است استوار

Яктоӣ бедувум ки се рӯҳ ва чаҳор рукн

یکتای بی‌دوم که سه روح و چهار رکن

Чун панҷ ҳис ва шаш ҷиҳат аз ӯст барқарор

چون پنج حس و شش جهت از اوست برقرار

Ҳафт ахтараши мутӣъ на танҳо буд ки ҳаст

هفت اخترش مطیع نه تنها بود که هست

Бар ҳашт халдунаи фалак ӯ соҳиби ихтиёр

بر هشت خلدونه فلک او صاحب اختیار

Нури басари сарвари дили ороми ҷони алӣ

نور بصر سرور دل آرام جان علی

эй ҷони фидои номи шарифаши ҳазор бор

ای جان فدای نام شریفش هزار بار

Шоҳӣ ки шуд падед чу дар хонаи худо

شاهی که شد پدید چو در خانه خدا

Чашми худои ҷӯ бадар омад зи интизор

چشم خدای جو بدر آمد ز انتظار

Ёрб чаҳ оварам бмдиҳш ки гашта ем

یارب چه آورم بمدیحش که گشته‌ایم

Ман моту хомаи мунфаилу сафҳаи шармсор

من مات و خامه منفعل و صفحه شرمسار

Пурсидам аз хирад ки чаҳ гӯям бўсФ ӯ

پرسیدم از خرد که چه گویم بوصف او

Гуфтои марои бҳирти деринаи вогузор

گفتا مرا بحیرت دیرینه واگذار

Кардам саволи ин сухан аз ишқи парда дар

کردم سؤال این سخن از عشق پرده در

Гуфтои сифоти ҳақи ҳама дар ҳақи ваии шумор

گفتا صفات حق همه در حق وی شمار

Даравӣ бибин ҷалолу ҷамоли худо ки ҳаст

دروی ببین جلال و جمال خدا که هست

Мазҳари босами зоту сифоти он бузургвор

مظهر باسم ذات و صفات آن بزرگوار

Онкўи супурди сар ба ғуломии Муртазо

آنکو سپرد سر به غلامی مرتضی

Зебади бсрўрони ҷаҳон аз ваии ифтихор

زیبد بسروران جهان از وی افتخار

Онкў фиканд чанги бдомон вай кашид

آنکو فکند چنگ بدامان وی کشید

Рахт аз миёни баҳри балӣот бар канор

رخت از میان بحر بلیات بر کنار

Хоҳӣ ки доман алӣ уфтад туро бкФ

خواهی که دامن علی افتد تو را بکف

Домони шоҳи собир аз ихлос бар кафи ор

دامان شاه صابر از اخلاص بر کف آر

Шоҳӣ ки анояташ аз табъ чун садаф

شاهی که عنایتش از طبع چون صدف

Резади сағири ҷои сухан дар шоҳвор

ریزد صغیر جای سخن در شاهوار